PL 50, col. 1234
Vita Hilarii (Honoratus Massiliensis), J. P. Migne
dum manus ejus impositione benedicitur, visum se
recepisse proclamat: aestimo quod antea interiori
homini praestitit, quod exteriori postmodum impetravit.
Quae recepto lumine ducem viae ulterius non
quaesivit. Precibus ejus non ambigo impetratum ut
tantum miraculum ad paucos admodum perveniret.
Die etiam Dominico dum lectionum solemnia recitantur,
quidam phantasmate constrictus, Sancte, inquit, Hilari, cur me torques?
publica voce proclamans.
Tunc beatus Hilarius ea qua poterat Dominum
vi constringit et rogat. Cumque se obtinuisse sensisset: Imperat tibi Jesus,
ait, ut de isto homine nullam
facias mentionem. Qua supplicatione, quasi quibusdam
catenis astringeretur, obmutuit, et discessit.
Plus obmutuisse congaudens, quia ejus meritum
potuerit occultari, quam plasmatis vigentis sospitate.
CAPUT XIV. Pythonem expellit. Exeuntes a basilica retinet.
17.
Sacrilegium etiam, quod spiritus Pythonis
muliere obtenta influxerat civitati, quam solerti
spiritalis arte consilii exstinxerit, nequaquam silentio
praetermittam. Comprehensam jubet recensitis
lectionibus veteris Testamenti in cancello ecclesiae
publicae collocari. Quid lex juberet, quantum mali
Christianis mentibus diabolicae perversitatis propinaret
astutia, sermone profluo demonstravit. Et ne
ullus deinceps tanto sacrilegio, dum daemonum responsa
perquirit, sponte se subderet, necessaria
instructione perdocuit: nullam deinceps excusationem,
etiam negligentibus, derelinquens, quam idcirco
publice fecisset statui, ut non liceret postmodum
ignorari. Praecepit ut abiret malignus spiritus.
Tum, quia videbat se aperte proditum, nec postmodum
decipiendis animabus clandestina fraude valiturum: Quo,
inquit, vadam? Et sanctus advertens
quantum Dei gratia suo ministerio effecisset, laetus
exclamat: Maximum purgationis indicium est, nescire
quo redeas.
18.
Populos etiam post evangelicam lectionem
recepisse proclamat: aestimo quod antea interiori
homini praestitit, quod exteriori postmodum impetravit.
Quae recepto lumine ducem viae ulterius non
quaesivit. Precibus ejus non ambigo impetratum ut
tantum miraculum ad paucos admodum perveniret.
Die etiam Dominico dum lectionum solemnia recitantur,
quidam phantasmate constrictus, Sancte, inquit, Hilari, cur me torques?
publica voce proclamans.
Tunc beatus Hilarius ea qua poterat Dominum
vi constringit et rogat. Cumque se obtinuisse sensisset: Imperat tibi Jesus,
ait, ut de isto homine nullam
facias mentionem. Qua supplicatione, quasi quibusdam
catenis astringeretur, obmutuit, et discessit.
Plus obmutuisse congaudens, quia ejus meritum
potuerit occultari, quam plasmatis vigentis sospitate.
CAPUT XIV. Pythonem expellit. Exeuntes a basilica retinet.
17.
Sacrilegium etiam, quod spiritus Pythonis
muliere obtenta influxerat civitati, quam solerti
spiritalis arte consilii exstinxerit, nequaquam silentio
praetermittam. Comprehensam jubet recensitis
lectionibus veteris Testamenti in cancello ecclesiae
publicae collocari. Quid lex juberet, quantum mali
Christianis mentibus diabolicae perversitatis propinaret
astutia, sermone profluo demonstravit. Et ne
ullus deinceps tanto sacrilegio, dum daemonum responsa
perquirit, sponte se subderet, necessaria
instructione perdocuit: nullam deinceps excusationem,
etiam negligentibus, derelinquens, quam idcirco
publice fecisset statui, ut non liceret postmodum
ignorari. Praecepit ut abiret malignus spiritus.
Tum, quia videbat se aperte proditum, nec postmodum
decipiendis animabus clandestina fraude valiturum: Quo,
inquit, vadam? Et sanctus advertens
quantum Dei gratia suo ministerio effecisset, laetus
exclamat: Maximum purgationis indicium est, nescire
quo redeas.
18.
Populos etiam post evangelicam lectionem