PL 4, col. 948

ostendunt. Ac propterea quatuor quadrantes quadriennii
in unum diem redigentes, quinto quoque anno,
non V kl. apr., sed V kl. mart. immittunt, ne
primo diei mensis novi superventuri integrum diem
immittant, et hunc totum ordinem quem Hebraei priores,
et ante ipsam Romam conditam, certa ratione assecuti
sunt, subvertant. Annus igitur Hebraeorum, in
XII menses divisus facit mensem XXIX S.; similiter
et Romanorum in duodecim quoque partibus, facit
mensem XXX S. Ergo inter XXIX S. et
XXX S. interest quae intelliguntur esse horae
XI et quarta horae. In quibus XI horis et
quarta horae prior ambulavit sol quando factus est
initium diei. Sic autem et luna initium noctis fieri
repromissa, non oportuit eam post occasum solis fieri,

et sic in coelo videri, quoniam debebat a prima
die videri et prosequi, cum quo tam magnum
officium fuerat adepta. Hoc est igitur quod per singulos
menses, reparata quintadecima luna, proceditur
a sole. Et ideo per annum plus ambulare invenitur
sol XI dies et quartam partem diei. Et sic luna
quae quarta feria V kl. apr. quintadecima fuerat
facta, inventa est suppleto primo anno XXVI qu.
V kl. apr. Item secundo anno, adjectis XI diebus
et qu. inventa est VII S., V kl. apr. Tertio anno
XVIII dod. V kl. April. Quarto anno XXX, V kl.
apr. Quinto anno XI qu. Sexto anno XXII
S. Septimo anno III dod. Octavo autem anno