AAS 41 (1949), p. 106
§ 2. At si alterutra vel utraque pars positivo voluntatis actu excludat
matrimonium ipsum, aut omne ius ad coniugalem actum, vel essentialem
aliquam matrimonii proprietatem, invalide contrahit.
Oan. 78
§ 1. Invalidum quoque est matrimonium initum ob vim vel metum
gravem extrinsecus et iniuste incussum ad extorquendum consensum.
§ 2. Nullus alius metus, etiamsi det causam contractui, matrimonii
nullitatem secumfert.
Can. 79
§ 1. Ad matrimonium valide contrahendum necesse est ut contrahentes
sint praesentes sive per se ipsi sive per procuratorem.
§ 2. Sponsi matrimonialem consensum exprimant verbis; nec aequipollentia
signa adhibere ipsis licet, si loqui possint.
Can. 80
§ 1. Matrimonium contrahi nequit per procuratorem, nisi Hierarcha
loci in casu singulari hanc facultatem scripto dederit.
§ 2. Hierarcha loci hanc facultatem dare potest tantum in casu necessitatis,
id est si contrahentes, ob gravem causam, sacerdoti se una
simul sistere nequeunt.
Can. 81
§ 1. Firmis eparchialibus statutis desuper additis, ut matrimonium
per procuratorem valide ineatur, requiritur mandatum speciale ad contrahendum
cum certa persona, subscriptum a mandante et vel a parocho
aut Hierarcha loci in quo mandatum fit, vel a sacerdote ab alterutro
delegato, vel a duobus saltem testibus.
§ 2. Si mandans scribere nesciat, id in ipso mandato adnotetur et
alius testis addatur qui scripturam ipse quoque subsignet; secus mandatum
irritum est.
§ 3. Si, antequam procurator nomine mandantis contraxerit, hic
mandatum revocaverit aut in amentiam inciderit, invalidum est matrimonium,
licet sive procurator sive alia pars contrahens haec ignoraverit.
§ 4. Ut matrimonium validum sit, procurator ab ipso mandante designetur
oportet et procurator munere suo per se ipse fungi debet.
Can. 82
§ 1. Ut matrimonium per procuratorem valide celebretur, servandae
sunt normae can. 85 et 86.
§ 2. Coniuges, cum simul fuerint, benedictionem de qua in can. 91
matrimonium ipsum, aut omne ius ad coniugalem actum, vel essentialem
aliquam matrimonii proprietatem, invalide contrahit.
Oan. 78
§ 1. Invalidum quoque est matrimonium initum ob vim vel metum
gravem extrinsecus et iniuste incussum ad extorquendum consensum.
§ 2. Nullus alius metus, etiamsi det causam contractui, matrimonii
nullitatem secumfert.
Can. 79
§ 1. Ad matrimonium valide contrahendum necesse est ut contrahentes
sint praesentes sive per se ipsi sive per procuratorem.
§ 2. Sponsi matrimonialem consensum exprimant verbis; nec aequipollentia
signa adhibere ipsis licet, si loqui possint.
Can. 80
§ 1. Matrimonium contrahi nequit per procuratorem, nisi Hierarcha
loci in casu singulari hanc facultatem scripto dederit.
§ 2. Hierarcha loci hanc facultatem dare potest tantum in casu necessitatis,
id est si contrahentes, ob gravem causam, sacerdoti se una
simul sistere nequeunt.
Can. 81
§ 1. Firmis eparchialibus statutis desuper additis, ut matrimonium
per procuratorem valide ineatur, requiritur mandatum speciale ad contrahendum
cum certa persona, subscriptum a mandante et vel a parocho
aut Hierarcha loci in quo mandatum fit, vel a sacerdote ab alterutro
delegato, vel a duobus saltem testibus.
§ 2. Si mandans scribere nesciat, id in ipso mandato adnotetur et
alius testis addatur qui scripturam ipse quoque subsignet; secus mandatum
irritum est.
§ 3. Si, antequam procurator nomine mandantis contraxerit, hic
mandatum revocaverit aut in amentiam inciderit, invalidum est matrimonium,
licet sive procurator sive alia pars contrahens haec ignoraverit.
§ 4. Ut matrimonium validum sit, procurator ab ipso mandante designetur
oportet et procurator munere suo per se ipse fungi debet.
Can. 82
§ 1. Ut matrimonium per procuratorem valide celebretur, servandae
sunt normae can. 85 et 86.
§ 2. Coniuges, cum simul fuerint, benedictionem de qua in can. 91