PL 56, col. 490
Appendix ad opera S. Leonis Magni (Auctores varii), J. P. Migne
IX.
Item placuit, ut quicunque ipsa verba Dominicae
Orationis ubi dicimus, Dimitte nobis debita nostra [(Matth. VI, 12)]
,
ita volunt a sanctis dici ut humiliter
hoc, non veraciter dicatur; anathema sint. Quis
enim ferat orantem et non hominibus, sed ipsi Deo
mentientem, qui labiis sibi dicit dimitti velle, et
corde dicit, quae sibi dimittantur debita se non habere?
170 CAPITULUM XIV. Incipit sacrum Rescriptum, acceptis synodi suprascriptae gestis, datum.
Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti PALLADIO
praefecto praetorio.
Ad conturbandam catholicae simplicitatis lucem
puro semper splendore radiantem, dolosae artis ingenio
novam subito emicuisse versutiam pervulgata
opinione cognovimus; quae fallacis scientiae obumbrata
mendaciis et furioso tantum debacchata luctamine,
stabilem quietem coelestis conatur attrectare
fidei, dum novi criminis commendat inventum,
insignem notam plebeiae aestimans vilitatis, sentire
cum cunctis, ac prudentiae singularis palmam
fore, communiter approbata destruere: cujus impiae
commentationis auctores Pelagium Coelestiumque
percrebuit exstitisse. Hi parenti cunctarum rerum
Deo, praecipuaeque semper majestati intermine omnipotenti,
et ultra omne principium transeunti, tam
trucem inclementiam scaevae voluntatis assignant,
ut cum formandi mundi opificem curam sumeret,
qualitatemque hominis struendi profunda spiritus
Item placuit, ut quicunque ipsa verba Dominicae
Orationis ubi dicimus, Dimitte nobis debita nostra [(Matth. VI, 12)]
,
ita volunt a sanctis dici ut humiliter
hoc, non veraciter dicatur; anathema sint. Quis
enim ferat orantem et non hominibus, sed ipsi Deo
mentientem, qui labiis sibi dicit dimitti velle, et
corde dicit, quae sibi dimittantur debita se non habere?
170 CAPITULUM XIV. Incipit sacrum Rescriptum, acceptis synodi suprascriptae gestis, datum.
Imperatores HONORIUS et THEODOSIUS Augusti PALLADIO
praefecto praetorio.
Ad conturbandam catholicae simplicitatis lucem
puro semper splendore radiantem, dolosae artis ingenio
novam subito emicuisse versutiam pervulgata
opinione cognovimus; quae fallacis scientiae obumbrata
mendaciis et furioso tantum debacchata luctamine,
stabilem quietem coelestis conatur attrectare
fidei, dum novi criminis commendat inventum,
insignem notam plebeiae aestimans vilitatis, sentire
cum cunctis, ac prudentiae singularis palmam
fore, communiter approbata destruere: cujus impiae
commentationis auctores Pelagium Coelestiumque
percrebuit exstitisse. Hi parenti cunctarum rerum
Deo, praecipuaeque semper majestati intermine omnipotenti,
et ultra omne principium transeunti, tam
trucem inclementiam scaevae voluntatis assignant,
ut cum formandi mundi opificem curam sumeret,
qualitatemque hominis struendi profunda spiritus