PL 61, col. 170
Epistolae (Paulinus Nolanus), J. P. Migne
facultatum non egentior, et in ipso adhuc mundi
theatro, id est, fori celebritate diversans, et facundi
nominis palmam tenens; repentino impetu discussisti
servile peccati jugum, et letalia carnis et sanguinis
vincla rupisti. Neque te divitiae de matrimonio
familiae consularis aggestae, neque post conjugium
peccandi licentia, et caelebs juventas ab angusto
salutis introitu, et arduo itinere virtutis in mollem
illam et spatiosam multorum viam revocare potuerunt.
Beatus, qui refugisti de consilio impiorum, et
in via peccatorum persistere noluisti, et sedere in cathedra
pestilentiae dedignatus es, ut humilitate praecelsa
pedibus Crucifixi accubares.
6.
Tu ergo verus factor legis, et Evangelii non
surdus auditor, qui corpus et mundum configens
cruci, delicias juventutis, et vitae praesentis mala
gaudia pro venenis et luctibus aversatus es, respuens
patrimoniorum onera ceu stercorum: merito 23
socrum [(V. not. 9. Intelligit Bassulam)] sanctam
omni liberaliorem parente in matrem sortitus aeternam,
quia coelestem Patrem anteverteras terreno
parenti; exemplo apostolorum, relicto patre in
navicula fluctuante, scilicet in hujus vitae incerto cum
retibus rerum suarum, et implicatione patrimonii
derelicto, Christum secutus. Nec minoris domesticis
opibus ingenii facultatis laudem ab hominibus
non accipiens, et inanis gloriae sublimiter negligens,
piscatorum praedicationes Tullianis omnibus e
tuis litteris praetulisti. Confugisti ad pietatis silentium,
ut evaderes iniquitatis tumultum. Mutescere voluisti
mortalibus, ut ore puro divina loquereris; et pollutam
canina facundia linguam, Christi laudibus, et
commemoratione ipsa pii nominis expiares.
7.
O vere [(V. not. 10)] Israelita, qui Deum Jacob
tam fida mente vidisti: et tamquam ipsius Domini
colluctatione firmatus, praevaluisti adversus
principem hujus mundi, et spiritalia nequitiae in coelestibus
debellasti scuto fidei, armisque justitiae:
praeoptans Christo placere, quam hominibus: hominibus
stultus esse, quam Deo: omni facundiae,
omnique sapientiae hujus mundi praetulisti scandalum
crucis; ut quod pereuntibus stultitia est, tu in patrem
salutis adscitus, ut omnibus salvis futuris patescit, virtutem et sapientiam Dei esse
cognosceres. Beatus es,
frater, quia non caro et sanguis revelavit
tibi haec, sed Pater qui in coelis est, per Dominum
theatro, id est, fori celebritate diversans, et facundi
nominis palmam tenens; repentino impetu discussisti
servile peccati jugum, et letalia carnis et sanguinis
vincla rupisti. Neque te divitiae de matrimonio
familiae consularis aggestae, neque post conjugium
peccandi licentia, et caelebs juventas ab angusto
salutis introitu, et arduo itinere virtutis in mollem
illam et spatiosam multorum viam revocare potuerunt.
Beatus, qui refugisti de consilio impiorum, et
in via peccatorum persistere noluisti, et sedere in cathedra
pestilentiae dedignatus es, ut humilitate praecelsa
pedibus Crucifixi accubares.
6.
Tu ergo verus factor legis, et Evangelii non
surdus auditor, qui corpus et mundum configens
cruci, delicias juventutis, et vitae praesentis mala
gaudia pro venenis et luctibus aversatus es, respuens
patrimoniorum onera ceu stercorum: merito 23
socrum [(V. not. 9. Intelligit Bassulam)] sanctam
omni liberaliorem parente in matrem sortitus aeternam,
quia coelestem Patrem anteverteras terreno
parenti; exemplo apostolorum, relicto patre in
navicula fluctuante, scilicet in hujus vitae incerto cum
retibus rerum suarum, et implicatione patrimonii
derelicto, Christum secutus. Nec minoris domesticis
opibus ingenii facultatis laudem ab hominibus
non accipiens, et inanis gloriae sublimiter negligens,
piscatorum praedicationes Tullianis omnibus e
tuis litteris praetulisti. Confugisti ad pietatis silentium,
ut evaderes iniquitatis tumultum. Mutescere voluisti
mortalibus, ut ore puro divina loquereris; et pollutam
canina facundia linguam, Christi laudibus, et
commemoratione ipsa pii nominis expiares.
7.
O vere [(V. not. 10)] Israelita, qui Deum Jacob
tam fida mente vidisti: et tamquam ipsius Domini
colluctatione firmatus, praevaluisti adversus
principem hujus mundi, et spiritalia nequitiae in coelestibus
debellasti scuto fidei, armisque justitiae:
praeoptans Christo placere, quam hominibus: hominibus
stultus esse, quam Deo: omni facundiae,
omnique sapientiae hujus mundi praetulisti scandalum
crucis; ut quod pereuntibus stultitia est, tu in patrem
salutis adscitus, ut omnibus salvis futuris patescit, virtutem et sapientiam Dei esse
cognosceres. Beatus es,
frater, quia non caro et sanguis revelavit
tibi haec, sed Pater qui in coelis est, per Dominum