PL 198, col. 33
4 OTA TT $37 DE_ORDINE ET HABITU CANONIC. PREM. potest. In cunctis ergo, quz vel in corde, vel in ore, A cere. Custodiet tamen nos ist0 modo ex nobis : pos vel in opere delinquimus, oculum illius superni In- spectoris, quem latere nihil potest, ſormidare debe- mus : quia licet occulta nostra lateant, et a nemine
hominum videantur, illius tamen oculis universa nuda sunt, et aperla. I!li ergo vir sanctus timeat aisplicere, ne velit ſemin&® male placere. Timor ille - bonus, pravam voluntatem hanc, et ne sit, preve- niat : et cum ſorte ſuerit, excludat.
I/lum cogitet omnia ridere : ne relit ſeminam male videre. Simili modo et bona cogitabio illa, malam voluntatem ictam exterminet. Timeat displicere Conditori, ne relit illicite placere mulieri.
Ipsum cogitet Inspecto- rem universorum, ne $e aflectet esse a ſemina te- mere visum. Illius namque et in hac causa commen- datus est limor, ubi scriptum est.
Abominatio es! Do- mino defigens oculum. Ex quibus verbis liquido col- ligitur, quod, dum in ſeminam oculum deſigimus , Deo quoque abominabiles sumus. Formidolosa, fra- tres, senLenlia hc, el quz nos(ram multum concu - tere conscientiam debet.
Quidquid commiserimus opere, vel protulerimus ore, vel etiam tractaverimus corde, semper, et ubique nos allendere necesse est, £uper omnia nostra , oculos Dei, atque timere, ne displiceamus illi.
| V. Non s$olum : $ed et mutuam nos convenit im- pendere vollicitudinem invicem, ut illexsi inter tot tentationum procellas permanere valeamus. Unde & $salubris exhortatio subjungitur : quz lalis- est : Quando ergo simul estis in Ecclesia, vel ubicunque ſemine 8unt, invicem veslram pudicitiam cuslodite.
leo simnl corporaliter sumus; ut s$piritualiter pro invicem $olliciti simus. Scriptum est, v& s0li , sub- jungitur et, causa : quia, cum ceciderit , non habet Sublevantem 8e (Eccli.
iv, 10). Oportet itaque, ut unus$quisque $0llicitum $uper alium , sed charltative oculum habeat : $singuli ad invicem manus mutuas exlendant, adjulorium $ibi invicem pro posse im- pendant.
Sic saluberrima illa magni magistri Eccle- 8ie, ac apostolorum principis exhortatio implehitur : que lalis est : Unusquisque 8icut accepit gratiam, in @/terutrum illam administrantes, sicut boni dispensa- fores mulliſormis gratie Dei (I Petr.
iv, 10). O quam $anctum exercitium hoc! Exercitium non minus jucundum, quam bonum. Ad sanclitatem me- Titi bonum, et ad $uavitlalem $piritus jucundum. Exercitium plane, quod inter cztera et lapsis solet conſerre, ut erigantur; et stantibus, ut firmentur; et nulantibus, ut $labiliantur., Verumtamen, quia s.nc cuslodia divina non suſlicit humana , ideo sub-
jungitur: Deus enim, qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. Ut enim Scriptura di- cit : Nemo potest esse continens , nisi Deus det (Sap.
viii, 21). Et si juxta id quod Apostolus dicit, .non suſſicientes simus cogitare aliquid ex nobis quast ex ncbis (IT Cor. 11, 5), multo minus s$uſflicientes $u- mus in hac nostra vita, quz tolta tentatio est, a te- lis tentantis libidinis nos illzs0s conservare.
hominum videantur, illius tamen oculis universa nuda sunt, et aperla. I!li ergo vir sanctus timeat aisplicere, ne velit ſemin&® male placere. Timor ille - bonus, pravam voluntatem hanc, et ne sit, preve- niat : et cum ſorte ſuerit, excludat.
I/lum cogitet omnia ridere : ne relit ſeminam male videre. Simili modo et bona cogitabio illa, malam voluntatem ictam exterminet. Timeat displicere Conditori, ne relit illicite placere mulieri.
Ipsum cogitet Inspecto- rem universorum, ne $e aflectet esse a ſemina te- mere visum. Illius namque et in hac causa commen- datus est limor, ubi scriptum est.
Abominatio es! Do- mino defigens oculum. Ex quibus verbis liquido col- ligitur, quod, dum in ſeminam oculum deſigimus , Deo quoque abominabiles sumus. Formidolosa, fra- tres, senLenlia hc, el quz nos(ram multum concu - tere conscientiam debet.
Quidquid commiserimus opere, vel protulerimus ore, vel etiam tractaverimus corde, semper, et ubique nos allendere necesse est, £uper omnia nostra , oculos Dei, atque timere, ne displiceamus illi.
| V. Non s$olum : $ed et mutuam nos convenit im- pendere vollicitudinem invicem, ut illexsi inter tot tentationum procellas permanere valeamus. Unde & $salubris exhortatio subjungitur : quz lalis- est : Quando ergo simul estis in Ecclesia, vel ubicunque ſemine 8unt, invicem veslram pudicitiam cuslodite.
leo simnl corporaliter sumus; ut s$piritualiter pro invicem $olliciti simus. Scriptum est, v& s0li , sub- jungitur et, causa : quia, cum ceciderit , non habet Sublevantem 8e (Eccli.
iv, 10). Oportet itaque, ut unus$quisque $0llicitum $uper alium , sed charltative oculum habeat : $singuli ad invicem manus mutuas exlendant, adjulorium $ibi invicem pro posse im- pendant.
Sic saluberrima illa magni magistri Eccle- 8ie, ac apostolorum principis exhortatio implehitur : que lalis est : Unusquisque 8icut accepit gratiam, in @/terutrum illam administrantes, sicut boni dispensa- fores mulliſormis gratie Dei (I Petr.
iv, 10). O quam $anctum exercitium hoc! Exercitium non minus jucundum, quam bonum. Ad sanclitatem me- Titi bonum, et ad $uavitlalem $piritus jucundum. Exercitium plane, quod inter cztera et lapsis solet conſerre, ut erigantur; et stantibus, ut firmentur; et nulantibus, ut $labiliantur., Verumtamen, quia s.nc cuslodia divina non suſlicit humana , ideo sub-
jungitur: Deus enim, qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. Ut enim Scriptura di- cit : Nemo potest esse continens , nisi Deus det (Sap.
viii, 21). Et si juxta id quod Apostolus dicit, .non suſſicientes simus cogitare aliquid ex nobis quast ex ncbis (IT Cor. 11, 5), multo minus s$uſflicientes $u- mus in hac nostra vita, quz tolta tentatio est, a te- lis tentantis libidinis nos illzs0s conservare.