AAS 22 (1930), p. 575
parent in altera parte detrimenta, cum singulis tum universae
hominum societati perniciosissima.
Atque, ut iterum sententiam decessoris Nostri afferamus,
quantam materiam bonorum in se coniugii indissolubilis
firmitas contineat, tantam maiorum segetem divortia
complecti, vix attinet dicere. Hinc videlicet, incolumi vinculo,
tuta ac secura matrimonia conspicimus, illinc, coniugum
secessionibus propositis vel ipsis divortiorum periculis
obiectis, ipsa foedera nuptialia mutabilia aut certe anxiis
obnoxia fieri suspicionibus. Hinc mutua benevolentia consociatioque
bonorum confirmata mirifice; illinc, ex ipsa secessionis
facta potestate, extenuata miserrime. Hinc coniugum
castae fidei addita peropportuna praesidia ; illinc infidelitati
perniciosa incitamenta suppeditata. Hinc liberorum
susceptio, tuitio, educatio provecta efficaciter ; illinc
gravioribus usque detrimentis affecta. Hinc inter familias
cognatosque discordiis multiplex praeclusus aditus; illinc
discordiarum occasio oblata frequentius. Hinc facilius oppressa,
illinc iacta copiosius multoque latius semina simultatum.
Hinc potissimum dignitas officiumque mulierum, in
societate sive domestica sive civili, redintegrata feliciter ac
restituta; illinc indigne depressa, siquidem in periculum
coniciuntur uxores « ne cum libidini virorum inservierint,
pro derelictis habeantur ». 1
Et quoniam ad perdendas familias, ut iam Leonis XIÏI
gravissimis verbis concludamus, « frangendasque regnorum
<( opes nihil tam valet, quam corruptela morum ; facile perce
spicitur, prosperitati familiarum ac civitatum maxime
« inimica esse divortia, quae a depravatis populorum mori-
« bus nascuntur, ac, teste rerum usu, ad vitiosiores vitae
« privatae et publicae consuetudines aditum ianuamque patefaciunt.
Multoque esse graviora haec mala constabit, si
« consideretur, frenos nullos futuros tantos qui concessam
« semel divortiorum facultatem valeant intra certos, aut
1 LEO XIII, Litt. Encycl. Arcanum, 10 Febr. 1880.
hominum societati perniciosissima.
Atque, ut iterum sententiam decessoris Nostri afferamus,
quantam materiam bonorum in se coniugii indissolubilis
firmitas contineat, tantam maiorum segetem divortia
complecti, vix attinet dicere. Hinc videlicet, incolumi vinculo,
tuta ac secura matrimonia conspicimus, illinc, coniugum
secessionibus propositis vel ipsis divortiorum periculis
obiectis, ipsa foedera nuptialia mutabilia aut certe anxiis
obnoxia fieri suspicionibus. Hinc mutua benevolentia consociatioque
bonorum confirmata mirifice; illinc, ex ipsa secessionis
facta potestate, extenuata miserrime. Hinc coniugum
castae fidei addita peropportuna praesidia ; illinc infidelitati
perniciosa incitamenta suppeditata. Hinc liberorum
susceptio, tuitio, educatio provecta efficaciter ; illinc
gravioribus usque detrimentis affecta. Hinc inter familias
cognatosque discordiis multiplex praeclusus aditus; illinc
discordiarum occasio oblata frequentius. Hinc facilius oppressa,
illinc iacta copiosius multoque latius semina simultatum.
Hinc potissimum dignitas officiumque mulierum, in
societate sive domestica sive civili, redintegrata feliciter ac
restituta; illinc indigne depressa, siquidem in periculum
coniciuntur uxores « ne cum libidini virorum inservierint,
pro derelictis habeantur ». 1
Et quoniam ad perdendas familias, ut iam Leonis XIÏI
gravissimis verbis concludamus, « frangendasque regnorum
<( opes nihil tam valet, quam corruptela morum ; facile perce
spicitur, prosperitati familiarum ac civitatum maxime
« inimica esse divortia, quae a depravatis populorum mori-
« bus nascuntur, ac, teste rerum usu, ad vitiosiores vitae
« privatae et publicae consuetudines aditum ianuamque patefaciunt.
Multoque esse graviora haec mala constabit, si
« consideretur, frenos nullos futuros tantos qui concessam
« semel divortiorum facultatem valeant intra certos, aut
1 LEO XIII, Litt. Encycl. Arcanum, 10 Febr. 1880.