AAS 43 (1951), p. 525
mos imbuere valuit, ut huiusmodi optimarum revirescentium
artium diserta testimonia protulerit. Hinc rursus perspectum
est christianam fidem, animis insitam congruentibusque moribus
expressam, unam posse hominum mentes ad ea exquisitissima
opera perficienda evehere, quae profecto haud deficiens
exstant Ecclesiae Catholicae laus, divinique cultus splendidissimum
ornamentum.
Probe meministis per Encyclicas Litteras Rerum Ecclesiae
eam vehementer commendari, quam Missionalis Cleri Sodalitatem
vocant, et cuius est homines ex utroque clero sacrorumque
alumnos adsciscere ad catholicarum Missionum causam coniunctis
viribus omnique ope propagandam. Nos autem, qui prosperos
huius Sodalitatis progressus, uti supra diximus, non sine
magna animi iucunditate perspeximus, enixe percupimus ut eadem
latius usque excrescat, ac sacerdotum iisdemque concrediti
populi studiosiorem cotidie voluntatem exstimulet ad missionalia
opera adiuvanda. Haec Sodalitas quodammodo fons est, unde
ad cetera eiusmodi pontificia instituta, a Propagatione Fidei videlicet,
a S. Petro Apostolo pro Clero indigena et a S. Infantia,
tamquam ad florescentes agros irrigüae aquae decurrunt. Non
est cur verbis immoremur in praestantia, necessitate, praeclaris
meritis horum Operum illustrandis, quae quidem plurimis,
iisque uberrimis, Decessores Nostri cumularunt indulgentiarum
divitiis. Nobis perplacet sane christifidelium élargitiones, die
praesertim sacris iuvandis Missionibus assignata, corrogari;
primis tamen in optatis Nobis est, ut omnes Omnipotenti Deo
preces adhibeant, ut ad missionalium munera vocatos adiuvent,
utque Pontificia Opera, quae diximus, quam maxime, dato nomine,
promoveant. Haud ignoratis sane, Venerabiles Fratres,
festum a pueris peculiari modo idcirco celebrandum nuper a
Nobis institutum esse, ut Opus a S. Infantia supplicationibus
habitis ac collata stipe provehatur. Inde assuescant hi fittoli
Nostri pro infidelium salute Deum instanter exorare; atque uti-
artium diserta testimonia protulerit. Hinc rursus perspectum
est christianam fidem, animis insitam congruentibusque moribus
expressam, unam posse hominum mentes ad ea exquisitissima
opera perficienda evehere, quae profecto haud deficiens
exstant Ecclesiae Catholicae laus, divinique cultus splendidissimum
ornamentum.
Probe meministis per Encyclicas Litteras Rerum Ecclesiae
eam vehementer commendari, quam Missionalis Cleri Sodalitatem
vocant, et cuius est homines ex utroque clero sacrorumque
alumnos adsciscere ad catholicarum Missionum causam coniunctis
viribus omnique ope propagandam. Nos autem, qui prosperos
huius Sodalitatis progressus, uti supra diximus, non sine
magna animi iucunditate perspeximus, enixe percupimus ut eadem
latius usque excrescat, ac sacerdotum iisdemque concrediti
populi studiosiorem cotidie voluntatem exstimulet ad missionalia
opera adiuvanda. Haec Sodalitas quodammodo fons est, unde
ad cetera eiusmodi pontificia instituta, a Propagatione Fidei videlicet,
a S. Petro Apostolo pro Clero indigena et a S. Infantia,
tamquam ad florescentes agros irrigüae aquae decurrunt. Non
est cur verbis immoremur in praestantia, necessitate, praeclaris
meritis horum Operum illustrandis, quae quidem plurimis,
iisque uberrimis, Decessores Nostri cumularunt indulgentiarum
divitiis. Nobis perplacet sane christifidelium élargitiones, die
praesertim sacris iuvandis Missionibus assignata, corrogari;
primis tamen in optatis Nobis est, ut omnes Omnipotenti Deo
preces adhibeant, ut ad missionalium munera vocatos adiuvent,
utque Pontificia Opera, quae diximus, quam maxime, dato nomine,
promoveant. Haud ignoratis sane, Venerabiles Fratres,
festum a pueris peculiari modo idcirco celebrandum nuper a
Nobis institutum esse, ut Opus a S. Infantia supplicationibus
habitis ac collata stipe provehatur. Inde assuescant hi fittoli
Nostri pro infidelium salute Deum instanter exorare; atque uti-