PL 198, col. 24
Ea ratione apud Romanos T. Man- lius, dictus Torquatus, a torque aurea Brennoni S. Hieronymus , domare, et vacare cepit interiori cultui, ut angelicis $piritibus ſamiliaris, laudes, rbythmosque Virgini matri , quam singulari affectu lotus deperibat, decantanti faces illi ipsi accensas subministrarent : quem ſrequenles adeo ecstases ab- .
ducebant a corpore, ut in sorlem eorum jam nunc transivisse corporez prope molis expers videretur : demum B, Miloni ad Morinorum episcopalem ca- thedram evecto in prazſecturam Ecclesiz S.
Judoct in nemore ( alias Dom-Martinensis) suſſectus veri pastoris virtutes et munia ibidem absolvit anno mil- lesimo centesimo sexagesimo quinto. (41) Alter ſuit Adamus archiccenobii Prnacngtr2- tensis abbas et praſectus generalis ordinis, qui a Gallorum Senonum duci detracta; M.
nibus, se Deo consecraret. Qui taiti posthzc vir- (41) Pagws in Biblioth, lib. 11, ſol. 470, cap. Miki el iid. v, fol. 939. mente Y, consilio Viennensi interſvit ; multos dein a primoribus ſavores promeritus, exacto viginki duorum annorum regimine, anno trecenlesimo vi- gesimo septimo , post 1aillesimum hac vita digces-
git. Hnjus praſecturam excepit Adamus secundus cjus nominis prezpositus generalis, qui laudis pri- stinze et sancte conversationis non minus, quam nominis heres, evolutis sex annis in eo honoris grady, ante altare majus Praemonstrati mortalis cor- poris exuviis depoxitis, anno 1333 hac vita de- ſunctus est.
Neque in alios cognomines mihi licuit offendere, qui ſame claritatem dignitate regiminis, aut illustribus ingenii monumentis in posleros trans- miserunt. Ex quibus liquet deponendum Aubertum C Mirzum, cum inquit (42) : Adamus Premonstraten- sis et totius ordinis praſectus generalis, vir admodum doctus, scripsit libros tres, nostrum videlicet aucto- rem atque opera accensens.
Scriptor ergo noster antiquioris, ut palet, vi, ab borum preſectura discernitur : qui Premonstraten- Sis agnoien mihi visus circumſerre, vel ab illo c0- bili archiccenobio, quod in tractu Laudunensi situm loti ordini proſessionis nomen suum communicavit vel a religiosz vitz statu; quo pacto a Carthusia, et Cistercio, ac ejusmodi matricibus Ecclesiis, qua -
ab iis derivantur, aut subjacent, nomen crebriug mutuantur. At quam scriptori nostro natalem, quam Sedem auspicandz sanctioris vitz ascribendam re- mur in sequentibus relegimus. Patriam auctori nostro non aliam ab Anglorum regno assigrem.
Hoc in ſronte expressum praemiltit vetustus codex maniiscriptus apud religicsos Cales- tinos Parisiis. Magistri Adami Anglici ordinis Pra- monstratensis ser;nones. Atque in id ego gim pro- pensior, ut {ex Berniciorum provincia oriundum accipiam, parte olim Northumbriz , ejusque cum Gallovidia subjecta regulo.
Eam priscis lemporibus australes incoluisse Pictos, ac intra limifes regni Scotiz conlentam ; lamen et tate Vener. Bed, ut alibi meminit (43), et multo post regi paruisse An - glorum in compertlo habemus.
Nunc igitur natalis (42) Mirzvus in Chron. Pramonstr. an 1518. (45) Lib. 11 Histor. Angl. cap. 4
ducebant a corpore, ut in sorlem eorum jam nunc transivisse corporez prope molis expers videretur : demum B, Miloni ad Morinorum episcopalem ca- thedram evecto in prazſecturam Ecclesiz S.
Judoct in nemore ( alias Dom-Martinensis) suſſectus veri pastoris virtutes et munia ibidem absolvit anno mil- lesimo centesimo sexagesimo quinto. (41) Alter ſuit Adamus archiccenobii Prnacngtr2- tensis abbas et praſectus generalis ordinis, qui a Gallorum Senonum duci detracta; M.
nibus, se Deo consecraret. Qui taiti posthzc vir- (41) Pagws in Biblioth, lib. 11, ſol. 470, cap. Miki el iid. v, fol. 939. mente Y, consilio Viennensi interſvit ; multos dein a primoribus ſavores promeritus, exacto viginki duorum annorum regimine, anno trecenlesimo vi- gesimo septimo , post 1aillesimum hac vita digces-
git. Hnjus praſecturam excepit Adamus secundus cjus nominis prezpositus generalis, qui laudis pri- stinze et sancte conversationis non minus, quam nominis heres, evolutis sex annis in eo honoris grady, ante altare majus Praemonstrati mortalis cor- poris exuviis depoxitis, anno 1333 hac vita de- ſunctus est.
Neque in alios cognomines mihi licuit offendere, qui ſame claritatem dignitate regiminis, aut illustribus ingenii monumentis in posleros trans- miserunt. Ex quibus liquet deponendum Aubertum C Mirzum, cum inquit (42) : Adamus Premonstraten- sis et totius ordinis praſectus generalis, vir admodum doctus, scripsit libros tres, nostrum videlicet aucto- rem atque opera accensens.
Scriptor ergo noster antiquioris, ut palet, vi, ab borum preſectura discernitur : qui Premonstraten- Sis agnoien mihi visus circumſerre, vel ab illo c0- bili archiccenobio, quod in tractu Laudunensi situm loti ordini proſessionis nomen suum communicavit vel a religiosz vitz statu; quo pacto a Carthusia, et Cistercio, ac ejusmodi matricibus Ecclesiis, qua -
ab iis derivantur, aut subjacent, nomen crebriug mutuantur. At quam scriptori nostro natalem, quam Sedem auspicandz sanctioris vitz ascribendam re- mur in sequentibus relegimus. Patriam auctori nostro non aliam ab Anglorum regno assigrem.
Hoc in ſronte expressum praemiltit vetustus codex maniiscriptus apud religicsos Cales- tinos Parisiis. Magistri Adami Anglici ordinis Pra- monstratensis ser;nones. Atque in id ego gim pro- pensior, ut {ex Berniciorum provincia oriundum accipiam, parte olim Northumbriz , ejusque cum Gallovidia subjecta regulo.
Eam priscis lemporibus australes incoluisse Pictos, ac intra limifes regni Scotiz conlentam ; lamen et tate Vener. Bed, ut alibi meminit (43), et multo post regi paruisse An - glorum in compertlo habemus.
Nunc igitur natalis (42) Mirzvus in Chron. Pramonstr. an 1518. (45) Lib. 11 Histor. Angl. cap. 4