AAS 40 (1948), p. 538
Salotti, Praenestino Episcopo atque Sacrae Rituum Congregationis Praefecto,
certa scientia ac matura deliberatione Nostris deque Apostolicae
Nostrae Potestatis plenitudine, harum litterarum tenore perpetuumque
in modum : Beatam Maria Virginem Gratiarum, quae vulgo « Madonna
di Montonero » nuncupatur, praecipuam universae Tusciae apud Deum
Patronam constituimus ac declaramus, omnibus et singulis liturgicis privilegiis
atque honorificentiis adiectis, quae praecipuis locorum Patronis
caelestibus competunt. Contrariis quibuslibet nihil obstantibus. ITaec
edicimus, statuimus, decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque
efficaces iugiter exstare ac permanere; suosque plenos atque integros
effectus sortiri et obtinere ; illisque ad quos spectant, sive spectare
poterunt, nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite iudicandum
esse ac definiendum; irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam
secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter
attentari contigerit.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die decima
quinta mensis Maii, anno millesimo nongentesimo quadragesimo
septimo, Pontificatus Nostri nono.
De speciali Sanctissimi mandato
Pro Domino Cardinali a Secretis Status
DOMINICUS SPADA
a Brevibus Apostolicis.
II
ECCLESIA ABBATIALIS DEO IN HONOREM S. MARGARITAE, V. M., DICATA, IN LOCO
(( BREVNOV )) PROPE URBEM PRAGAM, IN CECOSLOVACHIA, TITULO AC PRIVI-
LEGIIS BASILICAE MINORIS HONESTATUR.
PIUS PP XII
Ad perpetuam rei memoriam. —Inclyti Ordinis Sancti Benedicti quae
et quanta fuerint omni tempore in Ecclesiam merita et humanam societatem
permulta et clarissima documenta testantur. Inde enim a primis
ipsius Ecclesiae saeculis abbatiae et monasteria quamplurima ubique
terrarum, in Europa praesertim, fundata, Legiferi Patris praeceptum :
« Ora et labora » actu perficientes, una cum religione et pietate, artes
quoque et omnem humanitatem late et indesinenter diffuserunt. Inter
quae monasteria non solum haud postremum obtinet locum, immo primas
habet partes, Brevnoviense illud coenobium, quod, prope Pragam, a
certa scientia ac matura deliberatione Nostris deque Apostolicae
Nostrae Potestatis plenitudine, harum litterarum tenore perpetuumque
in modum : Beatam Maria Virginem Gratiarum, quae vulgo « Madonna
di Montonero » nuncupatur, praecipuam universae Tusciae apud Deum
Patronam constituimus ac declaramus, omnibus et singulis liturgicis privilegiis
atque honorificentiis adiectis, quae praecipuis locorum Patronis
caelestibus competunt. Contrariis quibuslibet nihil obstantibus. ITaec
edicimus, statuimus, decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque
efficaces iugiter exstare ac permanere; suosque plenos atque integros
effectus sortiri et obtinere ; illisque ad quos spectant, sive spectare
poterunt, nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite iudicandum
esse ac definiendum; irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam
secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter
attentari contigerit.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die decima
quinta mensis Maii, anno millesimo nongentesimo quadragesimo
septimo, Pontificatus Nostri nono.
De speciali Sanctissimi mandato
Pro Domino Cardinali a Secretis Status
DOMINICUS SPADA
a Brevibus Apostolicis.
II
ECCLESIA ABBATIALIS DEO IN HONOREM S. MARGARITAE, V. M., DICATA, IN LOCO
(( BREVNOV )) PROPE URBEM PRAGAM, IN CECOSLOVACHIA, TITULO AC PRIVI-
LEGIIS BASILICAE MINORIS HONESTATUR.
PIUS PP XII
Ad perpetuam rei memoriam. —Inclyti Ordinis Sancti Benedicti quae
et quanta fuerint omni tempore in Ecclesiam merita et humanam societatem
permulta et clarissima documenta testantur. Inde enim a primis
ipsius Ecclesiae saeculis abbatiae et monasteria quamplurima ubique
terrarum, in Europa praesertim, fundata, Legiferi Patris praeceptum :
« Ora et labora » actu perficientes, una cum religione et pietate, artes
quoque et omnem humanitatem late et indesinenter diffuserunt. Inter
quae monasteria non solum haud postremum obtinet locum, immo primas
habet partes, Brevnoviense illud coenobium, quod, prope Pragam, a