AAS 42 (1950), p. 581
supernam illam vim hausit, qua potuit haud multis post mensibus,
cum nondum esset duodecim annos nata, ad mortem
usque invicta decertare, ut niveum innocentiae suae lilium intactum,
illibatum servaret, atque illud, martyrii cruore purpur
at um, divino reddere virginalis suae vitae Auctori.
Acerrimum certamen, ut omnes norunt, inermis haec virgo
aggredi debuit; túrbida ac caeca procella adversus eam ex improviso
erupit, eiusque angelicum candorem maculare ac violare
contendit: At cum in gravissimo illo discrimine verteretur,
haec poterat verba aurei libelli de imitatione Christi Divino
repetere Redemptori: « Si fuero tentata et vexata tribulationibus
multis, non timebo mala; dum mecum fuerit gratia tua.
Ipsa fortitudo mea; ipsa consilium confert et auxilium. Cunctis
hostibus potentior est ... ». Itaque caelesti gratia suffulta,2
cui generosa ac fortis respondit voluntas, vitam profudit; virginitatis
gloriam non amisit. '
In hac humilis puellae vita, quam summis lineamentis,
adumbravimus, spectaculum cernere licet, Venerabiles Fratres,
ac dilecti filii, non modo, ut diximus, Caelo dignum, sed dignum
etiam quod nostra haec aetas admirabunda, venerabundi
intueatur. Discant patres matresque familias quantopere oporteat
filios sibi a Deo datos recte, sancte fortiterque educare, ac
catholicae religionis conformare praeceptis; ita quidem ut, cum
eorum virtus in discrimen adducta fuerit, divina iuvante gratia
habeant, ut invicti, integri, intaminati evadant.
Discat laeta pueritia, discat animosa iuventus non ad volucria
atque inania voluptatis gaudia, non ad fascinantium vitiorum
oblectamenta misere prolabi — quae serenam innocentiam
restinguunt, quae tetricam tristitiam pariunt, quae animi
corporisque vires serius ocius debilitant — sed potius contendere
alacriter, etsi per ardua et aspera, ad christianam illam
morum perfectionem, quam quidem strenua voluntate, caelestibus
adiuta muneribus, enitendo, allaborando precandoque
omnes assequi aliquando possumus.
2 De Iniit. Ch., 1. III, c. LV, v. 19, 20, 21.
cum nondum esset duodecim annos nata, ad mortem
usque invicta decertare, ut niveum innocentiae suae lilium intactum,
illibatum servaret, atque illud, martyrii cruore purpur
at um, divino reddere virginalis suae vitae Auctori.
Acerrimum certamen, ut omnes norunt, inermis haec virgo
aggredi debuit; túrbida ac caeca procella adversus eam ex improviso
erupit, eiusque angelicum candorem maculare ac violare
contendit: At cum in gravissimo illo discrimine verteretur,
haec poterat verba aurei libelli de imitatione Christi Divino
repetere Redemptori: « Si fuero tentata et vexata tribulationibus
multis, non timebo mala; dum mecum fuerit gratia tua.
Ipsa fortitudo mea; ipsa consilium confert et auxilium. Cunctis
hostibus potentior est ... ». Itaque caelesti gratia suffulta,2
cui generosa ac fortis respondit voluntas, vitam profudit; virginitatis
gloriam non amisit. '
In hac humilis puellae vita, quam summis lineamentis,
adumbravimus, spectaculum cernere licet, Venerabiles Fratres,
ac dilecti filii, non modo, ut diximus, Caelo dignum, sed dignum
etiam quod nostra haec aetas admirabunda, venerabundi
intueatur. Discant patres matresque familias quantopere oporteat
filios sibi a Deo datos recte, sancte fortiterque educare, ac
catholicae religionis conformare praeceptis; ita quidem ut, cum
eorum virtus in discrimen adducta fuerit, divina iuvante gratia
habeant, ut invicti, integri, intaminati evadant.
Discat laeta pueritia, discat animosa iuventus non ad volucria
atque inania voluptatis gaudia, non ad fascinantium vitiorum
oblectamenta misere prolabi — quae serenam innocentiam
restinguunt, quae tetricam tristitiam pariunt, quae animi
corporisque vires serius ocius debilitant — sed potius contendere
alacriter, etsi per ardua et aspera, ad christianam illam
morum perfectionem, quam quidem strenua voluntate, caelestibus
adiuta muneribus, enitendo, allaborando precandoque
omnes assequi aliquando possumus.
2 De Iniit. Ch., 1. III, c. LV, v. 19, 20, 21.