PL 47, col. 576
posset. Hine amantesimo Patri scribens Augustinus (Lib. 1 ad Bon., cap. 1) : Ago autem gratias, inquit, sincerissime in nos benevoleniiz tuz, quod eas me latere noluisti litieras inimicorum gratiæ Dei, in quibus reperisti nomen meum calumniose atque evidenter expressum, sed spero de Doinino Deo nostro quod non sine mercede, qum in colis est, illi me lacerant dente maledico.
cont. Collat.) « nec ordo in Kcelesia, nec ingenia de- spicienda videbantur, » eidem in Galliis petulanter obloqui, illiusque libros censoria auctoritale examinare ausi sunt, qui cum essent, eodem Prospero auctore, « bone opinionis viri, habentes speciem pietatis in studio, „ Hipponensis magistri famam ac doctrinam in certum discrimen traxissent, ni Ccelestinus gliscenti
malo presentissimo remedio obviam ivisset. Etenim ubi adversariorum machinationes, delatoribus Prospero et Hilario, cognovit, liiteras ad Galliarum antistites dedit, quibus eisdem indignatus quod Augustinum im- pune percelli permiiterent, Timeo, inquit, ne connivere sit hoc tacere, ne magis ipsi loquantur, qui per- mittunt illis taliter loqui : in talibus causis non caret suspicione taciturnitas, quia occurreret veritas, 81
ſalsitas displiceret; merito namque causa nos respieit, si cum silentio ſaveamus errori. Ergo corripiantur ' hujusmodi, non sit his Iiberum habere pro voluntate sermonem. » Dein totus in sancti Augustini dudum 8ihi, cum in vivis essel, amicissimi laudes effusus, « Augustinum, inquit, sancte recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec unquam bune sinistræ suspicionis saltem
rumor agpersit, quem tante scientiz olim ſuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam a meis sem- per decessoribus haberetur. Bene ergo de eo omnes in commune senserunt, utpote qui ubique cunctis et amori fuerit, et honori.
Hoe ipsum plurimi recentiores summa cum laude prestiterunt, quorum omnium studia vicit eximius P. Macedo, tot pro ejusdem Patris doctrina in lucem libris emissis. Quare pontificiis mandatis obtemperans, tantorumque Patrum exempla licet longo positus intervallo secutus, recentiores quosdam Augustinianz doctrine censores in jus vocare decrevi.
Omnia præteribo que mihi acerbiora dictu videbuntur, neque solum quid il los audire, sed etiam quid me deceat dicere, conside- rabo. Quod si quidpiam forte amarulenti exciderit, id propria tribuant importunitati, qua nos in eam ne- cessitatem conjecere, ut sine graviori quandoque censurarum reprehensione vix possimus Augustinum pro dignitate deſendere interim liber, ut Taciti de Agricola seribentis sententia utar, honori Augustini P.
Quam quidem accusationem cum pluribus . odio digaum judico, vel eo quod doctrinam, quam $apientissimi quique ad usque sidera extulere, depri- mere lentavit, vel eo maxime quod Augustinianis armis contra Calvinum decertare proſessus, eadem ipsa arma mille dicieriis infamat, dubiumque ſacit siine Augustino vel Calvino inſestior hostis habendus.
Adamus hune titulum in libro vernacula lingua exa- ratio inscripsit : Calvin defait par s0i-meme et par les armes de saint Augustin qu'il avait injustement usur- pes gur les matiꝰres de la grace, de la liberté et de la pre destination.
Nempe : Calvinus destructus suismei, et sancti Auqustini armis, que idem injuste usurpavil in iis que ad gratiam, libertatem et predestinationem pertinent, Augustini nomine grandioribus characteri- argumentis conentur persuadere, eadem nobis sol- B bus, atque ex utraque parte paginam implentibus de- venda sunt, ne quid forte detrimenti apud imperitos nimiumque eredulos Augustiniana doetrina patiatur.
Joannes Adamus hasce contra Augustinum objectio- lineato. Porro volumen illud in paries est divisum tres, in quarum priori ei altera nihil de gratia et pra- — disseritur, rariusque in iisdem Augus uni
cont. Collat.) « nec ordo in Kcelesia, nec ingenia de- spicienda videbantur, » eidem in Galliis petulanter obloqui, illiusque libros censoria auctoritale examinare ausi sunt, qui cum essent, eodem Prospero auctore, « bone opinionis viri, habentes speciem pietatis in studio, „ Hipponensis magistri famam ac doctrinam in certum discrimen traxissent, ni Ccelestinus gliscenti
malo presentissimo remedio obviam ivisset. Etenim ubi adversariorum machinationes, delatoribus Prospero et Hilario, cognovit, liiteras ad Galliarum antistites dedit, quibus eisdem indignatus quod Augustinum im- pune percelli permiiterent, Timeo, inquit, ne connivere sit hoc tacere, ne magis ipsi loquantur, qui per- mittunt illis taliter loqui : in talibus causis non caret suspicione taciturnitas, quia occurreret veritas, 81
ſalsitas displiceret; merito namque causa nos respieit, si cum silentio ſaveamus errori. Ergo corripiantur ' hujusmodi, non sit his Iiberum habere pro voluntate sermonem. » Dein totus in sancti Augustini dudum 8ihi, cum in vivis essel, amicissimi laudes effusus, « Augustinum, inquit, sancte recordationis virum pro vita sua atque meritis in nostra communione semper habuimus, nec unquam bune sinistræ suspicionis saltem
rumor agpersit, quem tante scientiz olim ſuisse meminimus, ut inter magistros optimos etiam a meis sem- per decessoribus haberetur. Bene ergo de eo omnes in commune senserunt, utpote qui ubique cunctis et amori fuerit, et honori.
Hoe ipsum plurimi recentiores summa cum laude prestiterunt, quorum omnium studia vicit eximius P. Macedo, tot pro ejusdem Patris doctrina in lucem libris emissis. Quare pontificiis mandatis obtemperans, tantorumque Patrum exempla licet longo positus intervallo secutus, recentiores quosdam Augustinianz doctrine censores in jus vocare decrevi.
Omnia præteribo que mihi acerbiora dictu videbuntur, neque solum quid il los audire, sed etiam quid me deceat dicere, conside- rabo. Quod si quidpiam forte amarulenti exciderit, id propria tribuant importunitati, qua nos in eam ne- cessitatem conjecere, ut sine graviori quandoque censurarum reprehensione vix possimus Augustinum pro dignitate deſendere interim liber, ut Taciti de Agricola seribentis sententia utar, honori Augustini P.
Quam quidem accusationem cum pluribus . odio digaum judico, vel eo quod doctrinam, quam $apientissimi quique ad usque sidera extulere, depri- mere lentavit, vel eo maxime quod Augustinianis armis contra Calvinum decertare proſessus, eadem ipsa arma mille dicieriis infamat, dubiumque ſacit siine Augustino vel Calvino inſestior hostis habendus.
Adamus hune titulum in libro vernacula lingua exa- ratio inscripsit : Calvin defait par s0i-meme et par les armes de saint Augustin qu'il avait injustement usur- pes gur les matiꝰres de la grace, de la liberté et de la pre destination.
Nempe : Calvinus destructus suismei, et sancti Auqustini armis, que idem injuste usurpavil in iis que ad gratiam, libertatem et predestinationem pertinent, Augustini nomine grandioribus characteri- argumentis conentur persuadere, eadem nobis sol- B bus, atque ex utraque parte paginam implentibus de- venda sunt, ne quid forte detrimenti apud imperitos nimiumque eredulos Augustiniana doetrina patiatur.
Joannes Adamus hasce contra Augustinum objectio- lineato. Porro volumen illud in paries est divisum tres, in quarum priori ei altera nihil de gratia et pra- — disseritur, rariusque in iisdem Augus uni