PL 25, col. 14
813 | PRAFATIO. 841 pro (riennio rescribendum contendit, reclamantibus una omnibus mss. editisque libris, et quod pluris est, recta ipsa lemporum ratione. Salis abunde hanc conſulavimus conjecturam eruditissimi ceteroquin viri, et; cui summa omnia tribuimus, ad epistolarum in nostra recensione 57 et 60 Chronologicas Notas.
Cumque non dubitet, hosce illis posteriores esse, immo plus quo eliam disserat ; ut ab hac se expediat diffi- cultate, Breviores alios Commentarios, quos supra ostendimus nusquam exslitisse, ibi quasi digito notari ait, hocque sibi putat palmarium invenisse quomodo opus astrueret, auctore, ut sibi videtur, fidejubente.
At vero nihil eorum, que sibi fingit, eo loco, aut ullibi inve- bias. Quin econtrario cum passim ibi Jon teslimonia. pro re nata laudet 8. Pater, nullam nec verbo tenus abs se adornali in eum prophelam Commentarii mentionem ingerit : esique hoc ipsum silentium exsuſſlande illi opinioni utilissimum.
Patris lesti- monium in Commentariis in Maltthei caput duodecimum. De hoc, inquit (signo scilicet Jone) plenius in Commentariis Jone prophete dispulavimus. Scilicet nihil est dubium, et suo nos loco certissimis argumentis probabimus, S.
Doctorem ad medium insequentis anni 398 Mattheum per quam properante calamo exposuisse. I Explanationem Abdie huicmet anno, eui Commentarios in Jonam, pari consensu aseri- bunt eruditi, quin etiam his illam ordine ac lemporis prerogaliva precessisse autumant.
Ac ralionem quidem, que prima fronte certissima videatur, ex ipso repetunt Hieronymi lestimonio, quod modo laudavimus e prefatione Commentariorum in Amos: Tertio post longi temporis silentium Abdiam et Jonam tibi imperanti edisserui.
Nihilosecius multo mihi aliter persuasum est, ac pace dixerim receple vulgo sententim, tantum abest, ut ovyzpivous hasce putem lucubrationes, quin potius alteram, sive que Abdiam explanat, integro recen- tiorem esse velim quinquennio.
Et vero dicam, cur non sit illi testimonio acquiescendum, aut certe qua sit acceptione explicandum. Nam Hieronymus par istud prophetarum sub una jungens recensione, non quo utrumque anno exposuerit, sed quem ipsi, habito ad reli- quorum explanalionem respectu, ordinem, sive locum obtinerent, docuisse yoluit.
Sub lertia igilur serie ac veluli classe locat, idque ut verissimum, ita et proposito suo satis abunde luit: neque enim quot annorum periodo classis ipsa definiretur, dicere instituerat ; et cum ail, post longi temporis silentium duobus hisce prophetis interpretandis admovisse manum, integrum lectori reliquit , immo, si quid video, non obscure innuit, longum iliud tametsi
incerti temporis spatium, necdum ab iis quos secunda classe Tecensuit, sed inter ipsorum invicem prophetarum Jone Abdieque expositionem putare. Profecto nec ad Hieronymi quidem est mentem, quod triennio concluditur, longum tempus ; bene vero, si quod posui- mus, illud, et quinquenni, quod insuper intercessit ab Jona, spatium una computavit.
Proinde nec debuit S. pater in duas utramque lucubrationem classes dispertiri, in suam quamque pro temporis ratione tribuens; nam etsi multum inter se tate distent, quin et major ab Jona ad Abdiam, quam a superiori classe ad ipsum Jonam interstitium sit: con- Sullo tamen una comprehendi serie, cum non alios prophetas tota illa periodo fuerit inter-
prelatus, hosque ipsos uni eidemque..Pammachio inscripserit. Hoc prænotato, qui unus ſuerat institutæ disputationis scopus, non alia de causa Abdiam recensendo preposuil, quam quod sibi succedentes prophetas ad Scripture obvium magis ordinem memoravit.
Alioquin huic primum existimare impendisse operam, neque per adversarias rationes licet. Quid his nempe clarius est verbis prologo in ipsum Jonam : Tanto pos! tempore a Jong interpretandi | 8umo principium? Nihil est igitur quo vulgaris innitebatur ſundamento sententia: jam qua de causa nos quinquennio, sive ad annum usque quadringentesimum tertium hosce Com-
mentarios protelemus, aperiendum est. Palmare argumentum ipsiusmet aucloris prefatio in hunc librum suppeditat ex rerum quas narrat serie. Sed &it ab co tempore quo $pecimen hujus Commentarii in adolescentia tenlaverat, triginta jam annos in Dei e.
labore $udasse : illudque ipsum tempus quale fuerit, inſerius deelarat, quando egressi, inquiens , mi Pammacki, scholam rhetorum, diverso studio ferebamur : quando ego et Heliodorus charis-
Cumque non dubitet, hosce illis posteriores esse, immo plus quo eliam disserat ; ut ab hac se expediat diffi- cultate, Breviores alios Commentarios, quos supra ostendimus nusquam exslitisse, ibi quasi digito notari ait, hocque sibi putat palmarium invenisse quomodo opus astrueret, auctore, ut sibi videtur, fidejubente.
At vero nihil eorum, que sibi fingit, eo loco, aut ullibi inve- bias. Quin econtrario cum passim ibi Jon teslimonia. pro re nata laudet 8. Pater, nullam nec verbo tenus abs se adornali in eum prophelam Commentarii mentionem ingerit : esique hoc ipsum silentium exsuſſlande illi opinioni utilissimum.
Patris lesti- monium in Commentariis in Maltthei caput duodecimum. De hoc, inquit (signo scilicet Jone) plenius in Commentariis Jone prophete dispulavimus. Scilicet nihil est dubium, et suo nos loco certissimis argumentis probabimus, S.
Doctorem ad medium insequentis anni 398 Mattheum per quam properante calamo exposuisse. I Explanationem Abdie huicmet anno, eui Commentarios in Jonam, pari consensu aseri- bunt eruditi, quin etiam his illam ordine ac lemporis prerogaliva precessisse autumant.
Ac ralionem quidem, que prima fronte certissima videatur, ex ipso repetunt Hieronymi lestimonio, quod modo laudavimus e prefatione Commentariorum in Amos: Tertio post longi temporis silentium Abdiam et Jonam tibi imperanti edisserui.
Nihilosecius multo mihi aliter persuasum est, ac pace dixerim receple vulgo sententim, tantum abest, ut ovyzpivous hasce putem lucubrationes, quin potius alteram, sive que Abdiam explanat, integro recen- tiorem esse velim quinquennio.
Et vero dicam, cur non sit illi testimonio acquiescendum, aut certe qua sit acceptione explicandum. Nam Hieronymus par istud prophetarum sub una jungens recensione, non quo utrumque anno exposuerit, sed quem ipsi, habito ad reli- quorum explanalionem respectu, ordinem, sive locum obtinerent, docuisse yoluit.
Sub lertia igilur serie ac veluli classe locat, idque ut verissimum, ita et proposito suo satis abunde luit: neque enim quot annorum periodo classis ipsa definiretur, dicere instituerat ; et cum ail, post longi temporis silentium duobus hisce prophetis interpretandis admovisse manum, integrum lectori reliquit , immo, si quid video, non obscure innuit, longum iliud tametsi
incerti temporis spatium, necdum ab iis quos secunda classe Tecensuit, sed inter ipsorum invicem prophetarum Jone Abdieque expositionem putare. Profecto nec ad Hieronymi quidem est mentem, quod triennio concluditur, longum tempus ; bene vero, si quod posui- mus, illud, et quinquenni, quod insuper intercessit ab Jona, spatium una computavit.
Proinde nec debuit S. pater in duas utramque lucubrationem classes dispertiri, in suam quamque pro temporis ratione tribuens; nam etsi multum inter se tate distent, quin et major ab Jona ad Abdiam, quam a superiori classe ad ipsum Jonam interstitium sit: con- Sullo tamen una comprehendi serie, cum non alios prophetas tota illa periodo fuerit inter-
prelatus, hosque ipsos uni eidemque..Pammachio inscripserit. Hoc prænotato, qui unus ſuerat institutæ disputationis scopus, non alia de causa Abdiam recensendo preposuil, quam quod sibi succedentes prophetas ad Scripture obvium magis ordinem memoravit.
Alioquin huic primum existimare impendisse operam, neque per adversarias rationes licet. Quid his nempe clarius est verbis prologo in ipsum Jonam : Tanto pos! tempore a Jong interpretandi | 8umo principium? Nihil est igitur quo vulgaris innitebatur ſundamento sententia: jam qua de causa nos quinquennio, sive ad annum usque quadringentesimum tertium hosce Com-
mentarios protelemus, aperiendum est. Palmare argumentum ipsiusmet aucloris prefatio in hunc librum suppeditat ex rerum quas narrat serie. Sed &it ab co tempore quo $pecimen hujus Commentarii in adolescentia tenlaverat, triginta jam annos in Dei e.
labore $udasse : illudque ipsum tempus quale fuerit, inſerius deelarat, quando egressi, inquiens , mi Pammacki, scholam rhetorum, diverso studio ferebamur : quando ego et Heliodorus charis-