PL 217, col. 729
De contemptu mundi (Innocentius III), J. P. Migne
O superbia cunctis importabilis, et omnibus
odiosa, inter omnia vitia tu semper es prima, tu
semper es ultima. Nam omne peccatum te accidente
committitur, et te recedente dimittitur. Scriptum
est enim: « Initium omnis peccati est superbia Eccli. X.
» -- « Primogenita mors Job XVIII. »
Haec enim inter ipsa rerum primordia creaturam
contra Creatorem erexit, angelum contra Deum,
sed eum absque mora dejecit, quoniam in veritate
non stetit, ab innocentia in peccatum, a deliciis in
miserias, a coelo empyreo in aerem caliginosum.
Audi prophetam: « Quomodo cecidisti de coelo,
Lucifer, qui mane oriebaris? Corruisti in terram,
qui vulnerabas gentes, qui dicebas in corde tuo:
In coelum ascendam, et super astra Dei exaltabo
solium meum, sedebo in monte testamenti in lateribus
aquilonis, et ascendam super altitudinem nubium,
similis ero Altissimo Isa. XIV. » -- « Tu
signaculum similitudinis plenus sapientia et perfectus
decore, in deliciis paradisi Dei fuisti. Omnis
lapis pretiosus vestimentum al. operimentum
tuum, sardius, topazius, et jaspis, chrysolitus,
onyx et berillus, carbunculus, sapphyrus, smaragdus,
aurum, opus decoris tui et foramina tua in
die qua conditus es, praeparata sunt. Tu cherub
extentus et protegens, et posui te in monte sancto
Dei. In medio lapidum ignitorum ambulasti, perfectus
in viis tuis, a die conditionis tuae, donec inventa
est iniquitas in te. Peccasti, et ejeci te de
monte sancto Dei. Elevatum est cor tuum in decore
tuo, et in terram projeci te Ezech. XXI. » -- « Cedri
non fuerunt altiores illo in paradiso Dei. Abietes
non aequaverunt ad summitatem ejus, et platani
non fuerunt aequales frondibus ejus. Omne lignum
pretiosum paradisi non est assimilatum ei et pulchritudini
ejus; quoniam speciosum feci eum in
multis condensis frondibus Ezech. XXXI. » -- « Ipse
est rex super omnes filios superbiae Job XLI. » Ipse
est « draco magnus, rufus, habens capita septem et
cornua decem, et in capitibus septem diademata, cujus
cauda trahebat tertiam partem stellarum coeli,
et misit illas in terram, et projectus est draco ille
magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus
et Satanas, qui seduxit universum orbem, et
projectus est in terram, et angeli ejus cum eo missi
sunt in terram Apoc. XII. » De quo et Veritas ait:
« Vidi Satanam quasi fulgur de coelo cadentem Luc. X.
» Nam « omnis qui se exaltat, humiliabitur
et qui se humiliat, exaltabitur Luc. XIV. »
CAPUT XXXII. De arrogantia hominum.
O superba praesumptio, et praesumptuosa superbia,
quae non tantum angelos Deo voluisti adaequare,
sed etiam homines praesumpsisti deificare.
Porro, quos erexit, depressit, et quos exaltavit, humiliavit.
Hinc ait Dominus ad prophetam: « Fili
hominis, dic principi Tyri, haec dicit Dominus Deus:
odiosa, inter omnia vitia tu semper es prima, tu
semper es ultima. Nam omne peccatum te accidente
committitur, et te recedente dimittitur. Scriptum
est enim: « Initium omnis peccati est superbia Eccli. X.
» -- « Primogenita mors Job XVIII. »
Haec enim inter ipsa rerum primordia creaturam
contra Creatorem erexit, angelum contra Deum,
sed eum absque mora dejecit, quoniam in veritate
non stetit, ab innocentia in peccatum, a deliciis in
miserias, a coelo empyreo in aerem caliginosum.
Audi prophetam: « Quomodo cecidisti de coelo,
Lucifer, qui mane oriebaris? Corruisti in terram,
qui vulnerabas gentes, qui dicebas in corde tuo:
In coelum ascendam, et super astra Dei exaltabo
solium meum, sedebo in monte testamenti in lateribus
aquilonis, et ascendam super altitudinem nubium,
similis ero Altissimo Isa. XIV. » -- « Tu
signaculum similitudinis plenus sapientia et perfectus
decore, in deliciis paradisi Dei fuisti. Omnis
lapis pretiosus vestimentum al. operimentum
tuum, sardius, topazius, et jaspis, chrysolitus,
onyx et berillus, carbunculus, sapphyrus, smaragdus,
aurum, opus decoris tui et foramina tua in
die qua conditus es, praeparata sunt. Tu cherub
extentus et protegens, et posui te in monte sancto
Dei. In medio lapidum ignitorum ambulasti, perfectus
in viis tuis, a die conditionis tuae, donec inventa
est iniquitas in te. Peccasti, et ejeci te de
monte sancto Dei. Elevatum est cor tuum in decore
tuo, et in terram projeci te Ezech. XXI. » -- « Cedri
non fuerunt altiores illo in paradiso Dei. Abietes
non aequaverunt ad summitatem ejus, et platani
non fuerunt aequales frondibus ejus. Omne lignum
pretiosum paradisi non est assimilatum ei et pulchritudini
ejus; quoniam speciosum feci eum in
multis condensis frondibus Ezech. XXXI. » -- « Ipse
est rex super omnes filios superbiae Job XLI. » Ipse
est « draco magnus, rufus, habens capita septem et
cornua decem, et in capitibus septem diademata, cujus
cauda trahebat tertiam partem stellarum coeli,
et misit illas in terram, et projectus est draco ille
magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus
et Satanas, qui seduxit universum orbem, et
projectus est in terram, et angeli ejus cum eo missi
sunt in terram Apoc. XII. » De quo et Veritas ait:
« Vidi Satanam quasi fulgur de coelo cadentem Luc. X.
» Nam « omnis qui se exaltat, humiliabitur
et qui se humiliat, exaltabitur Luc. XIV. »
CAPUT XXXII. De arrogantia hominum.
O superba praesumptio, et praesumptuosa superbia,
quae non tantum angelos Deo voluisti adaequare,
sed etiam homines praesumpsisti deificare.
Porro, quos erexit, depressit, et quos exaltavit, humiliavit.
Hinc ait Dominus ad prophetam: « Fili
hominis, dic principi Tyri, haec dicit Dominus Deus: