AAS 41 (1949), p. 105
Can. 71
Qui lege civili inhabiles ad nuptias inter se ineundas habentur ob
tutelam vel ob cognationem legalem ex adoptione ortam, nequeunt vi
iuris canonici matrimonium inter se valide contrahere.
CAPUT V
De consensu matrimoniali
Can. 72
§ 1. Matrimonium facit partium consensus inter personas iure habiles
legitime manifestatus ; qui nulla humana potestate suppleri valet.
§ 2. Consensus matrimonialis est actus voluntatis quo utraque pars
tradit et acceptat ius in corpus, perpetuum et exclusivum, quod attinet
ad actus per se aptos ad prolis generationem .
Can. 73
§ 1. Ut matrimonialis consensus haberi possit, necesse est ut contrahentes
saltem non ignorent matrimonium esse societatem permanentem
inter virum et mulierem ad filios procreandos.
§ 2. Haec ignorantia post pubertatem non praesumitur.
Can. 74
§ 1. Error in persona invalidum reddit matrimonium.
§ 2. Error in qualitate personae, etsi det causam contractui, matrimonium
dirimit tantum :
I Si error qualitatis redundet in errorem in persona;o
2° Si persona libera matrimonium contrahat cum persona quam
liberam putat, cum contra sit serva, servitute proprie dicta.
Can. 75
Simplex error circa matrimonii unitatem vel indissolubilitatem aut
sacramentalem dignitatem, etsi det causam contractui, non vitiat consensum
matrimonialem.
Can. 76.
Scientia aut opinio nullitatis matrimonii consensum matrimonialem
necessario non excludit.
Can. 77
§ 1. Internus animi consensus semper praesumitur conformis verbis
vel signis in celebrando matrimonio adhibitis.
8 - ACTA, voi. XVI, n. 3. — 13-3-949.
Qui lege civili inhabiles ad nuptias inter se ineundas habentur ob
tutelam vel ob cognationem legalem ex adoptione ortam, nequeunt vi
iuris canonici matrimonium inter se valide contrahere.
CAPUT V
De consensu matrimoniali
Can. 72
§ 1. Matrimonium facit partium consensus inter personas iure habiles
legitime manifestatus ; qui nulla humana potestate suppleri valet.
§ 2. Consensus matrimonialis est actus voluntatis quo utraque pars
tradit et acceptat ius in corpus, perpetuum et exclusivum, quod attinet
ad actus per se aptos ad prolis generationem .
Can. 73
§ 1. Ut matrimonialis consensus haberi possit, necesse est ut contrahentes
saltem non ignorent matrimonium esse societatem permanentem
inter virum et mulierem ad filios procreandos.
§ 2. Haec ignorantia post pubertatem non praesumitur.
Can. 74
§ 1. Error in persona invalidum reddit matrimonium.
§ 2. Error in qualitate personae, etsi det causam contractui, matrimonium
dirimit tantum :
I Si error qualitatis redundet in errorem in persona;o
2° Si persona libera matrimonium contrahat cum persona quam
liberam putat, cum contra sit serva, servitute proprie dicta.
Can. 75
Simplex error circa matrimonii unitatem vel indissolubilitatem aut
sacramentalem dignitatem, etsi det causam contractui, non vitiat consensum
matrimonialem.
Can. 76.
Scientia aut opinio nullitatis matrimonii consensum matrimonialem
necessario non excludit.
Can. 77
§ 1. Internus animi consensus semper praesumitur conformis verbis
vel signis in celebrando matrimonio adhibitis.
8 - ACTA, voi. XVI, n. 3. — 13-3-949.