AAS 16 (1924), p. 99
/) Confessarius, vel qui eius vices gerit, potest, cum debitis cautelis,
ingredi clausuram ad ministranda Sacramenta infirmis aut ad adsistendum
morientibus (can. 600, 2°). Haec facultas respicit confessarium ordinarium
monasterii, vel qui eius vices gerit, quibus ex can. 514 § 2 competit
administratio Sacramentorum et adsistentia morientibus in monasteriis monialum;
in horum defectu alius etiam sacerdos clausuram ingredi potest.
g) Ad excipiendas confessiones aegrotantium ingredi clausuram potest,
quoties requiratur, non solum confessarius ordinarius, sed etiam extraordinarius
vel adiunctus aut confessarius quilibet a graviter aegrotante
accersitus, de quo in can. 523 fit sermo.
Ii) Debitae cautelae adhibendae pro Communione administranda in
decreto Sacrae Congregationis de Religiosis diei l septembris 1912 exhi-a e
bentur: « Oportet ut quatuor religiosae maturae aetatis, si fieri possit, ab
« ingressu in clausuram usque ad egressum sacerdotem comitentur, qui
« sacram pyxidem, aliquas consecratas Particulas continentem, deferre,
« sacram Communionem administrare, reverti ad ecclesiam, eamdemque
« sacram pyxidem reponere debet, servatis rubricis a Rituali Romano pro
« Communione infirmorum statutis ».
i) Pro Confessione excipienda sequentes cautelae praescribuntur: duae
moniales confessarium ad cellam infirmae comitentur ibique ante ostium
cellae apertum expectent, dum Confessionem audit, ut redeuntem ad monasterii
ianuam iterum comitari possint.
lc) Quandocumque sacerdotem ad supradicta ministeria obeunda clausuram
ingredi contingat, finito ipso ministerio statim e monasterio egredi
debet.
I) Si verbum Dei monialibus ad orates commode praedicari non potest,
Sanctae Sedis licentia exquirenda est, quae, si graves adsint rationes, eam
denegare non solet, ut praedicatores clausuram ingredi et in choro sive
in capitulo praedicare valeant, servatis tamen animadversionibus et cautelis
pro ingressu confessarii supra descriptis.
m) Possunt clausuram ingredi qui supremum actu tenent populorum
principatum eorumque uxores cum comitatu; item Sanctae Romanae
Ecclesiae Cardinales (can. 600, 3°).
n) Antistitae est, adhibitis debitis cautelis, ingressum permittere medicis,
chirurgis, aliisque quorum opera est necessaria, impetrata prius saltem
habituali adprobatione ab Ordinario loci; si vero necessitas urgeat, nec
tempus suppetat adprobationem petendi, haec iure supponitur (can. 600, 4°).
o) Antistita ergo, f acuítate hac ipsa lege a Sancta Sede sibi tributa, potest
omnibus personis, quorum opera intra septa monasterii necessaria est,
ingressum permittere; prius tamen ab Ordinario loci saltem habitualem
ingredi clausuram ad ministranda Sacramenta infirmis aut ad adsistendum
morientibus (can. 600, 2°). Haec facultas respicit confessarium ordinarium
monasterii, vel qui eius vices gerit, quibus ex can. 514 § 2 competit
administratio Sacramentorum et adsistentia morientibus in monasteriis monialum;
in horum defectu alius etiam sacerdos clausuram ingredi potest.
g) Ad excipiendas confessiones aegrotantium ingredi clausuram potest,
quoties requiratur, non solum confessarius ordinarius, sed etiam extraordinarius
vel adiunctus aut confessarius quilibet a graviter aegrotante
accersitus, de quo in can. 523 fit sermo.
Ii) Debitae cautelae adhibendae pro Communione administranda in
decreto Sacrae Congregationis de Religiosis diei l septembris 1912 exhi-a e
bentur: « Oportet ut quatuor religiosae maturae aetatis, si fieri possit, ab
« ingressu in clausuram usque ad egressum sacerdotem comitentur, qui
« sacram pyxidem, aliquas consecratas Particulas continentem, deferre,
« sacram Communionem administrare, reverti ad ecclesiam, eamdemque
« sacram pyxidem reponere debet, servatis rubricis a Rituali Romano pro
« Communione infirmorum statutis ».
i) Pro Confessione excipienda sequentes cautelae praescribuntur: duae
moniales confessarium ad cellam infirmae comitentur ibique ante ostium
cellae apertum expectent, dum Confessionem audit, ut redeuntem ad monasterii
ianuam iterum comitari possint.
lc) Quandocumque sacerdotem ad supradicta ministeria obeunda clausuram
ingredi contingat, finito ipso ministerio statim e monasterio egredi
debet.
I) Si verbum Dei monialibus ad orates commode praedicari non potest,
Sanctae Sedis licentia exquirenda est, quae, si graves adsint rationes, eam
denegare non solet, ut praedicatores clausuram ingredi et in choro sive
in capitulo praedicare valeant, servatis tamen animadversionibus et cautelis
pro ingressu confessarii supra descriptis.
m) Possunt clausuram ingredi qui supremum actu tenent populorum
principatum eorumque uxores cum comitatu; item Sanctae Romanae
Ecclesiae Cardinales (can. 600, 3°).
n) Antistitae est, adhibitis debitis cautelis, ingressum permittere medicis,
chirurgis, aliisque quorum opera est necessaria, impetrata prius saltem
habituali adprobatione ab Ordinario loci; si vero necessitas urgeat, nec
tempus suppetat adprobationem petendi, haec iure supponitur (can. 600, 4°).
o) Antistita ergo, f acuítate hac ipsa lege a Sancta Sede sibi tributa, potest
omnibus personis, quorum opera intra septa monasterii necessaria est,
ingressum permittere; prius tamen ab Ordinario loci saltem habitualem