AAS 17 (1925), p. 422
deiectus; quo factum est ut capitis damnatorum captivitati finis imponeretur.
Mense februario anni millesimi septingentesimi nonagesimi quinti
Aloisius frater, in patriam reversus, prae oculis habuit Magdalenam a
paterna domo dimovere et eam ad divina consilia, quaecumque futura
forent, perficienda disponere. Obstiterunt parentes; solus Lutetiam Parisiorum
rursus petiit Aloisius, ibique occulte sacerdotio initiatus, quamplurimas
sorori coepit inscribere epistolas, quibus eam ad virtutes et ad sui
abnegationem comparandam hortabatur. Ioviniacum denuo reversus, obtinuit,
ut Magdalena generoso animo familiam relinqueret et studia alacriter
in Parisiensi civitate prosequeretur.
Sub annum aetatis vicesimum philosophiae et rerum sacrarum studio
animum adolescentula adiecit, duce et magistro Aloisio, a quo in eadem
domo duae vel tres puellae, se Deo vovendi cupidae, lectiones quotidie
audiebant, mentem doctrinae pabulis enutriendo et solida pietate animam
roborando.
In hac studii, laboris, et orationis palaestra, quantum pia adolescentula
progressa fuerit, eventu est patefactum. Pluries enim fratri suo pientissimi,
quem confessarium elegerat, notum fecit, se totam Deo obligare voto
vehementer cupere, ut viam percurreret, quae ad perfectionis ápices adducit;
quamobrem mundi caduca et fallacia magis magisque despiciens, asperum
vitae genus est aggressa, flagellis, aculéis, ieiuniis et vigiliis corpus
iam debilitate laborans per singulos fere dies torquendo.
Interiorem vitam, cuius delicias delibaverat, maximo prosequens amore,
inter Carmen* poenitentes filias se recipere cogitavit, ut Iesu Crucifixo
sacrificii perennis rigidioribus vinculis se obstringere valeret. Yerum hoc
evangelicum sinapis granum, dirigente Deo, magnam succrescere in arborem
necesse erat, ut Sacratissimi Cordis Iesu amor ille dilataretur, sine
quo fundamenta religionis et humanitatis illico dilabuntur. Et praecipua
laus est Magdalenae tribuenda, quod cultum Sacro huic Cordi debitum
et S. Margaritae Alacoque divinitus patefactum, illa omnibus aetatis- suae
viribus, latius, ut infra patebit, diffuderit.
Dum adhuc in parva Parisiensi aede, veluti in templo, in adornando
vitam virtutibus, Magdalena morabatur, vir spectatissimus, cui nomen
Iosephus Varin ex inclyta Societate Iesu, munere pietatis magistri fungens,
consilia sequutus E. Patris De Tournely, sacerdotis sanctitate praeclari,
e vivis erepti triginta vix annos agentis, novam mulierum Congregationem
excogitaverat, quae ad puellarum institutionem, praesertim honestioris
loci, se totam manciparet. Industrii hominis concepto operi obvius occurrit
Deus, sinens, ut ille cum Magdalenae fratre amicitiam iniret; pariter-
Mense februario anni millesimi septingentesimi nonagesimi quinti
Aloisius frater, in patriam reversus, prae oculis habuit Magdalenam a
paterna domo dimovere et eam ad divina consilia, quaecumque futura
forent, perficienda disponere. Obstiterunt parentes; solus Lutetiam Parisiorum
rursus petiit Aloisius, ibique occulte sacerdotio initiatus, quamplurimas
sorori coepit inscribere epistolas, quibus eam ad virtutes et ad sui
abnegationem comparandam hortabatur. Ioviniacum denuo reversus, obtinuit,
ut Magdalena generoso animo familiam relinqueret et studia alacriter
in Parisiensi civitate prosequeretur.
Sub annum aetatis vicesimum philosophiae et rerum sacrarum studio
animum adolescentula adiecit, duce et magistro Aloisio, a quo in eadem
domo duae vel tres puellae, se Deo vovendi cupidae, lectiones quotidie
audiebant, mentem doctrinae pabulis enutriendo et solida pietate animam
roborando.
In hac studii, laboris, et orationis palaestra, quantum pia adolescentula
progressa fuerit, eventu est patefactum. Pluries enim fratri suo pientissimi,
quem confessarium elegerat, notum fecit, se totam Deo obligare voto
vehementer cupere, ut viam percurreret, quae ad perfectionis ápices adducit;
quamobrem mundi caduca et fallacia magis magisque despiciens, asperum
vitae genus est aggressa, flagellis, aculéis, ieiuniis et vigiliis corpus
iam debilitate laborans per singulos fere dies torquendo.
Interiorem vitam, cuius delicias delibaverat, maximo prosequens amore,
inter Carmen* poenitentes filias se recipere cogitavit, ut Iesu Crucifixo
sacrificii perennis rigidioribus vinculis se obstringere valeret. Yerum hoc
evangelicum sinapis granum, dirigente Deo, magnam succrescere in arborem
necesse erat, ut Sacratissimi Cordis Iesu amor ille dilataretur, sine
quo fundamenta religionis et humanitatis illico dilabuntur. Et praecipua
laus est Magdalenae tribuenda, quod cultum Sacro huic Cordi debitum
et S. Margaritae Alacoque divinitus patefactum, illa omnibus aetatis- suae
viribus, latius, ut infra patebit, diffuderit.
Dum adhuc in parva Parisiensi aede, veluti in templo, in adornando
vitam virtutibus, Magdalena morabatur, vir spectatissimus, cui nomen
Iosephus Varin ex inclyta Societate Iesu, munere pietatis magistri fungens,
consilia sequutus E. Patris De Tournely, sacerdotis sanctitate praeclari,
e vivis erepti triginta vix annos agentis, novam mulierum Congregationem
excogitaverat, quae ad puellarum institutionem, praesertim honestioris
loci, se totam manciparet. Industrii hominis concepto operi obvius occurrit
Deus, sinens, ut ille cum Magdalenae fratre amicitiam iniret; pariter-