ASS 32 (1899-900), p. 501
Hisce praehabitis, Episcopus orator S. V. enixe efflagitat,
ut definire pro sua benignitate non dedignetur:
Utrum in citatis Decretis vere comprehendatur etiam facultas
dispensandi ab impedimento clandestinitatis; adeo ut ex. gr.
Parochus, ab Episcopo habitualiter delegatus, possit in sua Paroecia
vel coniungere non suos sed extraneos inibi casu existentes,
dispensando a praesentia Parochi proprii, ad quem
nullimode valeat haberi recursus; vel etiam coniungere suos,
sed sine testibus, pariter dispensando ab eorum praesentia,
cum omnino non sint qui testium munere fungi possint.
Et Deus etc.
Feria IV die 13 Decembris 1899.}
In Congregatione Generali S. R. et U. Inquisitionis ab Emis
ac Rmis DD. Cardinalibus in rebus fidei et morum Generalibus
Inquisitoribus habita, proposito suprascripto dubio, praehabitoque
RR. DD. Consultorum voto, iidem Emi ac Rmi Patres
respondendum mandarunt:
Affirmative.
Sequenti vero feria VI, die 15 eiusdem mensis et anni, per
facultates Emo ac Rmo Dno Cardinali S. Officii Secretario concessas,
SSmus D. N. Leo Div. Prov. Pp. XIII resolutionem
Emorum ac Rmorum Patrum adprobavit.
I. Can. MANCINI S. R. et U. I. Notarius.
DUBIUM: an et quomodo liceat aut oporteat curare operationem caesaream super
muliere certe vita functi.
Beatissime Pater.
Episcopus N. N. ad V. S. pedes provolutus, quae sequuntur
exponit:
Parochus N. N. in hac Dioecesi, iuxta Ritualis Romani
praescripta, iuxta etiam preces mulieris praegnanfis et graviter
decumbentis, super hac muliere, iam certo mortua, curavit
ut operatio caesarea fieret. Medicus absens erat, et operatio facta
fuit ab alia persona capaci. Puer vivus erat et fuit baptizatus.
Propter hoc factum praefatus parochus fuit accusatus^
ut definire pro sua benignitate non dedignetur:
Utrum in citatis Decretis vere comprehendatur etiam facultas
dispensandi ab impedimento clandestinitatis; adeo ut ex. gr.
Parochus, ab Episcopo habitualiter delegatus, possit in sua Paroecia
vel coniungere non suos sed extraneos inibi casu existentes,
dispensando a praesentia Parochi proprii, ad quem
nullimode valeat haberi recursus; vel etiam coniungere suos,
sed sine testibus, pariter dispensando ab eorum praesentia,
cum omnino non sint qui testium munere fungi possint.
Et Deus etc.
Feria IV die 13 Decembris 1899.}
In Congregatione Generali S. R. et U. Inquisitionis ab Emis
ac Rmis DD. Cardinalibus in rebus fidei et morum Generalibus
Inquisitoribus habita, proposito suprascripto dubio, praehabitoque
RR. DD. Consultorum voto, iidem Emi ac Rmi Patres
respondendum mandarunt:
Affirmative.
Sequenti vero feria VI, die 15 eiusdem mensis et anni, per
facultates Emo ac Rmo Dno Cardinali S. Officii Secretario concessas,
SSmus D. N. Leo Div. Prov. Pp. XIII resolutionem
Emorum ac Rmorum Patrum adprobavit.
I. Can. MANCINI S. R. et U. I. Notarius.
DUBIUM: an et quomodo liceat aut oporteat curare operationem caesaream super
muliere certe vita functi.
Beatissime Pater.
Episcopus N. N. ad V. S. pedes provolutus, quae sequuntur
exponit:
Parochus N. N. in hac Dioecesi, iuxta Ritualis Romani
praescripta, iuxta etiam preces mulieris praegnanfis et graviter
decumbentis, super hac muliere, iam certo mortua, curavit
ut operatio caesarea fieret. Medicus absens erat, et operatio facta
fuit ab alia persona capaci. Puer vivus erat et fuit baptizatus.
Propter hoc factum praefatus parochus fuit accusatus^