PL 213, col. 17
Mitrale sive Summa de officiis ecclesiasticis (Sicardus Cremonensis), J. P. Mign
Bene fundata est domus Domini supra firmam petram.
Supra petram enim fundatur Ecclesia in
hunc modum. Praeparatum locum fundamenti aqua
benedicta pontifex ad abigendas daemonum phantasias,
vel sacerdos, si episcopus adesse non possit,
aspergat, et lapidem cruce impressa in fundamento
ponat decantans psalmos: Miserere mei, Deus,
et: Fundamenta ejus in montibus sanctis, etc.,
cum precibus et oratione competenti ut: « emittere
dignare, Domine Deus Pater omnipotens, angelum
tuum de coelis qui custodiat, foveat, visitet et defendat
hunc locum, et omnes orantes et oraturos in
eo. » Haec dicens et agens, episcopus convertat se ad
orientem, id est ortum solis aequinoctialem, non ut
quidam faciunt, ad solis ortum aestivalem; exinde
mensam erigat, et missam celebret: « Fundamentum
aliud nemo potest ponere, praeter id quod positum
est quod est Christus Jesus. » Hic est illa
petra super quam fundatur Ecclesia, unde: « Super
hanc petram aedificabo Ecclesiam; » firmum quidem
est, et stabile fundamentum, quod nec ventis
cedet, nec torrentis impetu, nec stillicidio corruet.
O homo, ingredere in hanc petram, et abscondere
in fossa humo, sta in foraminibus hujus petrae,
ut posteriora Domini videas, sequere hanc petram,
ut te sitientem reficiat, huic petrae rostrum
tuum allidas, ut renovetur, ut aquilae, juventus tua
.
Super hoc fundamento positum est fundamentum
apostolorum et prophetarum, de quo Apostolus:
« Superaedificati supra fundamentum apostolorum
et prophetarum. Est ergo Christus fundamentum
fundamentorum; haec domus ad ortum aequinoctialem
dirigitur, eo quod Ecclesia, quae militat in terris,
se temperare debet aequanimiter in prosperis et adversis.
Rursus ad orientem vertitur, tum quia in ea sol
justitiae colitur; et ille, cui nomen est Oriens,
adoratur, juxta illud: « Visitavit nos Oriens ex alto,
» tum quia in orientalibus partibus est paradisus
deliciarum quem Ecclesia recolit multiplicitate
significationum; hic est hortus conclusus, fons signatus,
ubi Adam positus est, ut operaretur et
custodiret illum; ubi lignum scientiae boni et mali;
ubi lignum vitae, ubi aliae arbores odoriferae, ubi
quatuor flumina ex eadem scaturigine procedentia.
In horto sunt irrigatio, fomentum, arbores et
fructus; in Ecclesia sunt baptismus, unctio, fideles
et opera, quae sapientibus absconduntur, sed parvulis
revelantur. Quid per Adam operarium et custodem,
nisi ordinem intelligimus sacerdotalem?
Ipsi sunt operarii, qui mittuntur ad messem; ipsi
sunt vigiles qui custodiunt civitatem: de quibus,
Supra petram enim fundatur Ecclesia in
hunc modum. Praeparatum locum fundamenti aqua
benedicta pontifex ad abigendas daemonum phantasias,
vel sacerdos, si episcopus adesse non possit,
aspergat, et lapidem cruce impressa in fundamento
ponat decantans psalmos: Miserere mei, Deus,
et: Fundamenta ejus in montibus sanctis, etc.,
cum precibus et oratione competenti ut: « emittere
dignare, Domine Deus Pater omnipotens, angelum
tuum de coelis qui custodiat, foveat, visitet et defendat
hunc locum, et omnes orantes et oraturos in
eo. » Haec dicens et agens, episcopus convertat se ad
orientem, id est ortum solis aequinoctialem, non ut
quidam faciunt, ad solis ortum aestivalem; exinde
mensam erigat, et missam celebret: « Fundamentum
aliud nemo potest ponere, praeter id quod positum
est quod est Christus Jesus. » Hic est illa
petra super quam fundatur Ecclesia, unde: « Super
hanc petram aedificabo Ecclesiam; » firmum quidem
est, et stabile fundamentum, quod nec ventis
cedet, nec torrentis impetu, nec stillicidio corruet.
O homo, ingredere in hanc petram, et abscondere
in fossa humo, sta in foraminibus hujus petrae,
ut posteriora Domini videas, sequere hanc petram,
ut te sitientem reficiat, huic petrae rostrum
tuum allidas, ut renovetur, ut aquilae, juventus tua
.
Super hoc fundamento positum est fundamentum
apostolorum et prophetarum, de quo Apostolus:
« Superaedificati supra fundamentum apostolorum
et prophetarum. Est ergo Christus fundamentum
fundamentorum; haec domus ad ortum aequinoctialem
dirigitur, eo quod Ecclesia, quae militat in terris,
se temperare debet aequanimiter in prosperis et adversis.
Rursus ad orientem vertitur, tum quia in ea sol
justitiae colitur; et ille, cui nomen est Oriens,
adoratur, juxta illud: « Visitavit nos Oriens ex alto,
» tum quia in orientalibus partibus est paradisus
deliciarum quem Ecclesia recolit multiplicitate
significationum; hic est hortus conclusus, fons signatus,
ubi Adam positus est, ut operaretur et
custodiret illum; ubi lignum scientiae boni et mali;
ubi lignum vitae, ubi aliae arbores odoriferae, ubi
quatuor flumina ex eadem scaturigine procedentia.
In horto sunt irrigatio, fomentum, arbores et
fructus; in Ecclesia sunt baptismus, unctio, fideles
et opera, quae sapientibus absconduntur, sed parvulis
revelantur. Quid per Adam operarium et custodem,
nisi ordinem intelligimus sacerdotalem?
Ipsi sunt operarii, qui mittuntur ad messem; ipsi
sunt vigiles qui custodiunt civitatem: de quibus,