PL 47, col. 574
873 PRAFATIO. 24 ve | mn timcum 83er2 etiam Lovaniensium theologorum facultas jampridem in Augustini iadefurtce Ceterum exortis Jan 8enianis dissidiis plerique longe acerbiora contra Augustinum et loqui et seribere non extimuerunt.
Non defue- re tamen ex nostra familia viri qui magni parentis partes acerrime defensarent. Nos inter emicuit Pater Caro- Ins Moreau, Gallus, qui tomo primo suarum in Tertafſianum Animadversionum satis prolizas vindicias pro August ino insereft, quod itidem antea pretiterat vir insignis Joannes Rivius Belga Hbro quarto de Vita Au- gustini.
Sed proſeeto nostros hosce scriptores et laterem lavisse, et surdis cecinisse experti guns; tantum enim abest ut illi ab incepto destiterint, ut majori longe apparatu atque lnſestloribus armis in Augustinum moverint, hæe adversus Hipponensem doctorem scripturientes: « Augustini doctrinam obscuram, difficiltem, intricatiss imam, secum ipsa pugnantem, plaribusque erroribus obnoxlam esse.
Ipsius arma non es- se jnexpugnabilia, neque satis apta ad Calvinistas superandos. Hzereticorum argumentis minime satistecisse, neque positas abs se theses convincentibns argumentis comprobasse. Non esse sepellendam scholasticam, ut unus regnet Augustinus, sed hunc ipsum ad scholasuen amussim exigendom.
Ridieulos Augustini adoratores ad nauseam hyperbolicas in eumdem laudes congerere. Volentem impugnare Augustin sententlas habiturum adjutorem Deum. » Hxc, alia ve pene innumera addidere, qua in calce hujus Apologetici reſeremus.
Ferunt Crœsi regis filium a puero mutum (Herodot., lib. 1), cum parentis jugulum strieto muerone impeti ab hoste eerneret, ruptis derepente miserantis nature impetu perpetui silentii vinculis exclamasse : Ahe, wi eri Kpoioov.
At nos, quibus integer loquendi usus est, Augustinum parentem optimum, doetissimumque novorum censorum seriptis impune lacerari permittemus, et illis quidem mille con vieſorum plaustra in gan- eium doctorem congerentibas, nos eadem citra querelas plenis auribus excipientes, ansati pacem $ervabi- mos, quasi ea nos nihil tangant ? Degeneres sane ac spurii ceusendi essemus, imo amentes prorsus vel saxei»
$i in tanto parentis discrimine stylo pareeremus, qui et esse et haberi volumus Angustiniani. Patris honor la- ceessitur, pietatis est eumdem ab adversariorum dictis vindicare. Ecclesiz magistri doctrina impetitnr, fidei est iam a quortmcunque impetu asserere.
Divi ſama decurtatur, religionis est eamdem gartam tectamque gef- vare. Ouantorum ergo eriminum rei evaderemus, si vulgari forte adversariorum #stimatione, aut eorum qui eisdem suam vendidere fidem, auctoritate coerciti injustas adeo in Augustinum peractas censuras surda au- re pertransiremus ! Diu quidem siluimus, privatisque querelis ingentem animi dolorem egerere curavimus, meliorem hisce hominibus erga Augustinum mentem comprecantes.
Sed nihil profeeimus patientia , nis! ut graviora tanquam de facili tolerantibus ingererentur, unde pejora in dies audientes , jam tandem quantulameunque hanc nostram advocationem Augustino commodare coacti sumus.
Nemi- nem vero adeo pietatis ac religionis expertem futurum arbitror , qui hocce Apologeticum torvis oculls intueatur, nigrumque eldem theta præligat. Etenim , ut olim ad Constantinum Avugustum Lactantius scripsit (Lib.
v Instit. cap. 1) : « $1 gacrilegis, et proditoribus, et veneſicls potestas de- fendendi sui datur, nec prædamnari quemquam incognita causa licet, non injuste petere videmur, » ut Au- guslino, qui veluu Christiani orbis deliciæ, teste sancto Cœlestino papa, « ubique eunetis et amori yerit honori, » aliquis sit deſensioni locus.
Nam pessima foret nostrorum temporum conditis, gi ceuso- ribus utraque auris daretur, eorumque injuriosa nimium Augustino volumina per ora manusque nominum volitarent, et saneti doctoris deſensores non modo inauditi judicio excluderentur, verum etiam eisdem si- jentium lata lege indiceretur.
ad Vitam Agricolæ). » Sed absit ut hoe ſacinus nostri sæeuli sit vel exempli : neque eniti homines ab avita crga divos religione adeo recessisse pu- tandi sunt, ut Augustini laudes indignantes audiant, atque editum hune nostrum pro eodem librum jrata manu discerpant.
Magnus stoicæ sectæ proſessor Seneca merito impias Præxaspis Persarum satrape voces execratur (Lib. 11 de Ira, c. 14), qui eum citra gemitum sub oculis transfigi sibi flium a Cambyse rege vi- disset, ab eodem interrogatus num certo ictu pransus ad scopum collimaret, tyranni dexteram filii sanguine eruentam, ſumantemque per detestabi lem adulationem laudavit, paremque in sagittando Apollini fllam di-
xit. [tane corpore, sed magis animo servi exemplum secutis, novorum censorum manus, quas stylis arma- tas Augustino intulerunt, laudibus, imo et osculis nobis implendæ erunt ? Hominum quam divorum aman- tior hane nobis iniquissimam legem imponet, a qua tamen nos liberos esse scimus, quippe qui ad Avugus- uni defensionem suseipiendam apostolies: 8edis deeretis impellimur, quibus refragari sit nefas.
Cam Pela- giani veleres illi Augustino-mastyges litteras quasdam publicassent, in quibus sanetus doctor pessime tra- ducebatur, Bonifacius pontifex indignatus doctissimi viri nomen quaquam convieio pulsari, easdem hereti- corum lilteras ad Augustinum per Alipium deſerendas curavit, quo se ab impostorum calumniis vindicare
Non defue- re tamen ex nostra familia viri qui magni parentis partes acerrime defensarent. Nos inter emicuit Pater Caro- Ins Moreau, Gallus, qui tomo primo suarum in Tertafſianum Animadversionum satis prolizas vindicias pro August ino insereft, quod itidem antea pretiterat vir insignis Joannes Rivius Belga Hbro quarto de Vita Au- gustini.
Sed proſeeto nostros hosce scriptores et laterem lavisse, et surdis cecinisse experti guns; tantum enim abest ut illi ab incepto destiterint, ut majori longe apparatu atque lnſestloribus armis in Augustinum moverint, hæe adversus Hipponensem doctorem scripturientes: « Augustini doctrinam obscuram, difficiltem, intricatiss imam, secum ipsa pugnantem, plaribusque erroribus obnoxlam esse.
Ipsius arma non es- se jnexpugnabilia, neque satis apta ad Calvinistas superandos. Hzereticorum argumentis minime satistecisse, neque positas abs se theses convincentibns argumentis comprobasse. Non esse sepellendam scholasticam, ut unus regnet Augustinus, sed hunc ipsum ad scholasuen amussim exigendom.
Ridieulos Augustini adoratores ad nauseam hyperbolicas in eumdem laudes congerere. Volentem impugnare Augustin sententlas habiturum adjutorem Deum. » Hxc, alia ve pene innumera addidere, qua in calce hujus Apologetici reſeremus.
Ferunt Crœsi regis filium a puero mutum (Herodot., lib. 1), cum parentis jugulum strieto muerone impeti ab hoste eerneret, ruptis derepente miserantis nature impetu perpetui silentii vinculis exclamasse : Ahe, wi eri Kpoioov.
At nos, quibus integer loquendi usus est, Augustinum parentem optimum, doetissimumque novorum censorum seriptis impune lacerari permittemus, et illis quidem mille con vieſorum plaustra in gan- eium doctorem congerentibas, nos eadem citra querelas plenis auribus excipientes, ansati pacem $ervabi- mos, quasi ea nos nihil tangant ? Degeneres sane ac spurii ceusendi essemus, imo amentes prorsus vel saxei»
$i in tanto parentis discrimine stylo pareeremus, qui et esse et haberi volumus Angustiniani. Patris honor la- ceessitur, pietatis est eumdem ab adversariorum dictis vindicare. Ecclesiz magistri doctrina impetitnr, fidei est iam a quortmcunque impetu asserere.
Divi ſama decurtatur, religionis est eamdem gartam tectamque gef- vare. Ouantorum ergo eriminum rei evaderemus, si vulgari forte adversariorum #stimatione, aut eorum qui eisdem suam vendidere fidem, auctoritate coerciti injustas adeo in Augustinum peractas censuras surda au- re pertransiremus ! Diu quidem siluimus, privatisque querelis ingentem animi dolorem egerere curavimus, meliorem hisce hominibus erga Augustinum mentem comprecantes.
Sed nihil profeeimus patientia , nis! ut graviora tanquam de facili tolerantibus ingererentur, unde pejora in dies audientes , jam tandem quantulameunque hanc nostram advocationem Augustino commodare coacti sumus.
Nemi- nem vero adeo pietatis ac religionis expertem futurum arbitror , qui hocce Apologeticum torvis oculls intueatur, nigrumque eldem theta præligat. Etenim , ut olim ad Constantinum Avugustum Lactantius scripsit (Lib.
v Instit. cap. 1) : « $1 gacrilegis, et proditoribus, et veneſicls potestas de- fendendi sui datur, nec prædamnari quemquam incognita causa licet, non injuste petere videmur, » ut Au- guslino, qui veluu Christiani orbis deliciæ, teste sancto Cœlestino papa, « ubique eunetis et amori yerit honori, » aliquis sit deſensioni locus.
Nam pessima foret nostrorum temporum conditis, gi ceuso- ribus utraque auris daretur, eorumque injuriosa nimium Augustino volumina per ora manusque nominum volitarent, et saneti doctoris deſensores non modo inauditi judicio excluderentur, verum etiam eisdem si- jentium lata lege indiceretur.
ad Vitam Agricolæ). » Sed absit ut hoe ſacinus nostri sæeuli sit vel exempli : neque eniti homines ab avita crga divos religione adeo recessisse pu- tandi sunt, ut Augustini laudes indignantes audiant, atque editum hune nostrum pro eodem librum jrata manu discerpant.
Magnus stoicæ sectæ proſessor Seneca merito impias Præxaspis Persarum satrape voces execratur (Lib. 11 de Ira, c. 14), qui eum citra gemitum sub oculis transfigi sibi flium a Cambyse rege vi- disset, ab eodem interrogatus num certo ictu pransus ad scopum collimaret, tyranni dexteram filii sanguine eruentam, ſumantemque per detestabi lem adulationem laudavit, paremque in sagittando Apollini fllam di-
xit. [tane corpore, sed magis animo servi exemplum secutis, novorum censorum manus, quas stylis arma- tas Augustino intulerunt, laudibus, imo et osculis nobis implendæ erunt ? Hominum quam divorum aman- tior hane nobis iniquissimam legem imponet, a qua tamen nos liberos esse scimus, quippe qui ad Avugus- uni defensionem suseipiendam apostolies: 8edis deeretis impellimur, quibus refragari sit nefas.
Cam Pela- giani veleres illi Augustino-mastyges litteras quasdam publicassent, in quibus sanetus doctor pessime tra- ducebatur, Bonifacius pontifex indignatus doctissimi viri nomen quaquam convieio pulsari, easdem hereti- corum lilteras ad Augustinum per Alipium deſerendas curavit, quo se ab impostorum calumniis vindicare