PL 47, col. 578
non absque proſunda meditatione non semper distin- guit id quod docet uti dubium, et quod tradit, ut in- dubitabile; quodve dicit adversarios impugnans, et quod docet sua defendens.
Szpe oppositas sibi ab adversariis objectiones in eosdem retorquet, eos in absurditates miras conjiciens. Instantiam instantia solvit. inconveniens reſutat difficultate longe majori. Ulterius, non clare exponit, num objectiones ad 80s hostes impugnandos proponat, vel quod in eis cum iisdem conveniat, etc.
He quidem ejusdem addita perplexitati in sententia proferenda in hae materia, dissidiis doctorum ob veram ejusdem doctrinz in- telligentiam percipiendam, mihi lieitum est conclu- dere, noluisse suos sensus clare expouere, vel in Ulis explicandis non ita felicem ſuisse, ut nullus de ejus mente dubitandi supersit ls.
Quare immerito vo- lunt ipsum esse oraculum grau et concilii Triden- tini interprelem. » Quid arroganiivs, quid absurdius, quid indecentius contra Augustinum diei possit, non video.
At quo consilio illa eructarit, satis est mani- ſes tum, nempe ut Auguslini deserendi impositam sibi necessilatem ostenderet. Quotusquisque enim est qui Augustinum pre aliis sequi malit, si vera sunt gustinum eucharistig mysterium maxime conſudizse.
610. In quo quidem capite cum plura tum falsa, tum ca- . cem alibi quærendam, quam quidem in synodis et aliorum doctorum libris invenio. » Habemus homi- nis confessionem.
- Victorinus, celeberrimus quondam Rome rhetor, ac Hieronymi et Augustini præconio orbi notus, vo- luminum obscuriia tem triplici ex causa oriri diesbat, ut iestatur sanetus Hieronymus in procmio lib.
xut in Ezechielem : « Vel rei magnitudine, vel doctoris imperitia, vel audientis duritia. » Poterat quariam addere, nempe docentis malitiam, quod Aristoteli vitio vertitur obscuris verborum involucris suos sen- sus occulenti.
Sancti Augustini doctrinam de gratia et libero arbitrio ac predestinatione esse obscuram atque diſſicilem ob rei magnitudinem, ob divinorum consiliorum profunditatem, ob mysterii secretissimi altitudinem libenter concedimus.
Quis enim ignorat quantum omnium ætatum $apientibus diſſieultatis in- gessit humana voluntatis liber cum divina pre- scientia ac przdestinatione concordia? Testes sunt veterum philosophorum errores. Inde enim Stoici tatum invebentes liberum arbitrium sufocarunt : alu cum Cicerone contingentium scientiam Deo sustu- lere.
Hine pariter inter scholasticos theologos diu- turna ac perpetuo duratura dissidia orta sunt. Ipsi- met recentiores, qui planiori se via iter carpere gloriantur, in pluribus, de divinis predefinitionibus, scilicet de objecto scientiz mediz, de gratia congrua, aliisque Secum invicem acerrime concertontes, Ccivili *
Szpe oppositas sibi ab adversariis objectiones in eosdem retorquet, eos in absurditates miras conjiciens. Instantiam instantia solvit. inconveniens reſutat difficultate longe majori. Ulterius, non clare exponit, num objectiones ad 80s hostes impugnandos proponat, vel quod in eis cum iisdem conveniat, etc.
He quidem ejusdem addita perplexitati in sententia proferenda in hae materia, dissidiis doctorum ob veram ejusdem doctrinz in- telligentiam percipiendam, mihi lieitum est conclu- dere, noluisse suos sensus clare expouere, vel in Ulis explicandis non ita felicem ſuisse, ut nullus de ejus mente dubitandi supersit ls.
Quare immerito vo- lunt ipsum esse oraculum grau et concilii Triden- tini interprelem. » Quid arroganiivs, quid absurdius, quid indecentius contra Augustinum diei possit, non video.
At quo consilio illa eructarit, satis est mani- ſes tum, nempe ut Auguslini deserendi impositam sibi necessilatem ostenderet. Quotusquisque enim est qui Augustinum pre aliis sequi malit, si vera sunt gustinum eucharistig mysterium maxime conſudizse.
610. In quo quidem capite cum plura tum falsa, tum ca- . cem alibi quærendam, quam quidem in synodis et aliorum doctorum libris invenio. » Habemus homi- nis confessionem.
- Victorinus, celeberrimus quondam Rome rhetor, ac Hieronymi et Augustini præconio orbi notus, vo- luminum obscuriia tem triplici ex causa oriri diesbat, ut iestatur sanetus Hieronymus in procmio lib.
xut in Ezechielem : « Vel rei magnitudine, vel doctoris imperitia, vel audientis duritia. » Poterat quariam addere, nempe docentis malitiam, quod Aristoteli vitio vertitur obscuris verborum involucris suos sen- sus occulenti.
Sancti Augustini doctrinam de gratia et libero arbitrio ac predestinatione esse obscuram atque diſſicilem ob rei magnitudinem, ob divinorum consiliorum profunditatem, ob mysterii secretissimi altitudinem libenter concedimus.
Quis enim ignorat quantum omnium ætatum $apientibus diſſieultatis in- gessit humana voluntatis liber cum divina pre- scientia ac przdestinatione concordia? Testes sunt veterum philosophorum errores. Inde enim Stoici tatum invebentes liberum arbitrium sufocarunt : alu cum Cicerone contingentium scientiam Deo sustu- lere.
Hine pariter inter scholasticos theologos diu- turna ac perpetuo duratura dissidia orta sunt. Ipsi- met recentiores, qui planiori se via iter carpere gloriantur, in pluribus, de divinis predefinitionibus, scilicet de objecto scientiz mediz, de gratia congrua, aliisque Secum invicem acerrime concertontes, Ccivili *