AAS 15 (1923), p. 439
ád christianae vitae dignitatem deducendis tanto desudasse cum
fructu, ut Alpium Apostoli cognomen invenerit.
Magna quidem haec sunt virtutum specimina, sed aliis nec
paucis communia sanctis viris ; illud Bernardi nostri proprium
est, idemque tamquam sanctitatis eius insigne, de quo sic alterum
ecclesiae Anneciensis ornamentum, Franciscus Salesius, praeclare
in suo Theotimo : « Gradus plures sunt perfectionis in
« caritate: pauperibus, non summa necessitate laborantibus, comee
modare quidpiam, eleemosynae intimus gradus est; altior doce
nare quidquid habeas; hoc ipso vel altior dedere et devovere
« semet ipsum ministeriis pauperum. Ita hospitalem esse extra
« necessitatem extremam, consilii est: cuius rei primum est perece
grinos excipere. Ire autem ad exitus viarum, eos in vitandi
ee causa, ut solitum fuisse scimus Abraham, maius est ; hoc
ee enimvero vel maius loca insidere plena periculorum ob perce
transeuntes recipiendos, adiuvandos, fovendos : in quo ipso
« eminebat magnus ille vir, sanctus Bernardus aMenthone, huius
ee dioecesis: qui cum clarissima familia ortus esset, inter summa
ee Alpium iuga multos annos habitavit, compluribus eodem soda-
« libus congregatis, ob eam causam, ut et praestolaretur, et
ee hospitio acciperet, et praesenti ope iuvaret, mediisque in tur-
« binibus a summo plerumque periculi discrimine viatores extraec
heret, ea transeuntes, quos quidem tempestatum frigorumque
ce vis saepius interemisset, nisi hospitia aderant ab hoc Dei ama-
« tore constituta in iis duobus montibus, qui propterea ipsius
ce nomine nominantur » (lib. II, cap. IX).
Etenim haud ita pridem factum est, ut humani sollertia
ingenii, perfodiendis montibus agendisque cuniculis, expeditas
facilesque vias populis inter ipsos aperiret. Sed omnibus retro
saeculis non aliter superari poterant interiecti montes, nisi
per itinerum angustias, quae inter ipsorum vértices paterent.
Iam vero ex huiusmodi itineribus nullum fuit umquam magis
celebratum quam transitus Alpium Penninarum per summum
Montem Iovis, qui dicebatur. Hac scilicet omni tempore
aliae ex-aliis, infinitae militum copiae transgressae sunt; nec
fructu, ut Alpium Apostoli cognomen invenerit.
Magna quidem haec sunt virtutum specimina, sed aliis nec
paucis communia sanctis viris ; illud Bernardi nostri proprium
est, idemque tamquam sanctitatis eius insigne, de quo sic alterum
ecclesiae Anneciensis ornamentum, Franciscus Salesius, praeclare
in suo Theotimo : « Gradus plures sunt perfectionis in
« caritate: pauperibus, non summa necessitate laborantibus, comee
modare quidpiam, eleemosynae intimus gradus est; altior doce
nare quidquid habeas; hoc ipso vel altior dedere et devovere
« semet ipsum ministeriis pauperum. Ita hospitalem esse extra
« necessitatem extremam, consilii est: cuius rei primum est perece
grinos excipere. Ire autem ad exitus viarum, eos in vitandi
ee causa, ut solitum fuisse scimus Abraham, maius est ; hoc
ee enimvero vel maius loca insidere plena periculorum ob perce
transeuntes recipiendos, adiuvandos, fovendos : in quo ipso
« eminebat magnus ille vir, sanctus Bernardus aMenthone, huius
ee dioecesis: qui cum clarissima familia ortus esset, inter summa
ee Alpium iuga multos annos habitavit, compluribus eodem soda-
« libus congregatis, ob eam causam, ut et praestolaretur, et
ee hospitio acciperet, et praesenti ope iuvaret, mediisque in tur-
« binibus a summo plerumque periculi discrimine viatores extraec
heret, ea transeuntes, quos quidem tempestatum frigorumque
ce vis saepius interemisset, nisi hospitia aderant ab hoc Dei ama-
« tore constituta in iis duobus montibus, qui propterea ipsius
ce nomine nominantur » (lib. II, cap. IX).
Etenim haud ita pridem factum est, ut humani sollertia
ingenii, perfodiendis montibus agendisque cuniculis, expeditas
facilesque vias populis inter ipsos aperiret. Sed omnibus retro
saeculis non aliter superari poterant interiecti montes, nisi
per itinerum angustias, quae inter ipsorum vértices paterent.
Iam vero ex huiusmodi itineribus nullum fuit umquam magis
celebratum quam transitus Alpium Penninarum per summum
Montem Iovis, qui dicebatur. Hac scilicet omni tempore
aliae ex-aliis, infinitae militum copiae transgressae sunt; nec