PL 40, col. 933
Meditationes (Auctor incertus (Augustinus Hipponensis); Auctor incertus (Anselmu
Jesu Domine, Jesu pie, Jesu bone, qui mori dignatus
es propter peccata nostra, et resurrexisti propter justificationem
nostram, rogo te per gloriosam resurrectionem
tuam, resuscita me de sepulcro vitiorum
et peccatorum omnium, et da mihi quotidie partem
in resurrectione prima, ut in resurrectione tua merear
veraciter percipere portionem. Dulcissime, benignissime,
amantissime, charissime, pretiosissime, desiderantissime,
amabilissime, pulcherrime, ascendisti
in coelum cum triumpho gloriae, sedes ad dexteram
Patris. Rex potentissime, trahe me sursum ad te;
curram post te in odore unguentorum tuorum, curram
et non deficiam, te trahente, te ducente, me
currente. Trahe os sitientis te animae in superna
fluenta aeternae satietatis; imo trahe ad te fontem vivum,
ut inde pro captu meo bibam, inde semper vivam.
Deus meus vita mea. Tu enim dixisti ore tuo
sancto et benedicto, Si quis sitit, veniat ad me, et bibat [(Joan. VII, 37)]
.
Fons vitae, da sitienti animae semper
bibere ex te, ut secundum sanctam et veridicam promissionem
tuam de ventre meo fluant aquae vivae [(Ibid.,
38)] . Fons vitae, reple mentem meam torrente voluptatis
tuae, et inebria cor meum sobria ebrietate amoris
tui: ut obliviscar quae vana sunt et terrena, et te
solum jugiter habeam in memoria mea, sicut scriptum
est: Memor fui Dei, et delectatus sum [(Psal. LXXVI,
4)]
. Da mihi Spiritum sanctum tuum, quem significabant
illae aquae, quas sitientibus daturum te promiseras:
da, quaeso, toto desiderio et omni studio
tendere, quo te ascendisse post resurrectionem die
quadragesimo credimus: ut in praesenti quidem
miseria solo tenear corpore, tecum autem sim cogitatione
semper et aviditate; ut ibi sit cor meum, ubi
tu es, thesaurus meus desiderabilis et incomparabilis
multumque amabilis. In hoc enim magno hujus vitae
diluvio, ubi circumflantibus agitamur procellis, non
invenitur fida statio et locus eminentior, ubi pes columbae
aliquatenus valeat requiescere. Nusquam tuta
pax, nusquam secura quies; ubique bella et lites,
ubique hostes, foris pugnae, intus timores.
Et quia altera pars sumus coeli, altera terrae,
corpus quod corrumpitur aggravat animam. Idcirco
animus meus socius et amicus meus, fatigatus veniens
de via, languet et jacet, et discissus atque laceratus
ab ipsis quas transierat vanitatibus, esurit et sitit
valde; non habeo quod ponam ante illum, pauper
sum et mendicus: tu, Domine Deus meus, dives omnium
bonorum, et dapium supernae satietatis opulentissime
largitor, da lasso cibum, collige dispersum, redintegra
scissum. En stat ad ostium et pulsat; obsecro
per viscera misericordiae, quibus visitasti nos
oriens ex alto, aperi pulsanti misero manu pietatis
tuae, et jube propitiabili dignatione ut ingrediatur
ad te, requiescat in te, reficiatur de te vivo coelestique
pane, quo satiatus resumptis viribus ad superiora
conscendat, et de hac valle lacrymarum penna sancti
desiderii raptus, ad coelestia gaudia volitet. Assumat,
Domine, assumat, rogo, spiritus meus pennas
ut aquilae, volet et non deficiat, volet et perveniat
usque ad decorem domus tuae, et locum habitationis
gloriae tuae: ut ibi super mensam refectionis civium
supernorum pascatur de occultis tuis in loco pascuae
tuae, juxta fluenta plenissima. Requiescat in te, Deus
meus, cor meum, cor mare magnum tumens fluctibus.
Tu qui imperasti ventis et mari, et facta est
tranquillitas magna [(Matth. VIII, 26)] , veni et gradere
super fluctus cordis mei, ut tranquilla et serena fiant
omnia mea: quatenus unum bonum meum amplectar
te, et dulce lumen oculorum meorum contempler te
es propter peccata nostra, et resurrexisti propter justificationem
nostram, rogo te per gloriosam resurrectionem
tuam, resuscita me de sepulcro vitiorum
et peccatorum omnium, et da mihi quotidie partem
in resurrectione prima, ut in resurrectione tua merear
veraciter percipere portionem. Dulcissime, benignissime,
amantissime, charissime, pretiosissime, desiderantissime,
amabilissime, pulcherrime, ascendisti
in coelum cum triumpho gloriae, sedes ad dexteram
Patris. Rex potentissime, trahe me sursum ad te;
curram post te in odore unguentorum tuorum, curram
et non deficiam, te trahente, te ducente, me
currente. Trahe os sitientis te animae in superna
fluenta aeternae satietatis; imo trahe ad te fontem vivum,
ut inde pro captu meo bibam, inde semper vivam.
Deus meus vita mea. Tu enim dixisti ore tuo
sancto et benedicto, Si quis sitit, veniat ad me, et bibat [(Joan. VII, 37)]
.
Fons vitae, da sitienti animae semper
bibere ex te, ut secundum sanctam et veridicam promissionem
tuam de ventre meo fluant aquae vivae [(Ibid.,
38)] . Fons vitae, reple mentem meam torrente voluptatis
tuae, et inebria cor meum sobria ebrietate amoris
tui: ut obliviscar quae vana sunt et terrena, et te
solum jugiter habeam in memoria mea, sicut scriptum
est: Memor fui Dei, et delectatus sum [(Psal. LXXVI,
4)]
. Da mihi Spiritum sanctum tuum, quem significabant
illae aquae, quas sitientibus daturum te promiseras:
da, quaeso, toto desiderio et omni studio
tendere, quo te ascendisse post resurrectionem die
quadragesimo credimus: ut in praesenti quidem
miseria solo tenear corpore, tecum autem sim cogitatione
semper et aviditate; ut ibi sit cor meum, ubi
tu es, thesaurus meus desiderabilis et incomparabilis
multumque amabilis. In hoc enim magno hujus vitae
diluvio, ubi circumflantibus agitamur procellis, non
invenitur fida statio et locus eminentior, ubi pes columbae
aliquatenus valeat requiescere. Nusquam tuta
pax, nusquam secura quies; ubique bella et lites,
ubique hostes, foris pugnae, intus timores.
Et quia altera pars sumus coeli, altera terrae,
corpus quod corrumpitur aggravat animam. Idcirco
animus meus socius et amicus meus, fatigatus veniens
de via, languet et jacet, et discissus atque laceratus
ab ipsis quas transierat vanitatibus, esurit et sitit
valde; non habeo quod ponam ante illum, pauper
sum et mendicus: tu, Domine Deus meus, dives omnium
bonorum, et dapium supernae satietatis opulentissime
largitor, da lasso cibum, collige dispersum, redintegra
scissum. En stat ad ostium et pulsat; obsecro
per viscera misericordiae, quibus visitasti nos
oriens ex alto, aperi pulsanti misero manu pietatis
tuae, et jube propitiabili dignatione ut ingrediatur
ad te, requiescat in te, reficiatur de te vivo coelestique
pane, quo satiatus resumptis viribus ad superiora
conscendat, et de hac valle lacrymarum penna sancti
desiderii raptus, ad coelestia gaudia volitet. Assumat,
Domine, assumat, rogo, spiritus meus pennas
ut aquilae, volet et non deficiat, volet et perveniat
usque ad decorem domus tuae, et locum habitationis
gloriae tuae: ut ibi super mensam refectionis civium
supernorum pascatur de occultis tuis in loco pascuae
tuae, juxta fluenta plenissima. Requiescat in te, Deus
meus, cor meum, cor mare magnum tumens fluctibus.
Tu qui imperasti ventis et mari, et facta est
tranquillitas magna [(Matth. VIII, 26)] , veni et gradere
super fluctus cordis mei, ut tranquilla et serena fiant
omnia mea: quatenus unum bonum meum amplectar
te, et dulce lumen oculorum meorum contempler te