PL 81, col. 17
VII. | 38 4. Magno studio egit PseudoJuliani architectus, A ad nos mendosi devenerint. Conſerantur cum versi- ut versus quos apud Cajetanum vel alios potius lege- rat, ad metri normam redigeret : nec male, ut puto, conjecit, cum reposuit Ac reddi Domino quos.
Antonius I. v Bibl. Vet., n. 32; qui concludit, totum epitaphium barba- riora, quam Ildefonsinum fuit, septimum scilicet, re- dolere sæcula. Inter alia carmina, a Pseudo-Juliano bus quos Eugenii III Toletani certo esse conslat , neque magnum, ut ego puto, discrimen invenietur.
Non deboit tamen postremos versus sollicitare : auctor enim antiqui epitaphli innuere videtur imagines san- clorum, que in ipso altari, sub quo corpora jace- bant, coli consueverant.
5. Mentionem Fulgentii quod instrusit, omnino inepte fecit, quamvis in hanc sententiam verba dis- jungit membra duorum mutaverit in disjungit membra priorum ; ut multis arguit Nic.
editione Patrum Toletanorum. Observat tamen sa- pientissimus Editor in nota, in Vita S. Isidori, a Luca Tudensi, ut creditur, scripta, reperiri hoc epitay phium sub Ildeſonsi nomine: nibilominus Nic.
An- tonio assentitur, qui neque Ildeſonsi, ne que alterius antiqui putat esse, qua ſorma, ut explicat Nic. Anto- nius, apud collectorem apparuit, ab ea, que ex Codice Nicolai Fabri propria ſorma ſuit, non parum diversa.
De forma, qua apud auctorem vitæ S. Isidori appa- ruit, Nic. Antonius nihil statuit : qui forte, dum bac scriberet, hanc pra oculis non habuit. In ea Vita S, Isidori legitur, uti apud Pseudc-Julianum, his exce- ptis : Leandri, Isidori, pariumque ex ordine vatum- O.
A lditur octavo, Spe cerlos, plenosque fide, wwper omnia charos. In nono, Dogmatibus cernes forum mentio Fulgentii, seu versus: In quibus hic recubat C crevisse fideles.
In decimo, Ac rredi Domino pro Ac Fulgentius : inspice tres hos.-Spe certos, plenosque fide-Dogmatibus cernas horum- 37 Ac reddi Domino quod-Utque viros credas sublimes vivere semper, -Aspi- ciens sursum pictos contende videre.
Isidori, et Cajetanum sunt, altente inspicio, nihil sane invenis, cur sxculo vi aut vim indignos judicem ; præseriim cum facile sit, ut de- gcriptorum incuria, qued fere in altis omnibus accidit, reddi.
6. Cum ergo auctor Vite S. Isidori, qui sxculo xu1 vixisse creditur, epitaphium Isidori Ildeſonso altri - buat, quærendum est, an ejuscemodi versus, etiamsi S. Ildefonsi non sint, tamen sec.
xm, antiquiores censeri possint, quod aperte negat Florezius tom. X. Hisp. sacr., cum de S. Fulgentio agit. Equidem ani- mum ego non induco, ut credam, scriptorem Vite S.
Isidori, ac multo minds, si is ſuerit Lucas Tuden- sis, vir probus, epitaphium Isidori composuisse , ut Ildeſonso, tanquam auctori, illud aſlingeret. Oportet ergo, ut censeamus, epitaphium jam olim sub Iide- ſonsi nomine ante Vitam Isidori scriptam divulgatum ſuisse, quod scriptor Vite Isidori bona fide arripuit.
Vetustissimum Codicem Gothicum laudat, ut vidimus, Cajetanus, in quo hi versus magna ex parte contine- bantur. Id si verum est, majorem epitaphii vetusia- tem arguit, quam que a Nic.
Antonio agnoscitur. Sed Cajetani fides in veteribus membranis allegandis Naudæo ac nohnullis aliis fluxa et incerta visa est. 7. Alioquin dum versus ipsos, ut apud auctorem veſerem Vitz S.
Antonius I. v Bibl. Vet., n. 32; qui concludit, totum epitaphium barba- riora, quam Ildefonsinum fuit, septimum scilicet, re- dolere sæcula. Inter alia carmina, a Pseudo-Juliano bus quos Eugenii III Toletani certo esse conslat , neque magnum, ut ego puto, discrimen invenietur.
Non deboit tamen postremos versus sollicitare : auctor enim antiqui epitaphli innuere videtur imagines san- clorum, que in ipso altari, sub quo corpora jace- bant, coli consueverant.
5. Mentionem Fulgentii quod instrusit, omnino inepte fecit, quamvis in hanc sententiam verba dis- jungit membra duorum mutaverit in disjungit membra priorum ; ut multis arguit Nic.
editione Patrum Toletanorum. Observat tamen sa- pientissimus Editor in nota, in Vita S. Isidori, a Luca Tudensi, ut creditur, scripta, reperiri hoc epitay phium sub Ildeſonsi nomine: nibilominus Nic.
An- tonio assentitur, qui neque Ildeſonsi, ne que alterius antiqui putat esse, qua ſorma, ut explicat Nic. Anto- nius, apud collectorem apparuit, ab ea, que ex Codice Nicolai Fabri propria ſorma ſuit, non parum diversa.
De forma, qua apud auctorem vitæ S. Isidori appa- ruit, Nic. Antonius nihil statuit : qui forte, dum bac scriberet, hanc pra oculis non habuit. In ea Vita S, Isidori legitur, uti apud Pseudc-Julianum, his exce- ptis : Leandri, Isidori, pariumque ex ordine vatum- O.
A lditur octavo, Spe cerlos, plenosque fide, wwper omnia charos. In nono, Dogmatibus cernes forum mentio Fulgentii, seu versus: In quibus hic recubat C crevisse fideles.
In decimo, Ac rredi Domino pro Ac Fulgentius : inspice tres hos.-Spe certos, plenosque fide-Dogmatibus cernas horum- 37 Ac reddi Domino quod-Utque viros credas sublimes vivere semper, -Aspi- ciens sursum pictos contende videre.
Isidori, et Cajetanum sunt, altente inspicio, nihil sane invenis, cur sxculo vi aut vim indignos judicem ; præseriim cum facile sit, ut de- gcriptorum incuria, qued fere in altis omnibus accidit, reddi.
6. Cum ergo auctor Vite S. Isidori, qui sxculo xu1 vixisse creditur, epitaphium Isidori Ildeſonso altri - buat, quærendum est, an ejuscemodi versus, etiamsi S. Ildefonsi non sint, tamen sec.
xm, antiquiores censeri possint, quod aperte negat Florezius tom. X. Hisp. sacr., cum de S. Fulgentio agit. Equidem ani- mum ego non induco, ut credam, scriptorem Vite S.
Isidori, ac multo minds, si is ſuerit Lucas Tuden- sis, vir probus, epitaphium Isidori composuisse , ut Ildeſonso, tanquam auctori, illud aſlingeret. Oportet ergo, ut censeamus, epitaphium jam olim sub Iide- ſonsi nomine ante Vitam Isidori scriptam divulgatum ſuisse, quod scriptor Vite Isidori bona fide arripuit.
Vetustissimum Codicem Gothicum laudat, ut vidimus, Cajetanus, in quo hi versus magna ex parte contine- bantur. Id si verum est, majorem epitaphii vetusia- tem arguit, quam que a Nic.
Antonio agnoscitur. Sed Cajetani fides in veteribus membranis allegandis Naudæo ac nohnullis aliis fluxa et incerta visa est. 7. Alioquin dum versus ipsos, ut apud auctorem veſerem Vitz S.