PL 78, col. 861
poskea vero, nimirum 2 tempore Honopii JI, numerns A quas s0lis presbyteris eardinalibus celebrare licebat; [xv111] ad xvil accyevil, cui duz ali demum addila diaconie Numerum xx Cconstituerunt, In isl0 diace- norum augments, alii regionarii dicebaniur, numero duodecim ; alii palatini, numero Sex, Fegionariis pre» ſeeti.
Omnes diaconias numero octodecim compre» hendit Cevcius, pag. 175, quas enumeral Petrus Mal- lius, hic, pag, 460. ' | Subdiaconcs in tres ordines dislinguit vetus libel- lus a Baronjio Jaudalus, ad annum 10357, in hc verba; Subdiaconi gunl omnes numero viginti et unus ; seplem regionarii, qui epistolas et lectiones cantant in slationt-
bus; septem palatinj , qui idem munus prelant in ec- clesia Lateranensi ; 8epiem alij, qui dicun/ur schola can- lorum , qui cantant lantummodo guando Summus pon- liſex celebrgre conswevit, Ex primis eral Joannes ille subdiaconug prime regionis, qui @ eollo Silverii papa pallium abslulisse perhibetuy, et exutum veste mo» nastica induisse, quod Sixtus subdiaconus regionis
sexle clero nuntiavit. M0 Denique erant etjam _—— regionarii , erant et litulares, de quibus plura dicturi Sumus, cum non- yulla premigerimus de dislinctioge regionum eccle» SiaSLicarum , quarum nolilia ad hunc locum necessa- ria est.
Explorata est Urbis divisio in seftem regiones ec» clesiaslicas, cum ex Augusti decrelo jn qualuordecim ſuisset distribula ; sed longe obscurior es! , quz la- men longe poslerior fuit, divisi0 illa ecciesiastica , utpole modo obsoleta, quam civilis, hactenus reten- ta, Omnium optime Nardinus Situm ac limiles eujus- que region $ eccles'aslicz assignavit ex Anastasio,
qui monlem Aventinum jn prima , iD Secunda viam Mameriinam , bavilicam $ancli Laurentiji guper 8an- cum Clementem in teriia, et Caput Tauil in quinta collocat.
Alias designat idem auctor ex conjeciura. His adde in regione quarta tituklum Vesline®, ex ve- teri jnscriptione quz legitur in Rome $ublerranez , lomo II, seu lib, iv, cap.
25, ubi laudaiur Abundan- tius acolythus reg. quarte (4. Vestine, qui titulus san- clorum Gervasii et Prolazii, 8&u SAancli Vitalis posiea esl appellatus, Ad hunc locum Paylus Aringhus observat acolytho- rum !rja genera Rome olim ſuisse ; palatinos, qui nt-fiei maxiwo in apostolico palatio ac Lateranensi aSilica ins: ryviebaul; Stationarios, quorum id potis-
SIMum munus eral, cidem pontilici in eeclesiis in quibus slat.ones de more haberentur ministerium exhibere; regionarios demum, quidiaconis | x1x] in ti- lularibus eorumdem regionibus ad sacra obeunda munia +edulo minislrabant, ex quorum numero ſue» Tit Abundantivs mox laudatus.
Verum duo tantum acolythorum: genera primis illis temporibus ſuisse cx Ordine Romano primo el lerlio manifeste inlelligitur, regionarios scilicel ac litulares, quorum ili diacons rTegionariis et poulifici, bi presbyieris litularibus ser- viebant, Palatini crant Lateranenses, Statlionarii ex regionariis assumpli.
Ordo Romanus ab Hittorpio vul- galus parochianos clericos vocat, jag. 31. ldem agens de ordinatione eorumdem, pag. 89, singulos ad -ti/u- lum fuisse ordinatos aperte declarat; idemque.
de $ubdiaconis, diaconis et presbyleris, pag. 91. Gre- gorius Magnus, referent: Joanne Diacouo , in lib. 11 Vitae ejus, cap. 11, remotis a cubiculo 8u0 8@cularibus, cleticos et monachos $ibi consiliarios ſamiliaresque de- legit, cum quibus Gregorius, diu nocluque vergalus, nihil monaslice perſectionts in palatio, niful pontificalis in- s{UUutionis in ecclesia dereliquil.
Post litulos et diaconias res exigit ut de oratoriis quzedam hic observemus. Ea duplicis generis erant : quaeedam cardinali, alia nulli presbytero addicta. Gre- gorius Magnus in epistolis suis, ubi de oratoriis de- dicandis agil, quinque conditiones passim requirit : nempe ut nullum corpus eo in loco sit humatum; ut dos »uſficiens as$Signetur ; ut nulluim ibi constituatur
Omnes diaconias numero octodecim compre» hendit Cevcius, pag. 175, quas enumeral Petrus Mal- lius, hic, pag, 460. ' | Subdiaconcs in tres ordines dislinguit vetus libel- lus a Baronjio Jaudalus, ad annum 10357, in hc verba; Subdiaconi gunl omnes numero viginti et unus ; seplem regionarii, qui epistolas et lectiones cantant in slationt-
bus; septem palatinj , qui idem munus prelant in ec- clesia Lateranensi ; 8epiem alij, qui dicun/ur schola can- lorum , qui cantant lantummodo guando Summus pon- liſex celebrgre conswevit, Ex primis eral Joannes ille subdiaconug prime regionis, qui @ eollo Silverii papa pallium abslulisse perhibetuy, et exutum veste mo» nastica induisse, quod Sixtus subdiaconus regionis
sexle clero nuntiavit. M0 Denique erant etjam _—— regionarii , erant et litulares, de quibus plura dicturi Sumus, cum non- yulla premigerimus de dislinctioge regionum eccle» SiaSLicarum , quarum nolilia ad hunc locum necessa- ria est.
Explorata est Urbis divisio in seftem regiones ec» clesiaslicas, cum ex Augusti decrelo jn qualuordecim ſuisset distribula ; sed longe obscurior es! , quz la- men longe poslerior fuit, divisi0 illa ecciesiastica , utpole modo obsoleta, quam civilis, hactenus reten- ta, Omnium optime Nardinus Situm ac limiles eujus- que region $ eccles'aslicz assignavit ex Anastasio,
qui monlem Aventinum jn prima , iD Secunda viam Mameriinam , bavilicam $ancli Laurentiji guper 8an- cum Clementem in teriia, et Caput Tauil in quinta collocat.
Alias designat idem auctor ex conjeciura. His adde in regione quarta tituklum Vesline®, ex ve- teri jnscriptione quz legitur in Rome $ublerranez , lomo II, seu lib, iv, cap.
25, ubi laudaiur Abundan- tius acolythus reg. quarte (4. Vestine, qui titulus san- clorum Gervasii et Prolazii, 8&u SAancli Vitalis posiea esl appellatus, Ad hunc locum Paylus Aringhus observat acolytho- rum !rja genera Rome olim ſuisse ; palatinos, qui nt-fiei maxiwo in apostolico palatio ac Lateranensi aSilica ins: ryviebaul; Stationarios, quorum id potis-
SIMum munus eral, cidem pontilici in eeclesiis in quibus slat.ones de more haberentur ministerium exhibere; regionarios demum, quidiaconis | x1x] in ti- lularibus eorumdem regionibus ad sacra obeunda munia +edulo minislrabant, ex quorum numero ſue» Tit Abundantivs mox laudatus.
Verum duo tantum acolythorum: genera primis illis temporibus ſuisse cx Ordine Romano primo el lerlio manifeste inlelligitur, regionarios scilicel ac litulares, quorum ili diacons rTegionariis et poulifici, bi presbyieris litularibus ser- viebant, Palatini crant Lateranenses, Statlionarii ex regionariis assumpli.
Ordo Romanus ab Hittorpio vul- galus parochianos clericos vocat, jag. 31. ldem agens de ordinatione eorumdem, pag. 89, singulos ad -ti/u- lum fuisse ordinatos aperte declarat; idemque.
de $ubdiaconis, diaconis et presbyleris, pag. 91. Gre- gorius Magnus, referent: Joanne Diacouo , in lib. 11 Vitae ejus, cap. 11, remotis a cubiculo 8u0 8@cularibus, cleticos et monachos $ibi consiliarios ſamiliaresque de- legit, cum quibus Gregorius, diu nocluque vergalus, nihil monaslice perſectionts in palatio, niful pontificalis in- s{UUutionis in ecclesia dereliquil.
Post litulos et diaconias res exigit ut de oratoriis quzedam hic observemus. Ea duplicis generis erant : quaeedam cardinali, alia nulli presbytero addicta. Gre- gorius Magnus in epistolis suis, ubi de oratoriis de- dicandis agil, quinque conditiones passim requirit : nempe ut nullum corpus eo in loco sit humatum; ut dos »uſficiens as$Signetur ; ut nulluim ibi constituatur