AAS 18 (1926), p. 413
linguam tradebat. Tertius denique, Raphaël, caelebs, se totum orationi tradens
vitamque asceticam agens, cotidie templum Fratrum Franeiscanorum
celebrabat. Iidem ne patres Franciscales in periculo desererent, primo
tumultus sonitu ad coenobium accurrunt, ibique, Eucharisticis dapibus
refecti, una cum Eeligiosis ante aram orantes, natorum reique familiaris
immemores, mortem fortiter exspectarunt. Comprehensi a Mahumetanis
in ecclesiam irrumpentibus se Christianos esse et pro Christi Fide ultro
morituros profitentur, et continuo, ante maioris altaris gradus ipsius templi,
ferréis clavis mactati sunt. Post horrendam hanc eaedem, Mahumetanorum
ferociae victimae Servi Dei tanquam Christi Martyres in odium Fidei
perempti haberi coepti sunt; quapropter primum causa inchoata est de
Beatorum Martyrum honoribus decernendis octo Minoriticae familiae
alumnis, et Decessor Noster rec. me. Leo PP. XIII, die xvn m. decembris
an. MDOCCLXXXV introductionis Causae Commissionem sua manu obsignavit.
Postea cum penes Sacrorum Rituum Congregationem proposita
quaestio sit de martyrio martyriique causa nec non de signis sive miraculis,
et profecto constiterit eorundem octo Servorum Dei e Franciscali
familia internecionem apprime evenisse in odium christiani nominis, et
solam Fidem fuisse causam illius, Nos sollemni decreto, sexto nonas maias
anno millesimo nongentesimo vicesimo sexto, de martyrio et causa martyrii
Emmanuelis Buiz et septem sociorum constare declaravimus. Super signis
sive miraculis de more dispensatum est. Cum igitur de martyrio martyriique
causa constaret, illud supererai ut Sacrorum Rituum Cardinales et
Consultores rogarentur an tuto procedi posse censerent ad sollemnem
eorundem octo Servorum Dei Beatificationem. Hoc praestitit venerabilis
frater Noster Ianuarius Granito Pignatelli di Belmonte, Episcopus
Albanensis, Causae Eelator, in generali Sacrorum Rituum coetu
coram Nobis in Vaticanis aedibus habito duodevicesima die m. iunii volventis
anni, omnesque tum Cardinales tum qui aderant Patres Consultores
affirmative responderunt. Nos vero die tantum Pentecostes pervigilio,
nempe undecimo calendas iulias huius anni, eucharistico Sacro rite litato,
accitis adstantibusque VV. FF. NN. Antonio Sanctae Romanae Ecclesiae
Cardinali Vico, Episcopo Portuensi ac Sanctae Rufinae, Sacrorum Rituum
Congregationis Praefecto, et Ianuario Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinali
Granito di Belmonte, Episcopo Albanensi, Causae Relatore, una cum
dilectis filiis Angelo Mariani, ipsius Sacrorum Rituum Congregationis a
secretis, et Carolo Salotti, Sanctae Fidei Promotore generali, sollemniter
ediximus tuto procedi posse ad ipsorum octo seraphicae familiae alumnorum
Beatificationem. Cum igitur esset de eorundem prolatum iudicium, venerabilis
frater Bechara Chemali, Archiepiscopus Maronitarum Damascenus,
vitamque asceticam agens, cotidie templum Fratrum Franeiscanorum
celebrabat. Iidem ne patres Franciscales in periculo desererent, primo
tumultus sonitu ad coenobium accurrunt, ibique, Eucharisticis dapibus
refecti, una cum Eeligiosis ante aram orantes, natorum reique familiaris
immemores, mortem fortiter exspectarunt. Comprehensi a Mahumetanis
in ecclesiam irrumpentibus se Christianos esse et pro Christi Fide ultro
morituros profitentur, et continuo, ante maioris altaris gradus ipsius templi,
ferréis clavis mactati sunt. Post horrendam hanc eaedem, Mahumetanorum
ferociae victimae Servi Dei tanquam Christi Martyres in odium Fidei
perempti haberi coepti sunt; quapropter primum causa inchoata est de
Beatorum Martyrum honoribus decernendis octo Minoriticae familiae
alumnis, et Decessor Noster rec. me. Leo PP. XIII, die xvn m. decembris
an. MDOCCLXXXV introductionis Causae Commissionem sua manu obsignavit.
Postea cum penes Sacrorum Rituum Congregationem proposita
quaestio sit de martyrio martyriique causa nec non de signis sive miraculis,
et profecto constiterit eorundem octo Servorum Dei e Franciscali
familia internecionem apprime evenisse in odium christiani nominis, et
solam Fidem fuisse causam illius, Nos sollemni decreto, sexto nonas maias
anno millesimo nongentesimo vicesimo sexto, de martyrio et causa martyrii
Emmanuelis Buiz et septem sociorum constare declaravimus. Super signis
sive miraculis de more dispensatum est. Cum igitur de martyrio martyriique
causa constaret, illud supererai ut Sacrorum Rituum Cardinales et
Consultores rogarentur an tuto procedi posse censerent ad sollemnem
eorundem octo Servorum Dei Beatificationem. Hoc praestitit venerabilis
frater Noster Ianuarius Granito Pignatelli di Belmonte, Episcopus
Albanensis, Causae Eelator, in generali Sacrorum Rituum coetu
coram Nobis in Vaticanis aedibus habito duodevicesima die m. iunii volventis
anni, omnesque tum Cardinales tum qui aderant Patres Consultores
affirmative responderunt. Nos vero die tantum Pentecostes pervigilio,
nempe undecimo calendas iulias huius anni, eucharistico Sacro rite litato,
accitis adstantibusque VV. FF. NN. Antonio Sanctae Romanae Ecclesiae
Cardinali Vico, Episcopo Portuensi ac Sanctae Rufinae, Sacrorum Rituum
Congregationis Praefecto, et Ianuario Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinali
Granito di Belmonte, Episcopo Albanensi, Causae Relatore, una cum
dilectis filiis Angelo Mariani, ipsius Sacrorum Rituum Congregationis a
secretis, et Carolo Salotti, Sanctae Fidei Promotore generali, sollemniter
ediximus tuto procedi posse ad ipsorum octo seraphicae familiae alumnorum
Beatificationem. Cum igitur esset de eorundem prolatum iudicium, venerabilis
frater Bechara Chemali, Archiepiscopus Maronitarum Damascenus,