PL 67, col. 1098
Opusculum (Caesarius Arelatensis), J. P. Migne · Regula ad monachos (Caesarius Arelatensis), J. P. Migne
illam quae pedes Domini lacrymis rigavit, et capillis
suis tersit, vel illam mulierem quae attulit unguentum
pretiosum, et profudit Dominum recumbentem;
vel illam mulierem quae vestimenta Domini
tetigit, et continuo stetit fluxus sanguinis ejus; et
illam mulierem quae ad pedes Domini sedebat, audire
qualiter posset fugere ab ira ventura. Considera,
filia, per quam viam humilitatis hae ipsae mulieres
gradiebantur, et ex hoc meritum bonum habuerunt.
Esto et tu similis illis in obedientia, in humilitate,
in eleemosyna, in susceptione peregrinorum, in vigiliis,
in jejuniis, in omni sobrietate. Haec sunt quae
Christo placuerunt. Labora, filia, die ac nocte in
opere Domini, ut quae ab homine dimissa es, a Domino
colligaris; ut quae acceptura eras trigesimum
fructum, sexagesimum merearis consequi, per eum
qui vivit in saecula saeculorum. Amen. Explicit S.
Augustini de consolatione mortuorum.
auctoritate succedens, monastica disciplina informaret.
Itaque in suburbano monasterio libens eam complectitur
vitae rationem quam etiam intra urbem
quotidianis semper studiis contulisset et perpetuis
optasset votis. Ipsum vero monasterium ita quotidiana
instantia et divinis informavit officiis, ut hodieque
Deo propitio illic videre licet. »
Florianus, epist. 5 ad Nicetium episc., tom. I Scrip.
Franc., pag. 851: « Sed et coronae vestrae socium
beatae memoriae dominum Caesarium Arelatensem
episcopum, qui vixit inter barbaros pius, inter bella
pacatus, pater orphanorum, pastor egregius: qui
tanti census effusione nil perdidit, catholicae regulam
disciplinae dictis factisque demonstrans. »
OBSERVATIO CRITICA IN REGULAM SEQUENTEM.
coactus fuerat, Arelatem se contulit, ubi ab Eonio
episcopo familiariter exceptus, tantam familiaritatem
cum eo iniit, ut ab episcopo, jam convalescens, constitutus
sit monasterii abbas, ac post triennium, nimirum
anno 502, omnium suffragiis in loci episcopum suffectus.
Cum igitur sanctissimus episcopus in coenobio
suis tersit, vel illam mulierem quae attulit unguentum
pretiosum, et profudit Dominum recumbentem;
vel illam mulierem quae vestimenta Domini
tetigit, et continuo stetit fluxus sanguinis ejus; et
illam mulierem quae ad pedes Domini sedebat, audire
qualiter posset fugere ab ira ventura. Considera,
filia, per quam viam humilitatis hae ipsae mulieres
gradiebantur, et ex hoc meritum bonum habuerunt.
Esto et tu similis illis in obedientia, in humilitate,
in eleemosyna, in susceptione peregrinorum, in vigiliis,
in jejuniis, in omni sobrietate. Haec sunt quae
Christo placuerunt. Labora, filia, die ac nocte in
opere Domini, ut quae ab homine dimissa es, a Domino
colligaris; ut quae acceptura eras trigesimum
fructum, sexagesimum merearis consequi, per eum
qui vivit in saecula saeculorum. Amen. Explicit S.
Augustini de consolatione mortuorum.
auctoritate succedens, monastica disciplina informaret.
Itaque in suburbano monasterio libens eam complectitur
vitae rationem quam etiam intra urbem
quotidianis semper studiis contulisset et perpetuis
optasset votis. Ipsum vero monasterium ita quotidiana
instantia et divinis informavit officiis, ut hodieque
Deo propitio illic videre licet. »
Florianus, epist. 5 ad Nicetium episc., tom. I Scrip.
Franc., pag. 851: « Sed et coronae vestrae socium
beatae memoriae dominum Caesarium Arelatensem
episcopum, qui vixit inter barbaros pius, inter bella
pacatus, pater orphanorum, pastor egregius: qui
tanti census effusione nil perdidit, catholicae regulam
disciplinae dictis factisque demonstrans. »
OBSERVATIO CRITICA IN REGULAM SEQUENTEM.
coactus fuerat, Arelatem se contulit, ubi ab Eonio
episcopo familiariter exceptus, tantam familiaritatem
cum eo iniit, ut ab episcopo, jam convalescens, constitutus
sit monasterii abbas, ac post triennium, nimirum
anno 502, omnium suffragiis in loci episcopum suffectus.
Cum igitur sanctissimus episcopus in coenobio