PG 1, col. 302
In inglese: First Epistle to the Corinthians 45
scriptum esse. Non enim invenietis justoo ab ho-
minibus sanctis depulsos. Persecutionem passi
sunt jusi, sed ab iniquis : in carcerea sunt con-
jecti, sed ab impiis, lapidati sunt a nefariiε;
occisi scelestis et injusto xelo abreptis. Hæc
passi, bono animo tulerunt. Quid enim dicemna,
fratres? Danid?⁵ in specum leonum ab hominibus
Deum timentibus conjectus est? An Aqanias, Δαα-
rias et Misael ⁵, ab eis qsi magnilicum et nobilems
Altissimi cultum observabant, conclusi sunt in for-
nacem ignisl Absit prorsus. Quinam igitur hæc
patrarun? Homines odio ac exsecratione digni,
et omni maalitia pleni, eo furoris proruperunt, ut
At ms. non agnoscit s, exhibetque --ναρετb, cum
spatio duarum saltem litterarum. Restituo igitur
[πα[ναρέτῳ. Nott. Hanc lectionem sequitur et edit.
(8) Ἐαπαρροι. Bic quoque locus variis coniecte-
sistentatus. Al. ἐλαφριζόμενοι.Al. ἐλαφροί, vel ἔπαυ-
ροι, vel ἀνέπαφοι. Ruchato maxime probatur ἔπαυ-
ροι, quæ lectio non est Cler. ut ipse putat, sed Co-
tel.,eamque ideo sequitur, quod Græci diphthongum
αυ pronuntiarent ac si scripta esset αφ. Mrr. autem
legendum arbitratur ἔπαρχοι, quæ vox occurrt quo-
que cap. 37, vel certe ἔφοροι, suadente sacra hiato-
ria Dan. mm, 30. Nullam harum lectionum admittens
Dav. integrum hunc locum sic legit : Ἐπήρθησαν
δὲ καὶ ἐπαιθέριοι ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ Θεοῦ· ἔστω μνη-
μόσυνον αὐτῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
I. - Ἐπαρφροι ἐγένοντο. Boisius legit ἔλαφροι vet
σθαι eamdem facit, et sæpius conjungit. Sic περὶ
φυτουργίας Τότε δὲ ὑπὸ τῆς σωτηρίου παιδείας ἐπι-
κουφιζομένην καὶ ἐπελαφριζομένην, οὐδῖν ἴσχυσε
βλάψαι. Et de mundo ι Τῆς γεώδους καὶ βάρος ἐχού-
σης οὐσίας ἐπελαφρισθείσης, καὶ τὸν ἄνω τόπαε ἀυτι-
λαβούσης. iynesius de insomniis voce simplici in
eadem sipificatione utituτ : Τῆς τε ἄρίστης ἔξεως
ἐν ψυχαῖς ἐλαφριζούσης αύτὸν καὶ ἐναπορεγνυμένης
κηλῖδα τῆς χείρονος. Non sum nescius tamen Chry-
sost. hhom. A4 ia Geeαin, ubi comparationem inter
tres pueros in cannmnum ignis conjectos, et Jose-
phum ejusque continentiam et castitatem instituit,
νοce ἀνεπάφου uti, quam lectionem non improbo.
jus verba ita se habent: Οὐχ οὕτω θαυμαστὸν εἶναί
μοι δοκεῖ, τὸ τοὺς τρεῖς παῖδας ἐκείνους, ἐν μέσῃ τῇ
καμίνῳ τῇ Βαβυλωνίᾳ ἐκείνῃ, τοῦ πυρὸς ἀνωτέρους
γενέσθαι, καὶ μηδὲν πλέον τὰ σώματα αὐτῶν παθεῖν.,
ὡς θαυμαστὸν κσὶ παράδοξον, τὸν δκαιιον τοῦτον εἰς
minibus sanctis depulsos. Persecutionem passi
sunt jusi, sed ab iniquis : in carcerea sunt con-
jecti, sed ab impiis, lapidati sunt a nefariiε;
occisi scelestis et injusto xelo abreptis. Hæc
passi, bono animo tulerunt. Quid enim dicemna,
fratres? Danid?⁵ in specum leonum ab hominibus
Deum timentibus conjectus est? An Aqanias, Δαα-
rias et Misael ⁵, ab eis qsi magnilicum et nobilems
Altissimi cultum observabant, conclusi sunt in for-
nacem ignisl Absit prorsus. Quinam igitur hæc
patrarun? Homines odio ac exsecratione digni,
et omni maalitia pleni, eo furoris proruperunt, ut
At ms. non agnoscit s, exhibetque --ναρετb, cum
spatio duarum saltem litterarum. Restituo igitur
[πα[ναρέτῳ. Nott. Hanc lectionem sequitur et edit.
(8) Ἐαπαρροι. Bic quoque locus variis coniecte-
sistentatus. Al. ἐλαφριζόμενοι.Al. ἐλαφροί, vel ἔπαυ-
ροι, vel ἀνέπαφοι. Ruchato maxime probatur ἔπαυ-
ροι, quæ lectio non est Cler. ut ipse putat, sed Co-
tel.,eamque ideo sequitur, quod Græci diphthongum
αυ pronuntiarent ac si scripta esset αφ. Mrr. autem
legendum arbitratur ἔπαρχοι, quæ vox occurrt quo-
que cap. 37, vel certe ἔφοροι, suadente sacra hiato-
ria Dan. mm, 30. Nullam harum lectionum admittens
Dav. integrum hunc locum sic legit : Ἐπήρθησαν
δὲ καὶ ἐπαιθέριοι ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ Θεοῦ· ἔστω μνη-
μόσυνον αὐτῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
I. - Ἐπαρφροι ἐγένοντο. Boisius legit ἔλαφροι vet
σθαι eamdem facit, et sæpius conjungit. Sic περὶ
φυτουργίας Τότε δὲ ὑπὸ τῆς σωτηρίου παιδείας ἐπι-
κουφιζομένην καὶ ἐπελαφριζομένην, οὐδῖν ἴσχυσε
βλάψαι. Et de mundo ι Τῆς γεώδους καὶ βάρος ἐχού-
σης οὐσίας ἐπελαφρισθείσης, καὶ τὸν ἄνω τόπαε ἀυτι-
λαβούσης. iynesius de insomniis voce simplici in
eadem sipificatione utituτ : Τῆς τε ἄρίστης ἔξεως
ἐν ψυχαῖς ἐλαφριζούσης αύτὸν καὶ ἐναπορεγνυμένης
κηλῖδα τῆς χείρονος. Non sum nescius tamen Chry-
sost. hhom. A4 ia Geeαin, ubi comparationem inter
tres pueros in cannmnum ignis conjectos, et Jose-
phum ejusque continentiam et castitatem instituit,
νοce ἀνεπάφου uti, quam lectionem non improbo.
jus verba ita se habent: Οὐχ οὕτω θαυμαστὸν εἶναί
μοι δοκεῖ, τὸ τοὺς τρεῖς παῖδας ἐκείνους, ἐν μέσῃ τῇ
καμίνῳ τῇ Βαβυλωνίᾳ ἐκείνῃ, τοῦ πυρὸς ἀνωτέρους
γενέσθαι, καὶ μηδὲν πλέον τὰ σώματα αὐτῶν παθεῖν.,
ὡς θαυμαστὸν κσὶ παράδοξον, τὸν δκαιιον τοῦτον εἰς