AAS 2 (1910), p. 164
quidem decoram sed morum corruptione deformem, cuius conversionem
tentavit suavi ac familiari conversatione incoepta per viam et conclusa
in templo, ubi illa mulier, ad ferventes exhortationes Servae Dei, in
lacrymas verae contritionis effusa, sub Illius ductu in lege Domini constanter
ambulare statuit. Quam conversionem, Bma Maria Virgine adiuvante,
cuius sacrum numisma eidem mulieri dono dederat, Adelaides,
sacri sermones, maxime sermo de scandalo, ab ecclesiastico orator
habiti, ita perfecerunt, ut ipsa mulier de anteactae vitae ratione ac de
peccatis contra legem Dei commissis vehementer dolens, confessionem
generalem peregerit et ad domum prope Sanctam Veneram, humilis ac
poenitens suam in Christo matrem et magistram secuta fuerit. Paulo
post in asylum a Bono Pastore se recepit, ad tempus deperditum et
peccata sua redimenda. Hoc in asylo degens, in tantam existimationem
superiorum venit, ut ad magnam Africae urbem mitteretur atque etiam
praeses alterius asyli pro mulieribus poenitentibus eligeretur. Illic, summa
cum laude suam missionem adimplens, usque ad obitum vixit. Itaque praedictis
exordiis fausto eventu coronatis, Adelaides Dei spiritu ducta, maiori
studio et alacritate plures civitates perlustravit, inter quas Sengleam,.
Victoriosam, Conspicuam, maxime Vallettam, ad dubiae vel amissa^
famae honestatis mulieres colligendas, curandas, convertendas in nosocomiis
ad rem apertis aut in domibus ad partus destinatis. Neque solum
de matribus, sed et de natis sollicita, patre legitimo aut certo carentibus,
eos huic vel alteri nutrici tradebat, suo aere vel eleemosynis collatis,,
sicque ipsorum corporis animaeque Saluti prospiciebat. Singulari industria,
per se vel per alias pias feminas, puellis ac mulieribus honestos
labores procurabat, vel legitimas nuptias, vel tutum famulatum penes
morigeras familias. Quasdam vero sororibus a Bono Pastore ad vitam
poenitentem agendam, quatenus opus esset, committebat, neque unquam
desiit hisce miseris in sua paterna domo opportunum perfugium exhibere.
Parte enim domus, quae eidem in haereditatem obtigerat, magdalenis
assignata, reliquam, quam emerat, puellis orphanis, derelictis ac
periclitantibus destinavit, donec, magdalenis alibi in tuto positis, tota
domus hisce puellis custodiendis et instituendis reservata remansit. Quod
hospitium amplificatum ab ipsa Dei Famula Sacro Cordi Iesu dicatum
fuit, a quo etiam gloriosum nomen accepit. Ita duplici operi, et magdalenis
ac puellis, ministerium suum praestitit Adelaides quoad vixit,
caritate et religione plenum. Ipsa autem amorem, quo erga Christum
Deum patientem et Virginem Matrem perdolentem aestuabat, quemque
assidue fovebat per plura pietatis exercitia, in illas infundebat, ut cum
metu et tremore propriam salutem operarentur, sancta -sacramenta rite:
tentavit suavi ac familiari conversatione incoepta per viam et conclusa
in templo, ubi illa mulier, ad ferventes exhortationes Servae Dei, in
lacrymas verae contritionis effusa, sub Illius ductu in lege Domini constanter
ambulare statuit. Quam conversionem, Bma Maria Virgine adiuvante,
cuius sacrum numisma eidem mulieri dono dederat, Adelaides,
sacri sermones, maxime sermo de scandalo, ab ecclesiastico orator
habiti, ita perfecerunt, ut ipsa mulier de anteactae vitae ratione ac de
peccatis contra legem Dei commissis vehementer dolens, confessionem
generalem peregerit et ad domum prope Sanctam Veneram, humilis ac
poenitens suam in Christo matrem et magistram secuta fuerit. Paulo
post in asylum a Bono Pastore se recepit, ad tempus deperditum et
peccata sua redimenda. Hoc in asylo degens, in tantam existimationem
superiorum venit, ut ad magnam Africae urbem mitteretur atque etiam
praeses alterius asyli pro mulieribus poenitentibus eligeretur. Illic, summa
cum laude suam missionem adimplens, usque ad obitum vixit. Itaque praedictis
exordiis fausto eventu coronatis, Adelaides Dei spiritu ducta, maiori
studio et alacritate plures civitates perlustravit, inter quas Sengleam,.
Victoriosam, Conspicuam, maxime Vallettam, ad dubiae vel amissa^
famae honestatis mulieres colligendas, curandas, convertendas in nosocomiis
ad rem apertis aut in domibus ad partus destinatis. Neque solum
de matribus, sed et de natis sollicita, patre legitimo aut certo carentibus,
eos huic vel alteri nutrici tradebat, suo aere vel eleemosynis collatis,,
sicque ipsorum corporis animaeque Saluti prospiciebat. Singulari industria,
per se vel per alias pias feminas, puellis ac mulieribus honestos
labores procurabat, vel legitimas nuptias, vel tutum famulatum penes
morigeras familias. Quasdam vero sororibus a Bono Pastore ad vitam
poenitentem agendam, quatenus opus esset, committebat, neque unquam
desiit hisce miseris in sua paterna domo opportunum perfugium exhibere.
Parte enim domus, quae eidem in haereditatem obtigerat, magdalenis
assignata, reliquam, quam emerat, puellis orphanis, derelictis ac
periclitantibus destinavit, donec, magdalenis alibi in tuto positis, tota
domus hisce puellis custodiendis et instituendis reservata remansit. Quod
hospitium amplificatum ab ipsa Dei Famula Sacro Cordi Iesu dicatum
fuit, a quo etiam gloriosum nomen accepit. Ita duplici operi, et magdalenis
ac puellis, ministerium suum praestitit Adelaides quoad vixit,
caritate et religione plenum. Ipsa autem amorem, quo erga Christum
Deum patientem et Virginem Matrem perdolentem aestuabat, quemque
assidue fovebat per plura pietatis exercitia, in illas infundebat, ut cum
metu et tremore propriam salutem operarentur, sancta -sacramenta rite: