PG 1, col. 951
τ ρρφερδνἎξπλασεν ἐς περ· meroduodecim. Erant ita-
τ οὖ ’στρουθία τὸν ἀριθμὸν
ι6¹.⁷Ησαν ουν και τὰ παι-
que una cum, eo pueri lu-
dentes. Quidam fivero Ι ιι-
δία παίζοντα σὺν αὐτῷ.
dteus, postquam vidit qua:
Ἰδὼν δέ τις Ἰουδαῖος ’ἃ
fecerat Iesus die Sabbati
ἐποίησεν Ἰησοῦς ὲν Σαδ-
in fingendo luto, statim
sum πλάττων τὸν πηλὸν,
discessit,nuntiavitque pa-
t_ri ejus Josepho, dicens :
ἀπῆλθεν εὐθέως , λκαὶ ἀς
πήγγειλε τῷ πατρὶ αὑτοῦ
Ἰωσὴφ, λέγων· ’λδοὺ το
Ecce filius tuus, dum se-
cus rivos ludit, tulit lu-
, Λῦιωΐ ιυυυ υ
παιδίον σοι.) παῖζον ἐπὶ
tum ,fnxitque ex eo pas-
seres uodecim. et Sa ba-
τοὺς ῥύακας, καὶ ᾐρε πη-
λὸν, καὶ ἔπλασεν ἐξ αὑτοῦ
uodecim, et Sabba- ν
88 res
tum profanat. Igitur ac-
cedens Iosephus ad locum,
ἓέρὲἒέίέαέἶνῖ κιέἒιιβῖῗθῧῖ
et cernens, inclamavit i-
ὁ Ἰωσὴφ ἐπὶ τὸν τόπον,
οιαὶ ἰὼν, ἀνέκραξεν αὑτὸν,
causa ha’c agis in Subba—
to, quando non licet? Je—
λέγων· Διατί ταῦτα ποιεῖς
ἐν Σαϐϐάτῳ, ν ὅτε οὐκ ἕξε-
sus autent complosis ma-
nibus suis, acclamarit
στι ποιείν; Ὀ δὲ Ἰησοῦς
passeribus, dixitque illis:
συγκροτήσας τὰς παλά-
Ite, volate, ac mei viven-
μας αὑτοῦ, ἀνέκραξε τοῖς
ξιτ υθίοις, καὶ εἶπεν αὑ-
ἰξοξέῗ ’Ῑςπάγετε,πετάσθτλτε,
tes memores sitis. Tunc
avolaverunt passerculi, et
cum clamore egressi sunt.
καὶ μέμνησθέ μου ζῶν-
Id vero videntes Judtei,
τες’ καὶ πετασθέντων τῶν
valde admirati sunt; atque
στρουθίων, ἐξῆλθον κρά-
abeuntes, narraverunt pri—
ζοντα. Ἰδόντες δὲ οἱ Ἰου-
moribus inter ipsos mira-
auios, ἐθαμϐήθησαν, καὶ ἀ⁰
cnlnm quod coram ipsis
πελθόντεςβιῃγῄσαντονῖοῖς
ediderat Iesus. Porro [i-
πρώτοις αὐτῶν ὅπερ εἶδον,
lius Annw scriba: stabat
σημεῖον πεποιηκὼς ὁ 'l'n -
itlie cum Josepho; acce-
σοῦς. Ὀ δὲ υἱὸς Ἀννα τοῦ
“respersus ᾖν me»: έ-
pto ramo salicis , e/fudit
é$._‘f-§{i‘a.§“i?l§;
Iesus. 'lloc ab 'ipso per-
τὰ ὕδατα συνήγαγεν ὁ
petratum aspiciens puer
Jesus, moleste tulit, dixit-
Ἰησοῦς. Ἰδὼν δὲ τὸ ’παι-
δίον Ἰησοῦς τὸ γινό μενον
que illi: Stulte, qua te
injuria afl'ecerunt fossa,
ὑπ’ αὐτοῦ , ἠγανάκτησε ,
vi εἶπεν sint?) fi'Avénss,
ut aquas di/funderes? Ecce
υεγ ψνυψ ηνυιμιῦ,
jam' tu quoque tanquam
τί νὴδξκησάν σε οἱ λάκιξοι ,
καὶ ἐξέχεας τὰ ὓδατας 'l—
arbor arescas, nec a/feras
ᾃοὺ νῦν καὶσὺ ὡς δένδρον
folia, neque ramos, neque
’·ᾲτεοξηραν⁰ἵδεν καὶ οὐ lsi
fructum.' Et illico totus
· ξνέγῖιῇς φύλλά, οὔτεοιὶῖάἐ
aridus factus est.At Iesus
ὂους,”οὖτε καρπόν. Καὶ
secessit, abiitque in d0-
εὲθέως ἐξηράνθῃ δλοςυ '9
mum suam. caeterum pa-
ᾅὲ ΣΙΔησοῦςὰνεχώρησε καὶ
rentes illius qui aruerat,
ἀπῆλθεν εἰς τον οἷδὶον αὑ-
sublatum portaverant eum
τοῦ ’ξ οἱ δὲ γονεῖς τοῦ ξη-
lugentes ipsius juventu-
του ’ τοι οε γονεις του ς ·
ρανθέντος ἐϐάστασαν <92-
tem: et duxerunt ad Jo—
ροντες αὐτὸν θρηνοῦντες
sephum, quem incusabant;
τὴν νεότητα αὖτοῦο καὶ
in?!“ πρὸς τδνΑ Ἰωσὴφ.
rum talia operantem? Ρ...-
καὶ ἐνεκάλουν αὐτὸν, ’ὅτι
stea Jesus obsecratus a
Τοιοῦτον ἔχεις παιδίον ξρ-
cunctis, sanavit illum:
γαζόμενον τοιαῦτα ; Εἶτα
rei iquit tamen aliquod
ὁ ξιησοῦς παρακληθεὶς πα-
parvum membrum motus
ρᾲ πάντων, ’ἰάτρεὺσεν αὑ·-
ac operationis expers , ut
τον, Δὲάσαντρςξ τι μέλος
ii attenderem. ltursus ita-
que Jesus per vicum pro-
τινὰᾭργὸν ρλιγονμξξς ,τὸ
προσέχειν αρτούς. Πάλιν
ficiscebatur; et puer cur~
οὶν ον Ἰησοῦς ἐπορεύετο
rens irrupit in ejus hu-
ᾷιὰ τῆςγκώμης, καὶ παι-
merum. Unae exacerbatus
δξον βρέχον’.δἰερρἀη εἰς
Jesus dixit illi : Non abi-
τὸν ὦμον αὑτοῦί καῖ πι-
bis via-n tuam. Statimque
κρανθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν
cecidit puer ac mortuus
aput? 0ὺὲ ᾁπελεύσῃ τὴν
est. Aspicientes autent
ὸόόνςσουῃ. Καὶ παραχρῆμα
nonnulli rem gestam,di:ce~
πεσὼν ἀπέθανενξ Ἰῧόντες
runt: Unde natus est iste
δὲ τινες τὸ γινόμενον, ei? puer, quod omne verbum iersus est donium,'a
τ οὖ ’στρουθία τὸν ἀριθμὸν
ι6¹.⁷Ησαν ουν και τὰ παι-
que una cum, eo pueri lu-
dentes. Quidam fivero Ι ιι-
δία παίζοντα σὺν αὐτῷ.
dteus, postquam vidit qua:
Ἰδὼν δέ τις Ἰουδαῖος ’ἃ
fecerat Iesus die Sabbati
ἐποίησεν Ἰησοῦς ὲν Σαδ-
in fingendo luto, statim
sum πλάττων τὸν πηλὸν,
discessit,nuntiavitque pa-
t_ri ejus Josepho, dicens :
ἀπῆλθεν εὐθέως , λκαὶ ἀς
πήγγειλε τῷ πατρὶ αὑτοῦ
Ἰωσὴφ, λέγων· ’λδοὺ το
Ecce filius tuus, dum se-
cus rivos ludit, tulit lu-
, Λῦιωΐ ιυυυ υ
παιδίον σοι.) παῖζον ἐπὶ
tum ,fnxitque ex eo pas-
seres uodecim. et Sa ba-
τοὺς ῥύακας, καὶ ᾐρε πη-
λὸν, καὶ ἔπλασεν ἐξ αὑτοῦ
uodecim, et Sabba- ν
88 res
tum profanat. Igitur ac-
cedens Iosephus ad locum,
ἓέρὲἒέίέαέἶνῖ κιέἒιιβῖῗθῧῖ
et cernens, inclamavit i-
ὁ Ἰωσὴφ ἐπὶ τὸν τόπον,
οιαὶ ἰὼν, ἀνέκραξεν αὑτὸν,
causa ha’c agis in Subba—
to, quando non licet? Je—
λέγων· Διατί ταῦτα ποιεῖς
ἐν Σαϐϐάτῳ, ν ὅτε οὐκ ἕξε-
sus autent complosis ma-
nibus suis, acclamarit
στι ποιείν; Ὀ δὲ Ἰησοῦς
passeribus, dixitque illis:
συγκροτήσας τὰς παλά-
Ite, volate, ac mei viven-
μας αὑτοῦ, ἀνέκραξε τοῖς
ξιτ υθίοις, καὶ εἶπεν αὑ-
ἰξοξέῗ ’Ῑςπάγετε,πετάσθτλτε,
tes memores sitis. Tunc
avolaverunt passerculi, et
cum clamore egressi sunt.
καὶ μέμνησθέ μου ζῶν-
Id vero videntes Judtei,
τες’ καὶ πετασθέντων τῶν
valde admirati sunt; atque
στρουθίων, ἐξῆλθον κρά-
abeuntes, narraverunt pri—
ζοντα. Ἰδόντες δὲ οἱ Ἰου-
moribus inter ipsos mira-
auios, ἐθαμϐήθησαν, καὶ ἀ⁰
cnlnm quod coram ipsis
πελθόντεςβιῃγῄσαντονῖοῖς
ediderat Iesus. Porro [i-
πρώτοις αὐτῶν ὅπερ εἶδον,
lius Annw scriba: stabat
σημεῖον πεποιηκὼς ὁ 'l'n -
itlie cum Josepho; acce-
σοῦς. Ὀ δὲ υἱὸς Ἀννα τοῦ
“respersus ᾖν me»: έ-
pto ramo salicis , e/fudit
é$._‘f-§{i‘a.§“i?l§;
Iesus. 'lloc ab 'ipso per-
τὰ ὕδατα συνήγαγεν ὁ
petratum aspiciens puer
Jesus, moleste tulit, dixit-
Ἰησοῦς. Ἰδὼν δὲ τὸ ’παι-
δίον Ἰησοῦς τὸ γινό μενον
que illi: Stulte, qua te
injuria afl'ecerunt fossa,
ὑπ’ αὐτοῦ , ἠγανάκτησε ,
vi εἶπεν sint?) fi'Avénss,
ut aquas di/funderes? Ecce
υεγ ψνυψ ηνυιμιῦ,
jam' tu quoque tanquam
τί νὴδξκησάν σε οἱ λάκιξοι ,
καὶ ἐξέχεας τὰ ὓδατας 'l—
arbor arescas, nec a/feras
ᾃοὺ νῦν καὶσὺ ὡς δένδρον
folia, neque ramos, neque
’·ᾲτεοξηραν⁰ἵδεν καὶ οὐ lsi
fructum.' Et illico totus
· ξνέγῖιῇς φύλλά, οὔτεοιὶῖάἐ
aridus factus est.At Iesus
ὂους,”οὖτε καρπόν. Καὶ
secessit, abiitque in d0-
εὲθέως ἐξηράνθῃ δλοςυ '9
mum suam. caeterum pa-
ᾅὲ ΣΙΔησοῦςὰνεχώρησε καὶ
rentes illius qui aruerat,
ἀπῆλθεν εἰς τον οἷδὶον αὑ-
sublatum portaverant eum
τοῦ ’ξ οἱ δὲ γονεῖς τοῦ ξη-
lugentes ipsius juventu-
του ’ τοι οε γονεις του ς ·
ρανθέντος ἐϐάστασαν <92-
tem: et duxerunt ad Jo—
ροντες αὐτὸν θρηνοῦντες
sephum, quem incusabant;
τὴν νεότητα αὖτοῦο καὶ
in?!“ πρὸς τδνΑ Ἰωσὴφ.
rum talia operantem? Ρ...-
καὶ ἐνεκάλουν αὐτὸν, ’ὅτι
stea Jesus obsecratus a
Τοιοῦτον ἔχεις παιδίον ξρ-
cunctis, sanavit illum:
γαζόμενον τοιαῦτα ; Εἶτα
rei iquit tamen aliquod
ὁ ξιησοῦς παρακληθεὶς πα-
parvum membrum motus
ρᾲ πάντων, ’ἰάτρεὺσεν αὑ·-
ac operationis expers , ut
τον, Δὲάσαντρςξ τι μέλος
ii attenderem. ltursus ita-
que Jesus per vicum pro-
τινὰᾭργὸν ρλιγονμξξς ,τὸ
προσέχειν αρτούς. Πάλιν
ficiscebatur; et puer cur~
οὶν ον Ἰησοῦς ἐπορεύετο
rens irrupit in ejus hu-
ᾷιὰ τῆςγκώμης, καὶ παι-
merum. Unae exacerbatus
δξον βρέχον’.δἰερρἀη εἰς
Jesus dixit illi : Non abi-
τὸν ὦμον αὑτοῦί καῖ πι-
bis via-n tuam. Statimque
κρανθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν
cecidit puer ac mortuus
aput? 0ὺὲ ᾁπελεύσῃ τὴν
est. Aspicientes autent
ὸόόνςσουῃ. Καὶ παραχρῆμα
nonnulli rem gestam,di:ce~
πεσὼν ἀπέθανενξ Ἰῧόντες
runt: Unde natus est iste
δὲ τινες τὸ γινόμενον, ei? puer, quod omne verbum iersus est donium,'a