PL 23, col. 700
De viris illustribus (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In inglese: Jerome. Lives of Illustrious Men 98 · Jerome. Lives of Illustrious Men 99 · Jerome. Lives of Illustrious Men 100
Ἀκάκιος, ὅντινα ἐπειδὴ ἑνὶ ὀφθαλμῷ πηρὸς ἦν, μονόφθαλμον
ἐκάλεσαν, τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Καισαρείας ἐπίσκοπος,
συτέταξε εἰς Ἐκκλησιαστὴν βιβλία δέκα καὶ ἑπτὰ,
καὶ συμμίκτων ζητημάτων ἓξ, καὶ πολλὰς διαφόρους ὁμιλίας.
Εἰς τοσοῦτον δὲ ἐπὶ Κωνσταντίου βασιλέως διέπρεψεν,
ὥστε εἰς τόπον Λιβερίου Φήλικα ἐπίσκοπον Ῥώμης
χειροτονῆσαι.
CAPUT XCIX.
934 Σαραπίων, Θμούεως ἐπίσκοπος, ὁ διὰ τὴν εὐφυΐαν
ἐπονομασθεὶς Σχολαστικὸς, γνήσιος φίλος Ἀντωνίου
μοναχοῦ, ἐξέδωκε κατὰ Μανιχαίου ἐξαίρετον βίβλον, καὶ
περὶ ἐπιγραφῆς Ψαλμῶν ἑτέραν, καὶ πρὸς διαφόρους ἀναγκαίας
ἐπιστολὰς, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου ἐν τῇ ἐξομολογήσει
διέπρεψεν.
CAPUT C.
Ἱλάριος, Πικταβίων Ἀκοιτανίας ἐπίσκοπος, συσκευῇ
Σατουρνίνου τῆς Ἀρελατῶν ἐπισκόπου, ἀπὸ τῆς συνόδου
Βιτερισσίων εἰς Φρυγίαν ἐξορισθηὶς, δέκα καὶ δύο κατὰ
Ἀρειανῶν συνέταξε λόγους, καὶ ἔτερον περὶ τῶν Συνόδων,
ὅντινα πρὸς Γαλλιῶν Ἐπισκόπους ἔγραψε, καὶ εἰς ψαλμοὺς
ὑπομνήματα, πρῶτον λέγω δὲ καὶ δεύτερον, ἀπὸ
πεντηκοστοῦ πρώτου ἔως ἑξηκοστοῦ δευτέρου, καὶ ἀπὸ
ἑκατοστοῦ ὀκτοκαιδεκάτου ἕως τοῦ ἐσχάτου, ἐν ᾗ συντάξει
Ὠριγένην ἐμιμήσατο, τινὰ ἐξ ἰδίων προσθείς· Ἔστιν
αὐτοῦ καὶ πρὸς Κωνστάντιον λίβελλος, ὅντινα περιόντι ἐν
Κωνσταντινουπόλει ἐπέδωκε, καὶ ἕτερος εἰς Κωνστάντιον,
ὅντινα μετὰ τὴν αὐτοῦ ἀποβίωσιν συνέταξε, καὶ βίβλοι
κατὰ Οὐάλεντος καὶ Οὐρσακίου, τὴν ἱστοριαν τῆς Ἀριμησίου
καὶ Σελευκείας συνόδου περιέχουσαι, καὶ πρὸς
ἐκάλεσαν, τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Καισαρείας ἐπίσκοπος,
συτέταξε εἰς Ἐκκλησιαστὴν βιβλία δέκα καὶ ἑπτὰ,
καὶ συμμίκτων ζητημάτων ἓξ, καὶ πολλὰς διαφόρους ὁμιλίας.
Εἰς τοσοῦτον δὲ ἐπὶ Κωνσταντίου βασιλέως διέπρεψεν,
ὥστε εἰς τόπον Λιβερίου Φήλικα ἐπίσκοπον Ῥώμης
χειροτονῆσαι.
CAPUT XCIX.
934 Σαραπίων, Θμούεως ἐπίσκοπος, ὁ διὰ τὴν εὐφυΐαν
ἐπονομασθεὶς Σχολαστικὸς, γνήσιος φίλος Ἀντωνίου
μοναχοῦ, ἐξέδωκε κατὰ Μανιχαίου ἐξαίρετον βίβλον, καὶ
περὶ ἐπιγραφῆς Ψαλμῶν ἑτέραν, καὶ πρὸς διαφόρους ἀναγκαίας
ἐπιστολὰς, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου ἐν τῇ ἐξομολογήσει
διέπρεψεν.
CAPUT C.
Ἱλάριος, Πικταβίων Ἀκοιτανίας ἐπίσκοπος, συσκευῇ
Σατουρνίνου τῆς Ἀρελατῶν ἐπισκόπου, ἀπὸ τῆς συνόδου
Βιτερισσίων εἰς Φρυγίαν ἐξορισθηὶς, δέκα καὶ δύο κατὰ
Ἀρειανῶν συνέταξε λόγους, καὶ ἔτερον περὶ τῶν Συνόδων,
ὅντινα πρὸς Γαλλιῶν Ἐπισκόπους ἔγραψε, καὶ εἰς ψαλμοὺς
ὑπομνήματα, πρῶτον λέγω δὲ καὶ δεύτερον, ἀπὸ
πεντηκοστοῦ πρώτου ἔως ἑξηκοστοῦ δευτέρου, καὶ ἀπὸ
ἑκατοστοῦ ὀκτοκαιδεκάτου ἕως τοῦ ἐσχάτου, ἐν ᾗ συντάξει
Ὠριγένην ἐμιμήσατο, τινὰ ἐξ ἰδίων προσθείς· Ἔστιν
αὐτοῦ καὶ πρὸς Κωνστάντιον λίβελλος, ὅντινα περιόντι ἐν
Κωνσταντινουπόλει ἐπέδωκε, καὶ ἕτερος εἰς Κωνστάντιον,
ὅντινα μετὰ τὴν αὐτοῦ ἀποβίωσιν συνέταξε, καὶ βίβλοι
κατὰ Οὐάλεντος καὶ Οὐρσακίου, τὴν ἱστοριαν τῆς Ἀριμησίου
καὶ Σελευκείας συνόδου περιέχουσαι, καὶ πρὸς