Can. 1835

Decisorium iusiurandum deferri nequit, nisi: 1° De re, in qua cessio et transactio admittitur, et quae pro litigantium personis non sit nimii momenti seu pretii; 2° Ab eo qui cedere aut transigere potest; 3° Ei, qui cedere vel transigere valet, quique pariter pro se non habeat plenam probationem; 4° De mera notitia facti aut de facto, quod proprium sit illius, cui iusiurandum defertur.