PG 1, col. 1329
ssanntus, squtis, religio Dei quæ per continentiam
sohietstemque constabat, rarescere inter homines
stque aholeri propemodum cœpit.
XXXI. Nam cum ex initio homines, utpote ju-
stum et omnia contuentem Deum colentes, neque
peccare auderent neque injuriam facere proximis
suis, certi quod uniuscujusque actus et motus
aspiceret Deus : ubi religionis cultus ad simulacra
exanima conversus est, tanquam de quibus certi
essent, quod neque viderent neque audirent neque
moverentur in aliquo, licenter peccare et in omne
fscinus progredi cœpere, quippe qui nihil pati ve-
erentur ab his quos colebant ut deos. Hinc bello-
rum rabies exarsit, hinc prædæ, rapinæ, captivi-
tstes, et libertas in sersitutem redacta, prout quis-
que potnit libidini et cupiditati suæ satisfecit,
quamvis satisfacere cupiditati nulla vis possit. Sic-
nt enim ignis quanto magis ligna acceperit, tanto
amplius accenditur et invalescit, ita et cupiditatis
rabies, per ea quæ adipiscitur, auctior et vehemen-
ior eθcitur.
XXXXII. Propter quod incipite jam meliore intelle-
ctu vobismetipsis resistere in his quæ non recte
cupitis, si quo forte modo reparare in vobis ac re-
stituere possitis illam, quæ ex initio mortalibus
Deo tradita est, religionis puritatem et inocentiam
vitæ, ut per eam vobis etiam spes bonorum im-
mortalium reparetur; et agatis gratias largitori
omnium patri, pereum quem posnit regem pacis et
thesaurum ineffabilium bonorum, ut in præsenti
quidem tempore diluantur peccata vestra per
aquam fontis, aut luminis, aut etiam maris, in-
vocato super vos trino beatitudinis nomine, ut per
hoc non solum fugentur, si intra vos habitant spi-
ritus maligni, verum etiam cum destiteritis
peccatis, et tota fide totaque mentis puritate Deo
credideritis, etiam ex aliis vos malignos spiritus et
dæmones effugetis, atque a passionibus et languo-
ribus alios liberare possitis. Ipsi enim dæmones
sciunt et agnoscunt eos qui se trsdiderint Deo, et
interdum sola eorum præsentis propelluntur, sicut
paulo ante vidistis, quomodo cum vocem tantum
salutationis fecissemus ad vos, continuo dæmones
propter honorem religionis nostræ exclamare cœ-
perunt, et ne parum quidem temporis potuerunt
lerre præsentiam nostram.
XXXIII, Nunquid nos alterius sumus naturæ su-
perioris alicujus, et propterea nos dæmones ti-
ment ? Unius ejusdem vobiscum naturæ sumus,
sed religione differimus. Quod et si vos esse vultis,
aon invidemus, quin potius et hortamur certosque
ssse vos volu nus, quod cum fuerit in vobis eadem
quæ in nobis est fides et religio ac vitæ innocen-
lia, remunerante Deo fident vestram, erit par
robis atque eadem etiam contra dæmones potestas
et virtus. Sicut enim is qui acceperit sub se mi-
ites, etiamsi ipse inferior, et illi superiores sint
¹ Matth. vmmn, 9. ⁶ Matth. ν, t0. Luc. Iv, 19. ¹ Matth. αXn, 2-4.
sohietstemque constabat, rarescere inter homines
stque aholeri propemodum cœpit.
XXXI. Nam cum ex initio homines, utpote ju-
stum et omnia contuentem Deum colentes, neque
peccare auderent neque injuriam facere proximis
suis, certi quod uniuscujusque actus et motus
aspiceret Deus : ubi religionis cultus ad simulacra
exanima conversus est, tanquam de quibus certi
essent, quod neque viderent neque audirent neque
moverentur in aliquo, licenter peccare et in omne
fscinus progredi cœpere, quippe qui nihil pati ve-
erentur ab his quos colebant ut deos. Hinc bello-
rum rabies exarsit, hinc prædæ, rapinæ, captivi-
tstes, et libertas in sersitutem redacta, prout quis-
que potnit libidini et cupiditati suæ satisfecit,
quamvis satisfacere cupiditati nulla vis possit. Sic-
nt enim ignis quanto magis ligna acceperit, tanto
amplius accenditur et invalescit, ita et cupiditatis
rabies, per ea quæ adipiscitur, auctior et vehemen-
ior eθcitur.
XXXXII. Propter quod incipite jam meliore intelle-
ctu vobismetipsis resistere in his quæ non recte
cupitis, si quo forte modo reparare in vobis ac re-
stituere possitis illam, quæ ex initio mortalibus
Deo tradita est, religionis puritatem et inocentiam
vitæ, ut per eam vobis etiam spes bonorum im-
mortalium reparetur; et agatis gratias largitori
omnium patri, pereum quem posnit regem pacis et
thesaurum ineffabilium bonorum, ut in præsenti
quidem tempore diluantur peccata vestra per
aquam fontis, aut luminis, aut etiam maris, in-
vocato super vos trino beatitudinis nomine, ut per
hoc non solum fugentur, si intra vos habitant spi-
ritus maligni, verum etiam cum destiteritis
peccatis, et tota fide totaque mentis puritate Deo
credideritis, etiam ex aliis vos malignos spiritus et
dæmones effugetis, atque a passionibus et languo-
ribus alios liberare possitis. Ipsi enim dæmones
sciunt et agnoscunt eos qui se trsdiderint Deo, et
interdum sola eorum præsentis propelluntur, sicut
paulo ante vidistis, quomodo cum vocem tantum
salutationis fecissemus ad vos, continuo dæmones
propter honorem religionis nostræ exclamare cœ-
perunt, et ne parum quidem temporis potuerunt
lerre præsentiam nostram.
XXXIII, Nunquid nos alterius sumus naturæ su-
perioris alicujus, et propterea nos dæmones ti-
ment ? Unius ejusdem vobiscum naturæ sumus,
sed religione differimus. Quod et si vos esse vultis,
aon invidemus, quin potius et hortamur certosque
ssse vos volu nus, quod cum fuerit in vobis eadem
quæ in nobis est fides et religio ac vitæ innocen-
lia, remunerante Deo fident vestram, erit par
robis atque eadem etiam contra dæmones potestas
et virtus. Sicut enim is qui acceperit sub se mi-
ites, etiamsi ipse inferior, et illi superiores sint
¹ Matth. vmmn, 9. ⁶ Matth. ν, t0. Luc. Iv, 19. ¹ Matth. αXn, 2-4.