PG 1, col. 1214
veritus populi insanientis furorem; beatus eris.
Sicut enim tu legatum veritatis omni honore dignum
duxisti, ita te quoque peregrinantem et hospitem
veritas ipsa suscipiet, et civem propriae urbis ascri-
bet, et tunc tibi erit gaudium magnum, quod exi-
guam nunc impartiens gratiam, aeternorum bono-
rum haeres scriberis. Nunc ergo ne labores expo-
nere mihi animum tuum; cuncta enim de te et de
moribus tuis Barnabas fideli sermone edocuit, quo-
tidie pene et indesinenter bonorum tuorum memo-
riam repetens. Et ut tibi breviter, tanquam unanimi
te impediat, iter age nobiscum, et audi sermonem
veritatis, quem habituri sumus per loca singula,
usquequo ad ipsam nobis perveniendum sit urbem
Romam; et nunc tu si quid desideras. dicito.
XIV. Cumque ei exposuissem, quid abinitio pro-
positi gesserim, et quomodo per inanes efl‘usus sim
quaestiones [et illa omnia,qu:e tibi, domine mi Ja-
cobe, in principiis iudicavi, uti ne eadem repetam “],
libenter promisi, cum ipso me iter acturum; hoc
est enim, aio, quod cupidissime exspectabam. Ve-
rumtamen prius mihi cupio rationem veritatis ex-
poni, ut sciam, si mortalis, an immortalis sit ani-
ma, et si immortalis, utrum pro his qua: hic agit,
ducatur ad judicium. Sed et quae sitjustitia, quae
est mundus, vel quare factus, aut si solvendus est,
an in melius renovandus, aut si omnino post haec
non erit mundus, et ne per singula progrediar, hate
atque horum similia ut se habeant, discere me velle
respondi. Ad ha:c Petrus : Breviter, inquit, tibi, ο
Clemens, rerum scientiam tradam, et ausculta jam ,
nunc.
XV. Voluntas Dei et consilium latuit homines
multis ex causis. Primo quidem pro institutione
mala, pro sodalitatibus pessimis, pro consuetudine
nequam, pro colloquiis non bonis, pro prmsum-
ptionibus minus rectis ⁸⁸, pro his, inquam, omni-
bus, primum error, deinde contemptus, tum infide-
tia, aliaque his similia mala, velut fumus quidam
immensus, universam domum hujus mundi reple~
vit, et habitantibus intrinsecus intuendi‘Condito-
rem suum, aspectum liberum non dedit, neque qua:
rupteapud Philastri-um, in Simone : De}:an qua;
es! Citlieus vocitata. Porro scribere prastat per {vel
e, quam per ἔῃ et per ν quamper η.
πῦξέἒ)εαῗῗιιόιητι;ῐξιέεέιέοἶδ ct malum. Rufinus legebat,
πονηρία, non πορνεία.
Sicut enim tu legatum veritatis omni honore dignum
duxisti, ita te quoque peregrinantem et hospitem
veritas ipsa suscipiet, et civem propriae urbis ascri-
bet, et tunc tibi erit gaudium magnum, quod exi-
guam nunc impartiens gratiam, aeternorum bono-
rum haeres scriberis. Nunc ergo ne labores expo-
nere mihi animum tuum; cuncta enim de te et de
moribus tuis Barnabas fideli sermone edocuit, quo-
tidie pene et indesinenter bonorum tuorum memo-
riam repetens. Et ut tibi breviter, tanquam unanimi
te impediat, iter age nobiscum, et audi sermonem
veritatis, quem habituri sumus per loca singula,
usquequo ad ipsam nobis perveniendum sit urbem
Romam; et nunc tu si quid desideras. dicito.
XIV. Cumque ei exposuissem, quid abinitio pro-
positi gesserim, et quomodo per inanes efl‘usus sim
quaestiones [et illa omnia,qu:e tibi, domine mi Ja-
cobe, in principiis iudicavi, uti ne eadem repetam “],
libenter promisi, cum ipso me iter acturum; hoc
est enim, aio, quod cupidissime exspectabam. Ve-
rumtamen prius mihi cupio rationem veritatis ex-
poni, ut sciam, si mortalis, an immortalis sit ani-
ma, et si immortalis, utrum pro his qua: hic agit,
ducatur ad judicium. Sed et quae sitjustitia, quae
est mundus, vel quare factus, aut si solvendus est,
an in melius renovandus, aut si omnino post haec
non erit mundus, et ne per singula progrediar, hate
atque horum similia ut se habeant, discere me velle
respondi. Ad ha:c Petrus : Breviter, inquit, tibi, ο
Clemens, rerum scientiam tradam, et ausculta jam ,
nunc.
XV. Voluntas Dei et consilium latuit homines
multis ex causis. Primo quidem pro institutione
mala, pro sodalitatibus pessimis, pro consuetudine
nequam, pro colloquiis non bonis, pro prmsum-
ptionibus minus rectis ⁸⁸, pro his, inquam, omni-
bus, primum error, deinde contemptus, tum infide-
tia, aliaque his similia mala, velut fumus quidam
immensus, universam domum hujus mundi reple~
vit, et habitantibus intrinsecus intuendi‘Condito-
rem suum, aspectum liberum non dedit, neque qua:
rupteapud Philastri-um, in Simone : De}:an qua;
es! Citlieus vocitata. Porro scribere prastat per {vel
e, quam per ἔῃ et per ν quamper η.
πῦξέἒ)εαῗῗιιόιητι;ῐξιέεέιέοἶδ ct malum. Rufinus legebat,
πονηρία, non πορνεία.