PL 88, col. 953

ipse in pulmentariis jam minuendo subducitur; et
mane alia die facto, cum non ad refectionem coquendam,
sed ad laborem cellulae suae viderint hospitem
occupari; mox quaeri sibi alium hospitem placet.
Et adhuc non venit, et jam vadit. Tunc vale festinant
avaro jam hospiti dicere: et cum migrare de tali
hospitali satagent, orare post egressum suum hospitem
postulant. Sic festinant, quasi ab aliquo impellantur;
quasi eos jam exspectent aliorum
hospitum prandia praeparata. Et non longe ab ipso
monasterio, si invenerint cellulam monachi, repausantes
dicunt se porro a finibus advenire Italiae: et
noviter aliquid de peregrinatione, aut de captivitate,
et ipsi hospiti quasi humili et inclinato capite mentientes,
cum pro pietate longi itineris cogunt pii

hospitis totam paupertatem in cacabis et in mensa
exinaniri: sine dubio et ipse hospes nudus et a
gluttonibus exinanitus post biduum relinquendus.
Et cum post triduum et ipse, et cella ejus, et mores,
et ejus displicuerit disciplina: et cum subducta eis
post biduum ab eo minus exhibuerit mensa, mox et
ipse reconsignare bisaccias cogitur, quas diversorum
hospitum jam panes tosti impleverant: cum in diversorum
hospitaliis, in mensis recentes sumunt,
illos servatos cogunt per avaritiam mucidare. Ergo
postquam eis bisacciae consignantur, mox et de pastura
miser asinus revocatur, cui post recentes viae
labores misero pastura placuerat, si domino ejus
hospitale non displicuisset in biduo: et noviter restratus,
et diversis tunicis et cucullis resarcinatus,

quas aut importunitas a diversis exegerat, aut inventa
occasio fraudis diversos hospites nudaverat, et
ut alios petant, fingunt se pannos advestiri: et
vale et ipsi hospiti dicentes, adhuc non venerunt,
et jam vadunt, cum ad alia jam hospitalia in animo
invitantur. Caeditur, pungitur, ustulatur, lordicat
miser asellus; et non vadit: vapulant aures ejus,
postquam clunes defecerint. Ideo miser perocciditur,
et manibus lassus impingitur; quia festinatur et satagitur,
ut ad alterius monasterii prandium occurratur.
Et cum pervenerint ad alterius monasterii aut
monachi regias, ita hilari et clamosa voce de foris,
Benedicite, clamant; et quasi jam illum calicem in
manum acceperint, quem mox ingressi monasterium
pro siti sunt petituri: et intrantes regias, adhuc non

renuntiati et suscepti, excarricant; et quasi pro aliquo
debito, aut ex alicujus delegatione ibi adveniant,
ante intus bisacciae porriguntur, quam ipse hospes
suscipitur. Et non prius ad oratorium festinatur, nisi
pro labore desiderandi vini per occasionem viaticae
sitis: ut tu pro charitate hospiti vinum porrigas, ab
illo sic mane aqua exposcitur. Hi enim tales cum
ipsi jejunia ambulando ignorant, et ad quoscunque
supervenerint jejunantes, aut pro superventu hospitali
cogunt eos jejunia frangere; aut non erubescunt
sua voce eis hoc dicere, magis eos propter
avaritiam jejunare, ut non hospitem velint recreare
post viam; et per vagam suae consuetudinis gulam
cogunt perseverantium jejunia violari: cum illi laborioso