PL 205, col. 49
Verbum abbreviatum (Petrus Cantor), J. P. Migne
[(Psal. XV.)]
Item: « Satanas Satanam expellit,
etc. » [(Matth. XII.)] Item: « Venies in Babylonem,
et ibi curaberis [(Mich. IV)] . » Item: « Priusquam
humiliarer ego deliqui [(Psal. CXVIII)] . »
Saepe etiam hoc monstrum quadam bona simulatione
et contemptu curatur. Unde Gregorius de
quodam eremita rogato a quodam cive, cui opuscula
sua vendebat, ut domum ejus intraret filioque
ejus aegrotanti manus imponeret. Qui cum
accederet ad civitatem, videns cives et pompam
venire sibi obvios; horripiliones et quaedam praeambula,
et praeludia superbiae in se sensit pro honore
sibi exhibito; qui et ne superbia oriretur,
exspoliavit se, et projecit in flumen: quem cives,
quasi furiosum contempserunt. Ille vero relictis
semicinctiis suis, nudus, in cellulam suam rediit.
Sic se magister Lantfrancus [(l. I, in Eutrop.)] curavit
a superbia, breviando scilicet producendas,
et producendo corripiendas syllabas. Qui tamen
ita subtiliter et acute postea in Turonensi concilio
contra Berengarianam haeresim disputavit. De talibus
dici potest:
Est ubi contemptus nimius juvat.
Stultitiam simulare loco prudentia summa est.
[(CATO in Distichis.)]
Item, Hieronymus: « Superbia est mons positus
inter nos et solem, qui non permittit nos videre
solem justitiae. » Item: « Haec est sartago posita
inter nos et Jerusalem, ne ipsam videamus [(Ezech.
IV)] . » Haec est nubes interposita de qua dicitur:
« Opposuisti nubem ne transeat oratio [(Thren. III)] . »
Item: « Domine, non est exaltatum cor meum [(Psal. CXXX)] .
» Est enim superbia cordis, oris, totius
corporis et operis. Superbia sibi omnia membra
corporis vindicat, sibique servire cogit, et tunc
primo sibi ipsi consonat et concordat. De superbia
cordis quae intoxicat et pullulare facit, ut radix,
alias species superbiae, ait David: « Domine, non
est exaltatum cor meum. » Os autem hominis duplex
est, scilicet os faciei, et vultus.
Os homini sublime dedit.
[(OVID. I Metamorphoseos.)]
Et frons domicilium est, et signum verecundae humilitatis,
vel impudentis elationis. De hoc ore ait
poeta:
Quas gerit ore minas, quanto premit omnia fastu?
[(STATIUS Thaebaidos I.)]
In hoc ore multiplex superbia: ut superbia elatae
naris. Unde Isaias: « Attende 26 tibi ab homine,
qui spiritum habet in naribus [(Isa. II)] . » Superbia
etiam oculorum. Unde: « Oculos sublimes [(Prov.
VI)] , » et Propheta: « Neque elati sunt oculi mei [(Psal. CXXX)] .
» Et Job vel Sapientia: « Extollentiam
oculorum meorum ne dederis mihi [(Eccli. XXIII)] . »
Et cervix etiam erecta. Unde: « Dominus concidet
cervices peccatorum [(Psal. CXXVIII)] . » Unde etiam
Cassiodorus senator loquens de adolescente Juliano
Apostata: « Non est sperandum de eo cui in juventute
sunt haec: Cervix inflexibilis, oculi vagi et
Item: « Satanas Satanam expellit,
etc. » [(Matth. XII.)] Item: « Venies in Babylonem,
et ibi curaberis [(Mich. IV)] . » Item: « Priusquam
humiliarer ego deliqui [(Psal. CXVIII)] . »
Saepe etiam hoc monstrum quadam bona simulatione
et contemptu curatur. Unde Gregorius de
quodam eremita rogato a quodam cive, cui opuscula
sua vendebat, ut domum ejus intraret filioque
ejus aegrotanti manus imponeret. Qui cum
accederet ad civitatem, videns cives et pompam
venire sibi obvios; horripiliones et quaedam praeambula,
et praeludia superbiae in se sensit pro honore
sibi exhibito; qui et ne superbia oriretur,
exspoliavit se, et projecit in flumen: quem cives,
quasi furiosum contempserunt. Ille vero relictis
semicinctiis suis, nudus, in cellulam suam rediit.
Sic se magister Lantfrancus [(l. I, in Eutrop.)] curavit
a superbia, breviando scilicet producendas,
et producendo corripiendas syllabas. Qui tamen
ita subtiliter et acute postea in Turonensi concilio
contra Berengarianam haeresim disputavit. De talibus
dici potest:
Est ubi contemptus nimius juvat.
Stultitiam simulare loco prudentia summa est.
[(CATO in Distichis.)]
Item, Hieronymus: « Superbia est mons positus
inter nos et solem, qui non permittit nos videre
solem justitiae. » Item: « Haec est sartago posita
inter nos et Jerusalem, ne ipsam videamus [(Ezech.
IV)] . » Haec est nubes interposita de qua dicitur:
« Opposuisti nubem ne transeat oratio [(Thren. III)] . »
Item: « Domine, non est exaltatum cor meum [(Psal. CXXX)] .
» Est enim superbia cordis, oris, totius
corporis et operis. Superbia sibi omnia membra
corporis vindicat, sibique servire cogit, et tunc
primo sibi ipsi consonat et concordat. De superbia
cordis quae intoxicat et pullulare facit, ut radix,
alias species superbiae, ait David: « Domine, non
est exaltatum cor meum. » Os autem hominis duplex
est, scilicet os faciei, et vultus.
Os homini sublime dedit.
[(OVID. I Metamorphoseos.)]
Et frons domicilium est, et signum verecundae humilitatis,
vel impudentis elationis. De hoc ore ait
poeta:
Quas gerit ore minas, quanto premit omnia fastu?
[(STATIUS Thaebaidos I.)]
In hoc ore multiplex superbia: ut superbia elatae
naris. Unde Isaias: « Attende 26 tibi ab homine,
qui spiritum habet in naribus [(Isa. II)] . » Superbia
etiam oculorum. Unde: « Oculos sublimes [(Prov.
VI)] , » et Propheta: « Neque elati sunt oculi mei [(Psal. CXXX)] .
» Et Job vel Sapientia: « Extollentiam
oculorum meorum ne dederis mihi [(Eccli. XXIII)] . »
Et cervix etiam erecta. Unde: « Dominus concidet
cervices peccatorum [(Psal. CXXVIII)] . » Unde etiam
Cassiodorus senator loquens de adolescente Juliano
Apostata: « Non est sperandum de eo cui in juventute
sunt haec: Cervix inflexibilis, oculi vagi et