PL 31, col. 82
Accipe verba M. Maximi, qui ea quz vidit scrip'o tradidit. Anno Domini 380. Her- FLAVIUS LULIUS DEXTER CURONULOGUS. parvum regnum sibi conslituit : quod Viclarensis A pessi ſuere; id quod Marcus Maximus C:rsaraugy» stanus lunc temporis episcopus, et ipse oculatus le- stis seribit ad annum Domini 585.
Faciebat ergo bel- lum adrcrsus Sanclos, ei prevalebat eis. Sed quid significat quod subjungitur : Ecce oculi quasi oculi hominis erant in cornu isto? nimirum quod ad debellandos +anctos non ca sua dumta xat phan- tasia movebatur, sed multorum episcoporum insli- gatione, qui oculi Ecclesiz nuncupabantur ; quinim- mo et concilia celebrabat super eadem re.
Accipe M. Maximi verba ad annum Domini 581 : Leovigil- dus iterum Hermenegildum filium sunm obsidet , ca- plumque Toletum ducit, ibique carceri mancipea!. Sed ecce oculos hujus cornu : Ubi synodum episcoporum Arianorum, sueque ſactionis countrahit , cui Paschasins B episcopus Ecclesi S.
Eulalice Toletane preidet, con- reniunt co Vincentins episcopus Cazarauguslanus : Sumnia, et Nepotianus episcopi Emeriteusis Ecclesiæ intrusi : Uguus Barcinonensis, Murila Valentinus Argimundus Portucallensis, Gardingus episccpus Tu- densis, et alii ejusdem geciæ.
Elatus lot Patrum favo- re Leovigildus, non mirum si putaret, quod possel mulare tempora el leges regni sui, et see. Cujus rei nobis prebei exemplum Viclarensis ; cum enim Aria- norum lege inviolabili caulum esset, ne quis ad cos de catholicis transire permilterctlur , nisi lavacro illo suo Zenoso rebaplizaretur: Leovigildus congre-
gato concilio suorum autistitum, legem abragavit, novam sub his verbis condens : De Romana religio- ne ad nostram catholicam ſidem (ita suam miseri nun- menegildus catholicorum zuscipit patrotinium.
Quo eſſectum est (miscrabile dictu)- ut per hanc zeductionem plurimi nostrorum (ait Viclarensis) cupiditat? polinsimpulsi, in Arianum dogma declinarint. Sed quid sibi vult quod debellasse et prævaluisse dicitur sauctis, traditosque illos ſuisse in manus ejus.
usque ad lempus, et lempora, et dimidium temporis? Sane in his verbis quot annos regnaturus esset, innuitur. Cum vero temporis nomine, nullus deter- minate et perspicue annorum numerus designelur, necesse erit aliquem delerminatum quzrere, in quo simplex quod in $Singulari vocatur /empus, cum du- plici tempora in plurali nuncupato, et dimidio du-
Id quod in Leovigildo reperi- mus, qui, leste Viclarensi, 17 cum dimidio, in im- perio impiissimo exegit. Namque cum sub simplici tempore quinarium annorum intelligamus, et in du- plici denarium, et in dimidio temporis, quinarii me- dietatem, id est, duos annos cum dimidio; tempus, et lempora, el dimidium temporis 17 annos cum dimi-
dio, nec plus, nec minus conlicient. OQuibus trans- aclis propſer rocem sermonum grandium, quos cornu illud contra Excelsnm loquebatur, interſecia est be- ia, el periit corpus jus.
Jus ſissime post illud temps lantorum scelerum Leovigildus panas luit, ct regno pri valus et Vila, ineujus regis morie bestia interſccia
Faciebat ergo bel- lum adrcrsus Sanclos, ei prevalebat eis. Sed quid significat quod subjungitur : Ecce oculi quasi oculi hominis erant in cornu isto? nimirum quod ad debellandos +anctos non ca sua dumta xat phan- tasia movebatur, sed multorum episcoporum insli- gatione, qui oculi Ecclesiz nuncupabantur ; quinim- mo et concilia celebrabat super eadem re.
Accipe M. Maximi verba ad annum Domini 581 : Leovigil- dus iterum Hermenegildum filium sunm obsidet , ca- plumque Toletum ducit, ibique carceri mancipea!. Sed ecce oculos hujus cornu : Ubi synodum episcoporum Arianorum, sueque ſactionis countrahit , cui Paschasins B episcopus Ecclesi S.
Eulalice Toletane preidet, con- reniunt co Vincentins episcopus Cazarauguslanus : Sumnia, et Nepotianus episcopi Emeriteusis Ecclesiæ intrusi : Uguus Barcinonensis, Murila Valentinus Argimundus Portucallensis, Gardingus episccpus Tu- densis, et alii ejusdem geciæ.
Elatus lot Patrum favo- re Leovigildus, non mirum si putaret, quod possel mulare tempora el leges regni sui, et see. Cujus rei nobis prebei exemplum Viclarensis ; cum enim Aria- norum lege inviolabili caulum esset, ne quis ad cos de catholicis transire permilterctlur , nisi lavacro illo suo Zenoso rebaplizaretur: Leovigildus congre-
gato concilio suorum autistitum, legem abragavit, novam sub his verbis condens : De Romana religio- ne ad nostram catholicam ſidem (ita suam miseri nun- menegildus catholicorum zuscipit patrotinium.
Quo eſſectum est (miscrabile dictu)- ut per hanc zeductionem plurimi nostrorum (ait Viclarensis) cupiditat? polinsimpulsi, in Arianum dogma declinarint. Sed quid sibi vult quod debellasse et prævaluisse dicitur sauctis, traditosque illos ſuisse in manus ejus.
usque ad lempus, et lempora, et dimidium temporis? Sane in his verbis quot annos regnaturus esset, innuitur. Cum vero temporis nomine, nullus deter- minate et perspicue annorum numerus designelur, necesse erit aliquem delerminatum quzrere, in quo simplex quod in $Singulari vocatur /empus, cum du- plici tempora in plurali nuncupato, et dimidio du-
Id quod in Leovigildo reperi- mus, qui, leste Viclarensi, 17 cum dimidio, in im- perio impiissimo exegit. Namque cum sub simplici tempore quinarium annorum intelligamus, et in du- plici denarium, et in dimidio temporis, quinarii me- dietatem, id est, duos annos cum dimidio; tempus, et lempora, el dimidium temporis 17 annos cum dimi-
dio, nec plus, nec minus conlicient. OQuibus trans- aclis propſer rocem sermonum grandium, quos cornu illud contra Excelsnm loquebatur, interſecia est be- ia, el periit corpus jus.
Jus ſissime post illud temps lantorum scelerum Leovigildus panas luit, ct regno pri valus et Vila, ineujus regis morie bestia interſccia