PL 20, col. 119

arma incitaverat: sed propere motus omnis morte
ducis repressus. Crebra deinde adversus allophylos
David praelia secundo eventu habuit: cunctisque
bello domitis, et tam exteris quam domesticis motibus
compressis, florentissimum regnum in pace habebat.
Tum eum subita cupido incessit, ad metiendas
imperii vires, populum censere: ita a Joab militiae
magistro decies centena et trecenta civium millia dinumerata.
Hujus eum facti mox piguit poenituitque,
veniam a Domino petens, cur in id animos extulisset,
ut regni sui potentiam ex suorum potius multitudine,
quam ex favore divino aestimaret. Itaque missus ad
cum angelus, trinam ei poenam denuntiat, datque
arbitrium unam eligendi: sed proposita triennii fame,
trium meusium fuga, morte tridui; fugam et famem

detestatus, mortem elegit: momentoque temporis
LXX millia virorum interiere. Tum David videns angelum,
cujus dextera populus prosternebatur, veniam
precari, seque unum pro omnibus poenae objicere:
se dignum exitio, quia ipse peccasset. Ita aversum
plebis supplicium. David in loco, in quo angelum viderat,
aram Domino statuit. Mox annis et morbo infractior,
Salomonem filium, ex Bersabee Uriae uxore
susceptum, successorem regni constituit. Is regali
unguento per Sadoc sacerdotem unctus, patre adhuc
incolumi rex appellatus. David, cum regnasset annos
XL defunctus est.
XXXIX.
Salomon initio regni urbem muro circumdedit.
Huic per soporem astare Dominus visus
est, petendi quae vellet tribuens optionem. Sed ille

non aliud sibi quam sapientiam dari poposcit, reliqua
omnia parvi aestimans. Ita somno excitatus, cum ante
sacrarium Domini constitisset, indultae sibi a Domino
sapientiae documentum dedit. Namque duae mulieres
una in domo diversantes cum eodem tempore pueros
edidissent, atque ex his alter post diem tertium
nocte obisset; mater defuncti somno alterius insidiata
mortuum suum supposuit, viventem abstulit. Inde
inter eas de puero altercatio; postremo res ad regem
delata: difficilis judicii absolutio inter negantes, ubi
testis deerat. Tum Salomon divinae sapientiae munere
perimi puerum, corpusque ejus dividi inter ambigentes
jubet: cumque una earum judicio acquievisset,
alia vero cedere potius puero quam discerpi eum
mallet; Salomon ex affectu feminae hanc vere matrem

esse conjectans, puerum illi adjudicavit, non sine
circumstantium admiratione: siquidem latentem veritatem
prudentia protulisset. Ita in admirationem
ingenii prudentiaeque ejus reges vicinarum gentium
amicitiam ab eo foedusque petiere, parati imperata
facere.
XL.
Queis opibus confisus, templum Domino immensi
operis facere aggressus, paratis per triennium
impendiis, quarto fere imperii anno primum fundamentum
jecit, a profectione Hebraeorum ex Aegypto
anno fere octavo et octogesimo et quingentesimo:
licet libro Regnorum tertio CCCCXL fuisse referantur;
quod nequaquam convenit: siquidem per seriem
superius comprehensam facilius fuerit, ut minus fortassis