PL 40, col. 1045
De vita Christiana (Auctor incertus), J. P. Migne
imitatur bonos, sed irridet potius et subsannat, et
pauperes persequi non cessat? Absit hoc a mentibus
Christianorum omnium, absit ut hujusmodi christianus
dicatur, absit ut Dei filius possit appellari qui talis
est. Christianus ille est, qui Christi viam sequitur,
qui Christum in omnibus imitatur: sicut scriptum
est, Qui dicit se in Christo manere, debet sicut ille ambulavit
et ipse ambulare [(I Joan. II, 6)]
. Christianus est,
qui omnibus misericordiam facit, qui omnino non
movetur injuria, qui opprimi pauperem se praesente
non patitur, qui miseris subvenit, qui indigentibus
succurrit, qui cum moerentibus moeret, qui dolorem
alterius quasi proprium sentit, qui ad fletum fletibus
provocatur alienis, cujus omnium communis est domus,
cujus janua nemini clauditur, cujus mensam
pauper nullus ignorat, cujus cibus cunctis offertur,
cujus bonum omnes norunt, et nemo sentit injuriam;
qui Deo die noctuque deservit, qui ejus praecepta
indesinenter meditatur et cogitat; qui pauper mundo
efficitur, ut Deo locuples fiat; qui inter homines habetur
inglorius, ut coram Deo et Angelis gloriosus
appareat; qui in corde suo nihil videtur habere simulatum
vel fictum, cujus simplex et immaculata est
anima, cujus conscientia fidelis et pura est: cujus
tota in Deo mens, cujus omnis spes in Christo est;
qui coelestia potius quam terrena desiderat, qui humana
spernit, ut possit habere divina. Nam his qui
hoc saeculum diligunt, et qui in praesenti tempore
gloriantur et complacent, audi quid dicitur: Nescitis
quia amicitia hujus mundi inimica est Deo? Et quicumque
voluerit esse amicus hujus saeculi, inimicus Dei
constituitur [(Jacobi IV, 4)]
.
CAPUT XV. Viduarum triplex genus. Qualis Christi vidua debeat esse.
Haec tibi, soror dilectissima,
quid christianum agere conveniat, prout potui, explicavi.
Si ergo omnes generaliter qui Christiani nuncupantur,
esse tales oportet; nunc tuae prudentiae est
aestimare, qualem tu te viduam debeas exhibere,
quam cunctis bene conversantibus esse oportet exemplum.
Tria autem esse viduarum genera non ignorare
te credo. Unum quod perfectissimum est, coelesti
praemio destinatum: quod, ritu illius de Evangelio
viduae, Deo orationibus et jejuniis die noctuque deservit [(Luc. II, 37)] .
Aliud vero, quod filiorum curam habere
dicitur et domus, non tanto dignum, nec tamen
peccatis obnoxium. Tertium autem genus est in epulis
et deliciis, quod aeternae morti servatur et poenae.
Sicut scriptum est, Viduas honora, quae verae viduae
sunt. Istae sunt primae, quae dicuntur et verae, et quae
jubentur a tanto sacerdote, hoc est, a Timotheo honorari.
Secundae sunt, quibus jam haberi non jubetur
honor, nec tamen vita negatur: de quibus dicitur, Quae autem filios habent aut nepotes, discant primum
domum suam pie
tractare, et parem gratiam reddere
parentibus. Illae vero tertiae sunt, de quibus scriptum
pauperes persequi non cessat? Absit hoc a mentibus
Christianorum omnium, absit ut hujusmodi christianus
dicatur, absit ut Dei filius possit appellari qui talis
est. Christianus ille est, qui Christi viam sequitur,
qui Christum in omnibus imitatur: sicut scriptum
est, Qui dicit se in Christo manere, debet sicut ille ambulavit
et ipse ambulare [(I Joan. II, 6)]
. Christianus est,
qui omnibus misericordiam facit, qui omnino non
movetur injuria, qui opprimi pauperem se praesente
non patitur, qui miseris subvenit, qui indigentibus
succurrit, qui cum moerentibus moeret, qui dolorem
alterius quasi proprium sentit, qui ad fletum fletibus
provocatur alienis, cujus omnium communis est domus,
cujus janua nemini clauditur, cujus mensam
pauper nullus ignorat, cujus cibus cunctis offertur,
cujus bonum omnes norunt, et nemo sentit injuriam;
qui Deo die noctuque deservit, qui ejus praecepta
indesinenter meditatur et cogitat; qui pauper mundo
efficitur, ut Deo locuples fiat; qui inter homines habetur
inglorius, ut coram Deo et Angelis gloriosus
appareat; qui in corde suo nihil videtur habere simulatum
vel fictum, cujus simplex et immaculata est
anima, cujus conscientia fidelis et pura est: cujus
tota in Deo mens, cujus omnis spes in Christo est;
qui coelestia potius quam terrena desiderat, qui humana
spernit, ut possit habere divina. Nam his qui
hoc saeculum diligunt, et qui in praesenti tempore
gloriantur et complacent, audi quid dicitur: Nescitis
quia amicitia hujus mundi inimica est Deo? Et quicumque
voluerit esse amicus hujus saeculi, inimicus Dei
constituitur [(Jacobi IV, 4)]
.
CAPUT XV. Viduarum triplex genus. Qualis Christi vidua debeat esse.
Haec tibi, soror dilectissima,
quid christianum agere conveniat, prout potui, explicavi.
Si ergo omnes generaliter qui Christiani nuncupantur,
esse tales oportet; nunc tuae prudentiae est
aestimare, qualem tu te viduam debeas exhibere,
quam cunctis bene conversantibus esse oportet exemplum.
Tria autem esse viduarum genera non ignorare
te credo. Unum quod perfectissimum est, coelesti
praemio destinatum: quod, ritu illius de Evangelio
viduae, Deo orationibus et jejuniis die noctuque deservit [(Luc. II, 37)] .
Aliud vero, quod filiorum curam habere
dicitur et domus, non tanto dignum, nec tamen
peccatis obnoxium. Tertium autem genus est in epulis
et deliciis, quod aeternae morti servatur et poenae.
Sicut scriptum est, Viduas honora, quae verae viduae
sunt. Istae sunt primae, quae dicuntur et verae, et quae
jubentur a tanto sacerdote, hoc est, a Timotheo honorari.
Secundae sunt, quibus jam haberi non jubetur
honor, nec tamen vita negatur: de quibus dicitur, Quae autem filios habent aut nepotes, discant primum
domum suam pie
tractare, et parem gratiam reddere
parentibus. Illae vero tertiae sunt, de quibus scriptum