PL 59, col. 428

rationis imperio temperare; ad contemplativam supra
humana desiderio perfectionis ascendere, et
indesinenter augendis virtutibus incubare. Habet
activa profectum, contemplativa fastigium. Haec facit
hominem sanctum, illa perfectum. Hujus vitae est
nulli prorsus injurias irrogare; illius, irrogatas
aequanimiter sustinere. Imo, ut proprius dicam,
exsecutor activae studet in se peccanti dimittere;
contemplativae sectator offensas quibus pulsatur,
nec omnino concutitur, ignorare magis paratus est
quam donare. Iste iram patientiae virtute compescit,
immoderatis cupiditatibus parcimoniae frenum imponit;
tangitur desideriis carnalibus, nec consentit;
pulsatur mundi hujus curiositate, nec rapitur; quatitur
diabolica impugnatione, nec vincitur; et Deo

suo devota mente subjectus, non atteritur diversis
tentationibus, sed probatur. Ille omnes affectiones
quibus vita mortalium variatur, sanctis virtutibus
vincit, cupiditatum ac perturbationum omnium liber
beata quiete perfruitur, et illecebris ac voluptatibus
factus expedita mente superior, ineffabili gaudio
divinae contemplationis erigitur. Iste suscipiendo
peregrinum, vestiendo nudum, gubernando subjectum,
redimendo captivum, tuendo violenter oppressum,
jugiter se ab omnibus iniquitatibus suis emaculat,
et vitam suam bonorum operum fructibus
ditat; ille facultatibus suis in usus pauperum distributis,
simul se exspoliavit mundo, et admovit se
totis viribus coelo; res mundi mundo projecit, et se
ipsum devota mente Christo restituit, a quo immortales

divitias sibi dari orat, ut pauper; protegi se
quotidie postulat, ut infirmus; immortalitatis indumento
vestiri cupit, ut nudus; defendi se ab impugnatione
invisibilium hostium supplicat, ut fragilitate
carnis oppressus, et coelestem sibi donari patriam
desiderat, ut peregrinus.
2.
Activa vita habet sollicitum cursum, contemplativa
gaudium sempiternum. In hac acquiritur
regnum, in illa percipitur. Haec facit pulsare bonorum
operum, velut quibusdam manibus januam; illa
vocat consummatos in patriam. In hac contemnitur
mundus, in illa videbitur Deus. Et ut multa praeteream
quae commemorare non valeo, in hac vita activa
qui immundis spiritibus exstiterint fortiores, in illa
contemplativa, quae summe beata est, remunerante

Deo fient angelis sanctis aequales, atque in aeternum
cum illo regnabunt in illa civitate superna felices.
Itaque, quoniam de contemplativa vita in superioribus
multa jam dicta sunt, et secundus liber ea quae de
activa dicenda sunt continebit, sufficiant ista quae diximus,
ut consideremus et reliqua, quae de tertio capitulo
usque ad finem libri hujus sequenti disputatione
tractabimus. Videamus nunc utrum is cui Ecclesiae