AAS 35 (1943), p. 217
Servator noster continenter numerat, ut totum Corpus magis
in dies magisque vitae sanctitate integritateque augeatur. Et
quando Ecclesiae Sacramenta externo ritu administrantur,
ipsemet effectum in animis operatur. Itemque ipse est, qui 90
redemptos nutriens propria carne et sanguine, concitatos ac
túrbidos animi motus sedat; ipse est, qui gratias auget assequendamque
animorum corporumque gloriam praeparat. Quos
quidem divinae bonitatis thesauros, mystici sui Corporis membris
non modo idcirco impertire dicendus est, quod eos, tam
eucharistica hostia in terris, quam clarificata in coelis, ostensione
vulnerarti precumque effusione a Patre Aeterno efflagitat,
sed idcirco etiam quod singulis singulas gratias « secundum
mensuram donationis Christi », eligit, determinat, distribuit. 91
Ex quo consequitur ut a Divino Redemptore, tamquam ex capitali
fonte vim hauriens, «totum corpus compactum et con
nexum per omnem iuncturam subministrationis, secundum operationem
in mensuram uniuscuiusque membri, augmentum corporis
faciat in aedificationem sui in caritate ».92
Ji, 4Í-
"Tv *7V* vt-
Quae supra exposuimus, Venerabiles Fratres, modum presse
breviterque explanantes, quo Christus Dominus ex divina plenitudine
sua in Ecclesiam vult ubera sua dona influant, ut
eadem sibimet ipsi quam maxime adsimuletur, haud parum
profecto conferunt ad tertiam illam edisserendam rationem, ex
qua etiam eruitur cur sociale Ecclesiae Corpus nomine Christi
decoretur: quae quidem in eo ponitur, quod Servator noster
ab se conditam societatem ipse divinitus sustentat.
Ut acute subtiliterque Bellarminus animadvertit, haec 93
Corporis Christi nominatio non ex eo solummodo explicanda
est, quod Christus mystici sui Corporis Caput est dicendus,
80 Cf. S. THOM., III, q. 64, a. 3.
, l Eph., IV, 7.
M Eph., IV, 16; cf. Col., II, 19.
* Cf. De Rom. Pont., I, 9; De Concil., II, 193
in dies magisque vitae sanctitate integritateque augeatur. Et
quando Ecclesiae Sacramenta externo ritu administrantur,
ipsemet effectum in animis operatur. Itemque ipse est, qui 90
redemptos nutriens propria carne et sanguine, concitatos ac
túrbidos animi motus sedat; ipse est, qui gratias auget assequendamque
animorum corporumque gloriam praeparat. Quos
quidem divinae bonitatis thesauros, mystici sui Corporis membris
non modo idcirco impertire dicendus est, quod eos, tam
eucharistica hostia in terris, quam clarificata in coelis, ostensione
vulnerarti precumque effusione a Patre Aeterno efflagitat,
sed idcirco etiam quod singulis singulas gratias « secundum
mensuram donationis Christi », eligit, determinat, distribuit. 91
Ex quo consequitur ut a Divino Redemptore, tamquam ex capitali
fonte vim hauriens, «totum corpus compactum et con
nexum per omnem iuncturam subministrationis, secundum operationem
in mensuram uniuscuiusque membri, augmentum corporis
faciat in aedificationem sui in caritate ».92
Ji, 4Í-
"Tv *7V* vt-
Quae supra exposuimus, Venerabiles Fratres, modum presse
breviterque explanantes, quo Christus Dominus ex divina plenitudine
sua in Ecclesiam vult ubera sua dona influant, ut
eadem sibimet ipsi quam maxime adsimuletur, haud parum
profecto conferunt ad tertiam illam edisserendam rationem, ex
qua etiam eruitur cur sociale Ecclesiae Corpus nomine Christi
decoretur: quae quidem in eo ponitur, quod Servator noster
ab se conditam societatem ipse divinitus sustentat.
Ut acute subtiliterque Bellarminus animadvertit, haec 93
Corporis Christi nominatio non ex eo solummodo explicanda
est, quod Christus mystici sui Corporis Caput est dicendus,
80 Cf. S. THOM., III, q. 64, a. 3.
, l Eph., IV, 7.
M Eph., IV, 16; cf. Col., II, 19.
* Cf. De Rom. Pont., I, 9; De Concil., II, 193