PG 1, col. 1213

ejus viri, quem apparuisse dicis, expone doctrinam, Α ΧΙΠ. At benignissimus Petrus, audito nomine,
enim videre cupio Judmam, vobiscum fortassis per-
petuo permansurus. Ad haec ille : Tu, inquit, si
quidem videre vis patriam nostram, et discere qua:
desideras, jam nunc mecum pariter naviga; si vero
te aliquid tenet, signa tibi habitationis nostra: de-
relinquam, ut cum venire volueris, invenire nos fa-
cile possis; ego enim crastino iter aggrediar. Quem
ubi immobilem vidi, descendi cum ipso usque ad
portum, ac diligenter ab eo signa, quae dixerat, ba-
bitationis accepi, dicens ei : quia nisi aliquantulum
pecuniae necessario mihi esset a debitoribus repo- ’
scendum, nihil omnino dillerrem , velociter tamen Β jam amico. quod in re est definiam, si nihil est quod
insequar iter tuum. Cum lucc dixissem, commen-
dato co attentius his, qui navi praeerant, regressus
sum tristis. Habebat enim me recordatio consuetu-
dinis boui hospitis et optimi amici.
Xll. Diebus autem paucis remoratus, et his quae
debebantur ex parte aliqua profligatis (plurima
enim festinandi studio neglexi, ne a proposito im- ,
pedirer), enavigavi continuo in Judzeam, et post
dies quindecim Cresaream Stratonis, qua: est Palae-
stinae urbs maxima, appulsus sum. Cumque navi
egressus, hospitium quaererem, rumore pepuli com-
peri quod Petrus quidam, illius qui in Judzea ap-
paruit, et signa multa ac prodigia divinitus gesta
inter homines ostendit, discipulus probatissimos,
crastino cum Simone quodam Samaritano ex ca- ε Deo placeat, seire desidero.Tum prazterea, si factus
stello Gethonum (1'5), habiturus esset verborum
quaestionumque certamen. Quibus ego auditis, ro—
gabam demonstrari mihi ejus hospitium ; quod cum
reperissem, atque ante fores constitissem, ingere-
bam janitori, quisnam essem atque unde adventa-
rem; et ecce Barnabas procedens, statim ut me vi-
dit, in complexus meos cucurrit, gaudio lacrymans,
atque apprehensum me manu introducebat ad Pe-
trum. Quem cum mihi eminus ostendisset: llic est,
inquit, Petrus, quem tibi maximum esse in Dei sa-
pientia dicebam, cuique de te rursus sine cessatione
locutus sum. Ingredere igitur tanquam bene ei
cognitus. Omnia enim qua: in te sunt bona, veris-
sime comperit, et religiosum propositum tuum dili- Β litas et malitia (14), avaritia quoque et vana jactan-
genter agnovit, ex quo et summo desiderio agitur
videndi te. Unde magnum ei hodie munus meis te
manibus offero; simulque oblato me. ait :7 Hic est
Clemens, Petre.
“ Quae uncis inclusimus, desunt in utroque codd. Lipss. et in quihusdam aliis. " Codd. Lipss.'his
pergunt cap. seq. vocabulis : Impouibile ergo de rebus divinis, ctc.; reliqua desunt.
COTELERII ΝΟΤᾹΞ.
(f3) Ex castello Gethonum. De nomine hujus
vici Graeco diximus ad Constitutiones. Latina} autem
expressionis varietates videbis hic , et infra capite
7,libri n.Quibus addealiam Freculfi tom. Il, lib. ι,
cap. 20. De vico, inquit, qui dicitur Cittho. Cor-_

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.