PL 56, col. 32
Nihil luculentius ad posterius commentum avirucndum desiderari potest. CAPUT W. De notationibus chronicis, quibus Ancyrani et Neoee- sarienses canones dicuntur anteriores aynodo Nice- na, Gangrenses vero posleriores ; et de vera epocha canonum Antiochenorum, ac de 8ynodo in qua con- diti ſuerunt.
. $ 1. Notationes chronice in collectionibus prefize ca- nonibus Ancyranis, Neocesariensibus alque Gangren - 8ibus, a prima ro Greco codice dimanant. Expungitur sententia qua Gangrensis synodus Nicena anterior traditur, ejusque lempus conslituitur.
Num anterio- canones lecti ei confirmati ſuerini in 1. Chronicz notationes que canonibus Ancyranis, Neoczsariensibus atque Gangrensibus preſiguntur, apud nonnullos in suspicionem venerunt Gangrensis coneilii causa.
Eisi enim Gangrenses regula pos! Nicenam synodum exposite in notatione iradantar (Preſat. . | Epist. Rom, pontiſ., n. 61), haue tamen notationem P. Coustantius posthabendam credidi cuidam praſatiunculz seu interlocutioni Osii descri- plz in vetustissimo ms.
Corbeiensi circa Vigilii tem- pus exarato, in qua [XII] iidem canones non minus quam Ancyrani et Neoczsarienses in Niczna synodo lecti et confirmati, ac proinde Nicanis anteriores dicuntur.
Ilbi enim post titulum, Incipiunt constitu- tiones canonum Anquiritanorum, hæe Ovii interloeutio deseribitur: Osius episcopus dixit : (uoniam mula pretermizsa (forte premissa) sunt. que ad robur ec- clesiasticum pertinent, que jam priori 8ynodo Anqui- ritana, Cezariensi, Graniensi (hoc est Gangrensi) consti- tuta sunt, et nunc pr@ manibus habentur, precipiat beali- tvdo vestra, ut lectione pandantur, quo omnes acta modo
innotescant (seu noscant), qua a bus nostris acta zunt recitentur. Et recitala sunt. Subjiciuntur autem ca- nones Anquiritani, Cæsarienses, aique Gangrenses, ac tandem Niczni : quod indicare putat idem P.
Cou- stantius premissam interlocutionem Osii, licet titulo canonum Anquiritanorum subjectam, ad Nicænam synodum pertinere, cujus Patres memorala anterio- rum synodorum decreta relegi et conliemari voluerint, antequam suos ipsi canones conderent.
He ergo sententia, quz Cangrensem synodum Niczna aute- riorem astruit, hujc uni interlocutioni Osii nititur, quam ille ex unico codice Corbeiensi excerpsit. 2. At hc interlocutio nonnulla prefert maniſestæ suppositionis indicia.
Habemus aliquot diversas an- liquissimas versiones canonum Nicenorum , quas in mss. Vat. Regine 4997 et capituli Veronensis $5 in- venimus. Habemus præterea tres alias versiones omnium Cræcorum canonum, Isidorianam, priscam et Dlonysiauam, quæ ex Gracis vetustis exemplari- bus traducte ſuerunt.
Habemus etiam eorumdem canonum Cræcos codices partim editos, parlim in- editos. Nullibi autem ea interlocutio exhibetur. Adde quod Corbeiensis codex Nicænos canones proſeri ex interpretatione Dionysii Exigui , uti explorate nos docuit versio canonis octavi Niceni ab eodem Cou- stantio descripla in admonitione ad epist.
17 Inno- cenlii, pag. 826. Anquiritanos autem, Cæsarienses et Gangrenses canones ex Antiqua Isidoriana versione producit. Porro ea Osii interlocutio nec in Dionysiana interpretatione legitur, nec in Isidoriana, nec in ulla ex iis collectionibus que ex alterutra versione em canones derivarunt : immo in jisde:n contra- ria prorsus annotatio continetur, de qua mox dice»
mus. Iline ergo ea interlocutio ab iisdein versionibus aliena Corbeiensi exemplo intrusa perspicitur. Acce- dit eam inseri post litulum, Incipiunt constitutiones canonum Anquiritanorum; perinde ac $i non ad Ni- cxnam, sed ad Anquiritanam synodum speetet, ubi pro Anquirit.
corrigendum esse Nicen. P. Coustan- uus suspicatur, ex hypothesi quod hxc interlocutio ad Nicznum concilium pertinere debeat, in quo Osius interſuit, non vero ad Anquiritanum , in quo
. $ 1. Notationes chronice in collectionibus prefize ca- nonibus Ancyranis, Neocesariensibus alque Gangren - 8ibus, a prima ro Greco codice dimanant. Expungitur sententia qua Gangrensis synodus Nicena anterior traditur, ejusque lempus conslituitur.
Num anterio- canones lecti ei confirmati ſuerini in 1. Chronicz notationes que canonibus Ancyranis, Neoczsariensibus atque Gangrensibus preſiguntur, apud nonnullos in suspicionem venerunt Gangrensis coneilii causa.
Eisi enim Gangrenses regula pos! Nicenam synodum exposite in notatione iradantar (Preſat. . | Epist. Rom, pontiſ., n. 61), haue tamen notationem P. Coustantius posthabendam credidi cuidam praſatiunculz seu interlocutioni Osii descri- plz in vetustissimo ms.
Corbeiensi circa Vigilii tem- pus exarato, in qua [XII] iidem canones non minus quam Ancyrani et Neoczsarienses in Niczna synodo lecti et confirmati, ac proinde Nicanis anteriores dicuntur.
Ilbi enim post titulum, Incipiunt constitu- tiones canonum Anquiritanorum, hæe Ovii interloeutio deseribitur: Osius episcopus dixit : (uoniam mula pretermizsa (forte premissa) sunt. que ad robur ec- clesiasticum pertinent, que jam priori 8ynodo Anqui- ritana, Cezariensi, Graniensi (hoc est Gangrensi) consti- tuta sunt, et nunc pr@ manibus habentur, precipiat beali- tvdo vestra, ut lectione pandantur, quo omnes acta modo
innotescant (seu noscant), qua a bus nostris acta zunt recitentur. Et recitala sunt. Subjiciuntur autem ca- nones Anquiritani, Cæsarienses, aique Gangrenses, ac tandem Niczni : quod indicare putat idem P.
Cou- stantius premissam interlocutionem Osii, licet titulo canonum Anquiritanorum subjectam, ad Nicænam synodum pertinere, cujus Patres memorala anterio- rum synodorum decreta relegi et conliemari voluerint, antequam suos ipsi canones conderent.
He ergo sententia, quz Cangrensem synodum Niczna aute- riorem astruit, hujc uni interlocutioni Osii nititur, quam ille ex unico codice Corbeiensi excerpsit. 2. At hc interlocutio nonnulla prefert maniſestæ suppositionis indicia.
Habemus aliquot diversas an- liquissimas versiones canonum Nicenorum , quas in mss. Vat. Regine 4997 et capituli Veronensis $5 in- venimus. Habemus præterea tres alias versiones omnium Cræcorum canonum, Isidorianam, priscam et Dlonysiauam, quæ ex Gracis vetustis exemplari- bus traducte ſuerunt.
Habemus etiam eorumdem canonum Cræcos codices partim editos, parlim in- editos. Nullibi autem ea interlocutio exhibetur. Adde quod Corbeiensis codex Nicænos canones proſeri ex interpretatione Dionysii Exigui , uti explorate nos docuit versio canonis octavi Niceni ab eodem Cou- stantio descripla in admonitione ad epist.
17 Inno- cenlii, pag. 826. Anquiritanos autem, Cæsarienses et Gangrenses canones ex Antiqua Isidoriana versione producit. Porro ea Osii interlocutio nec in Dionysiana interpretatione legitur, nec in Isidoriana, nec in ulla ex iis collectionibus que ex alterutra versione em canones derivarunt : immo in jisde:n contra- ria prorsus annotatio continetur, de qua mox dice»
mus. Iline ergo ea interlocutio ab iisdein versionibus aliena Corbeiensi exemplo intrusa perspicitur. Acce- dit eam inseri post litulum, Incipiunt constitutiones canonum Anquiritanorum; perinde ac $i non ad Ni- cxnam, sed ad Anquiritanam synodum speetet, ubi pro Anquirit.
corrigendum esse Nicen. P. Coustan- uus suspicatur, ex hypothesi quod hxc interlocutio ad Nicznum concilium pertinere debeat, in quo Osius interſuit, non vero ad Anquiritanum , in quo