PL 78, col. 855
lam a $e $criplan legit in consistorio, in qua corum A lis. Hinc est quod nos, veterum s$ententiam SEecuti, gententiam reſellere conatur qui exis/imant religionts Christiane ceremonias ad publicam mortalium utilita- tem ese divulgandas, aitque, si hxc semel licentia invaluerit, $ummi pontilicis venerationi magnopere detractum iri, quem, cum ut deus aliquis in terris
loco maniſestum est7 ubi diversos {ibellos vital Ama- larius pro uno evdemque 0ilicio hebdomadez pascha- totidem libellos Ordinis Romani distinguimus, quot ejusdem diversive de ritibus Romanis argumenti ad.
ob hec arcana Sacra, que tum rerum magnitudine, tum varietate divinitatem quamdam pre 8e ſerre vi- deantur, cxislimelur et credatur, iis publicatis mox hac opinione cadere necesse Sit, reducique in c:rte- rorum morlalium classem.
Gravi itaque pcaena di- gnum esse electumn illum Corcyrensem, qui librum Cze- remoniarums. R. E. ſfurto subripuisset, atque in luceimn emisisset temere, Suppress0etiam veriauctoris nomi- ne; imo ad mille'et supra corrupliones admisisset in editis libris.
Ad extremum pelii: Paris fbrum care- moniarum nuper impressum omnino comburi s1mul cum ſals0 auctore ; aut saltem ipsum auctorem Ccorrigi et castigari, Pontifex vero Paridis petiliones jussit com- municari tribus cardinalibus, ut eas expenderent.
Hxc summatim reſerre visum est, qui plenius ex ipsa Paridis tum epistola, tum narratione, ad calcem hujusce tomi reſerendis intelligentur. Quod/ atlinet ad Paridis postulata, sane in hoc correptione dignus erat clectus ille Corcyrensis, quod alienum opns vero ac genuino detracium au- clori lribuisset sibi ; at tantas iras non merebatur ob
vulgatum librum cexremoniarum, quasi reus esset violate ponlificie majestatis, Non enim ex arcanis ejusmodi ceremoniis metimur Summi Pontificis ve- nerationem, quicunque in religioze christiana recte Sapimus, sed ex co quod Eeclesiz catholic capul $11, ac beali Petri in prima $ede Successor, maxime ubi Supremam illam dignitatem congrua morum $ancti- tale (quod in beaiissimo Ponutice Innocentio XI
nune Suspicitnus) exornat, Neque $ane Paridis po- Stulatio pro ejus votis Successit, cum neque liber editus, neque ejus Editor ignis penam <ustinverint. Cur autem arsissent ambo, [vini quos pontifex pri- vilegio munierat? Tantzne animis coelestibus ire? I.
De Ordine Romano, deque variis avctoribus ac li- bris qui de ritibus S. R. E. aqunt. Nullum antiquiorem librum habemus de ritibus Eeclesizz Romany, quam illum, qui vulgo inscribitur Ordo Romanus.
Ejus antiquitatem plerique referunt ad sxculum octavum; nec eam $ane serius diflerri posse conslat ex Amalario, +xculi noni auctore, qui libellos de Ordine Romano passim laudat, eosque commentatus est.
Verum Ordinem illum $sxculo oclavo antiquiorem esse, atque ud tempora vel Ge- lJasii pontilicis, vel saltem Gregorii Magni revocan- dum exislimo. Certe rubric quz de hebdomada Sancta przscribuntur in libro Sacramentorum Gre- goriano tolidem verbis occurrunt in primo, quem hic edituri sumus, Urdine Romano.
Ne porro eum :d In- nocentii primi pontificatum reiciamus, ilJud obs1at, quod in eo nulla mentio fiat de fermento ad titulos Urbis mittendo ex prescripto Innocentii in epistola ad Decentium, tametsi Eucharistia ipsa ſermenti n0- mine donatui in primo nostro Oidine Romano.
Non uvnum, sed plutes olim ſuis-e Ordinis Romani libellos ex Amalario intelligimus, cujus hac verba in Antiphonarii capite 52, ubi de Olficio hebdomade paschalis. Notum $olemniter est canere malrem- no- stram Romanam - Ecclesiim tres psalmos ante hym- num Evangeli , et post hyninum duos per diversa alla- ria diversorun; locorum, s@pissime tamen ad crucem el
ad ſontes, ut ex 8cripiuris discimus, qui continent per « rers0s libellos Ordinem Romanum. Diversi erant hi ibelli, non modo pro diversis argumentis, ut libellus de Misxa ponlificali, libellus de Miss1 episcopali 88- cundum ritum Ecclesiae Romane, libellus de bapti- $m0, libellus de ordinibus $acris, elc., $4 rvtiam (ro uno eodemque argumento, id quod ex hoc Amalarii
loco maniſestum est7 ubi diversos {ibellos vital Ama- larius pro uno evdemque 0ilicio hebdomadez pascha- totidem libellos Ordinis Romani distinguimus, quot ejusdem diversive de ritibus Romanis argumenti ad.
ob hec arcana Sacra, que tum rerum magnitudine, tum varietate divinitatem quamdam pre 8e ſerre vi- deantur, cxislimelur et credatur, iis publicatis mox hac opinione cadere necesse Sit, reducique in c:rte- rorum morlalium classem.
Gravi itaque pcaena di- gnum esse electumn illum Corcyrensem, qui librum Cze- remoniarums. R. E. ſfurto subripuisset, atque in luceimn emisisset temere, Suppress0etiam veriauctoris nomi- ne; imo ad mille'et supra corrupliones admisisset in editis libris.
Ad extremum pelii: Paris fbrum care- moniarum nuper impressum omnino comburi s1mul cum ſals0 auctore ; aut saltem ipsum auctorem Ccorrigi et castigari, Pontifex vero Paridis petiliones jussit com- municari tribus cardinalibus, ut eas expenderent.
Hxc summatim reſerre visum est, qui plenius ex ipsa Paridis tum epistola, tum narratione, ad calcem hujusce tomi reſerendis intelligentur. Quod/ atlinet ad Paridis postulata, sane in hoc correptione dignus erat clectus ille Corcyrensis, quod alienum opns vero ac genuino detracium au- clori lribuisset sibi ; at tantas iras non merebatur ob
vulgatum librum cexremoniarum, quasi reus esset violate ponlificie majestatis, Non enim ex arcanis ejusmodi ceremoniis metimur Summi Pontificis ve- nerationem, quicunque in religioze christiana recte Sapimus, sed ex co quod Eeclesiz catholic capul $11, ac beali Petri in prima $ede Successor, maxime ubi Supremam illam dignitatem congrua morum $ancti- tale (quod in beaiissimo Ponutice Innocentio XI
nune Suspicitnus) exornat, Neque $ane Paridis po- Stulatio pro ejus votis Successit, cum neque liber editus, neque ejus Editor ignis penam <ustinverint. Cur autem arsissent ambo, [vini quos pontifex pri- vilegio munierat? Tantzne animis coelestibus ire? I.
De Ordine Romano, deque variis avctoribus ac li- bris qui de ritibus S. R. E. aqunt. Nullum antiquiorem librum habemus de ritibus Eeclesizz Romany, quam illum, qui vulgo inscribitur Ordo Romanus.
Ejus antiquitatem plerique referunt ad sxculum octavum; nec eam $ane serius diflerri posse conslat ex Amalario, +xculi noni auctore, qui libellos de Ordine Romano passim laudat, eosque commentatus est.
Verum Ordinem illum $sxculo oclavo antiquiorem esse, atque ud tempora vel Ge- lJasii pontilicis, vel saltem Gregorii Magni revocan- dum exislimo. Certe rubric quz de hebdomada Sancta przscribuntur in libro Sacramentorum Gre- goriano tolidem verbis occurrunt in primo, quem hic edituri sumus, Urdine Romano.
Ne porro eum :d In- nocentii primi pontificatum reiciamus, ilJud obs1at, quod in eo nulla mentio fiat de fermento ad titulos Urbis mittendo ex prescripto Innocentii in epistola ad Decentium, tametsi Eucharistia ipsa ſermenti n0- mine donatui in primo nostro Oidine Romano.
Non uvnum, sed plutes olim ſuis-e Ordinis Romani libellos ex Amalario intelligimus, cujus hac verba in Antiphonarii capite 52, ubi de Olficio hebdomade paschalis. Notum $olemniter est canere malrem- no- stram Romanam - Ecclesiim tres psalmos ante hym- num Evangeli , et post hyninum duos per diversa alla- ria diversorun; locorum, s@pissime tamen ad crucem el
ad ſontes, ut ex 8cripiuris discimus, qui continent per « rers0s libellos Ordinem Romanum. Diversi erant hi ibelli, non modo pro diversis argumentis, ut libellus de Misxa ponlificali, libellus de Miss1 episcopali 88- cundum ritum Ecclesiae Romane, libellus de bapti- $m0, libellus de ordinibus $acris, elc., $4 rvtiam (ro uno eodemque argumento, id quod ex hoc Amalarii