PL 68, col. 995
998 jascribuntur acta Ephesina : Post consulatum domi- A nulla ullius Patris testimonia addueuntur; an in aliis norum nostrorum semper augustorum Flavii quidem Theodosii x11, Valentiniani vero in, quamvis Bassi et Antiochi ordinario magistratu nomina uhique co- goita ſorent, ut constat ex epistolis Cœlestini pape pluribusque codicis Theodosiani legibus.
Unum de Trinitate inca natum]. Si verbis istis non alluditar ad futilem quamdam veierum subtilitatem, qua negabant posse dici unum de Trinitate, nec nu- merali isti adjective voci, unus, ullam posse substan- tivam conjungi sine periculo ſidei; sic enim ariola- bantur : Si dicitur unus de Trinitate, et subjungitur Deus, lricheismus inducitur; si Pater, multi patres;
si Filius, plures fili, etc., quoniam unus est princi- pium numeri, nee dici unquam unus Deus potest, nisi cum pergendo, licet porro dicere secundus Deus, etc.; si, inquam, verbis istis non alluditur ad id quod mo- do diximus, procul dubio mendum est, positumque incarnatum pro passo aut crucifixo; neque enim Nestorius ipse negavit unquam Verbum aut esse
unam de iribus personis divinis, aut esse incarna- tum; neque vero ſuit unquam agitata quæstio an una de tribus personis sit incarnata, sed an unus de Tri- nitate sit passus ac crucifixus, ut colligitur ex se- quentibus Liberati de Proclo verbis.
Per Theodorum diaconum.] Atque etiam per Maxi- mum pariter diaconum, ut intelligitur ex epistolis mutuis Procli et Joannis. Compositionem. Verba synodicz : « Faclebat au- tem nobis delectationem non pulchritudo composi- tionis sola, neque argumeniorum multitudo contra utramque partem adversantium pertractata, quantam ipsa sacrorum dogmatum cautela simul et pietas.
» Non tantum gestis, sed etiam epistolis fidem con- — Id est, non ipsis tantum canonibus, qui gestis inserti sint, sed epistolis quoque e synodo datis a majorum sedium prasulibus idem constare.
Suum pot ro tomum Preelus ad Armenos e sua synodo di- rexit. Id vero satagebant probare, ut suam epistol;e Leonis ad Flavianum vim decretoriam assererent, exemplo epistolæ Procli, in quo ſortasse plus quo nove Rome antistiti ſavebant, quasi pari cum velcris Roma pontiſice definiendi auctoritate polleret.
Non esse passum eo quod est. Observa ingenium hominis tria capitula defendentis ; observat enim ipse verha quæ pro Theodoro et Theodo: eto ſaciant: dictum adverterat a Proclo, antea quidem, unum de Trinitate incarnatum esse, nunc vero passum non esse Christum eo quod est, sed eo quod ſactum est.
Sed Basilius diaconus.] Quis ille et cujus Ecclesia ſuerit, diſſicile est scitu : quid in animo habuerit, et quod tumultuosorum monachorum prodromus ex- stiterit, constat ex $equentibus : tenlavil scilicet effi- cere ut Theodorus nominatim damnaretur, perinde ac Arius et Eunomius, non quod easdem evomuisset blas ias, quod perperam intellexit Liberatus, sed
uod pares in dispari argumento. ladignabatur sei- licet iste diaconus tacito nomine auctoris excerpta ſuisse damnala a Proclo, cum tamen Arius et Eu- nomius nominaum ab ipso appellati essent.
Ut ſerunt rumores. | Cousentit gentili suo Facundo, lib. m, a 3, alibique passim, eos ipsos libros ab- nuenti, vel dubitanti a Cyrillo esse scriptos : quan- quam tola illa, sive Asianorum, sive Afrorum ab- nuentium gens non lantz est aucloritalis, ut concilio generali, ipsique etiam Cyrillo opus agnoscend, fidem deirabat.
Intererat hominum tria capita delenden- lium removere a se invidiam deſensi Theodori, quem Cyrillus damnasset. Cyrillus quatuor libros scripsit.| Ex isls quatuor libris, ires, qui adversus Diodorum et Theodorum, maximam partem perieru 1, quartus de lncarnatione habetur tomo IV operum Cyrilli, part.
1 edit.onis GL. Conscripius est dialogi in modum, ct ea quidem eruditione, ut vix ullum aliud Cy:illi opus ea de re præstantius aut etiam par existat.
Unum de Trinitate inca natum]. Si verbis istis non alluditar ad futilem quamdam veierum subtilitatem, qua negabant posse dici unum de Trinitate, nec nu- merali isti adjective voci, unus, ullam posse substan- tivam conjungi sine periculo ſidei; sic enim ariola- bantur : Si dicitur unus de Trinitate, et subjungitur Deus, lricheismus inducitur; si Pater, multi patres;
si Filius, plures fili, etc., quoniam unus est princi- pium numeri, nee dici unquam unus Deus potest, nisi cum pergendo, licet porro dicere secundus Deus, etc.; si, inquam, verbis istis non alluditur ad id quod mo- do diximus, procul dubio mendum est, positumque incarnatum pro passo aut crucifixo; neque enim Nestorius ipse negavit unquam Verbum aut esse
unam de iribus personis divinis, aut esse incarna- tum; neque vero ſuit unquam agitata quæstio an una de tribus personis sit incarnata, sed an unus de Tri- nitate sit passus ac crucifixus, ut colligitur ex se- quentibus Liberati de Proclo verbis.
Per Theodorum diaconum.] Atque etiam per Maxi- mum pariter diaconum, ut intelligitur ex epistolis mutuis Procli et Joannis. Compositionem. Verba synodicz : « Faclebat au- tem nobis delectationem non pulchritudo composi- tionis sola, neque argumeniorum multitudo contra utramque partem adversantium pertractata, quantam ipsa sacrorum dogmatum cautela simul et pietas.
» Non tantum gestis, sed etiam epistolis fidem con- — Id est, non ipsis tantum canonibus, qui gestis inserti sint, sed epistolis quoque e synodo datis a majorum sedium prasulibus idem constare.
Suum pot ro tomum Preelus ad Armenos e sua synodo di- rexit. Id vero satagebant probare, ut suam epistol;e Leonis ad Flavianum vim decretoriam assererent, exemplo epistolæ Procli, in quo ſortasse plus quo nove Rome antistiti ſavebant, quasi pari cum velcris Roma pontiſice definiendi auctoritate polleret.
Non esse passum eo quod est. Observa ingenium hominis tria capitula defendentis ; observat enim ipse verha quæ pro Theodoro et Theodo: eto ſaciant: dictum adverterat a Proclo, antea quidem, unum de Trinitate incarnatum esse, nunc vero passum non esse Christum eo quod est, sed eo quod ſactum est.
Sed Basilius diaconus.] Quis ille et cujus Ecclesia ſuerit, diſſicile est scitu : quid in animo habuerit, et quod tumultuosorum monachorum prodromus ex- stiterit, constat ex $equentibus : tenlavil scilicet effi- cere ut Theodorus nominatim damnaretur, perinde ac Arius et Eunomius, non quod easdem evomuisset blas ias, quod perperam intellexit Liberatus, sed
uod pares in dispari argumento. ladignabatur sei- licet iste diaconus tacito nomine auctoris excerpta ſuisse damnala a Proclo, cum tamen Arius et Eu- nomius nominaum ab ipso appellati essent.
Ut ſerunt rumores. | Cousentit gentili suo Facundo, lib. m, a 3, alibique passim, eos ipsos libros ab- nuenti, vel dubitanti a Cyrillo esse scriptos : quan- quam tola illa, sive Asianorum, sive Afrorum ab- nuentium gens non lantz est aucloritalis, ut concilio generali, ipsique etiam Cyrillo opus agnoscend, fidem deirabat.
Intererat hominum tria capita delenden- lium removere a se invidiam deſensi Theodori, quem Cyrillus damnasset. Cyrillus quatuor libros scripsit.| Ex isls quatuor libris, ires, qui adversus Diodorum et Theodorum, maximam partem perieru 1, quartus de lncarnatione habetur tomo IV operum Cyrilli, part.
1 edit.onis GL. Conscripius est dialogi in modum, ct ea quidem eruditione, ut vix ullum aliud Cy:illi opus ea de re præstantius aut etiam par existat.