PG 10, col. 1112
ἡμεῖς εἷς αὐτόν· καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστές,
δι’ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ· τοιγαροῦν
[εἰ] εἷς μὲν Θεὸς, Κύριος δὲ εἷς, ἒν δὲ Πρόσωπον καθ’
ὃ θεότης μιᾶς κυριότητος, καὶ πῶς πιστεύεται τὺ ἑξ
οὗ ua‘t δι’ οὗ ὡς προεὶρηται; Καὶ οὐ διακόπτοντες
ἡμεῖς τῆς Θεότητος τὴν κυριότητα λέγομεν, οὔδ’
ἀπαλλοτριοῦντες θατέρου θάτερον, ἀλλ’ οὕτως ἑνοῦν·
τες ὡς ἔχει τὸ πρᾶγμα καὶ ή ἀλήθειαν καὶ Θεὸν μὲν
τὸν Υἰὸν τῷ ἰδιώματι τοῦ Πατρδς καλοῦντες ὡς εἰς
κύνα καὶ γέννημα, Κύριον δὲ τὸν Πατέρα τῷ τοῦ
ἐνὸς Κυρίου προσαγορεύοντες ὀνόματι, ὡς toi—.09 ἀρ-
B χὴν καὶ γεννήτειρα.
Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ περὶ τοῦ Πνεὺματος ἑνότητα τριλς
τὸν Υἱὸν ἔχοντος, ἣν ό Υἱὸς πρὸς τὸν Πατέρα· ὦπε
γνωριζέσθω μὲν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρὸς τῇ τοῦ Θεώ
προσηγορίαο μὴ διατετμήσθω δὲ ταύτης ὁ Υἱὸς ὡς
ὢν ὲκ Θεοῦ · γνωριζέσθω δὲ καὶτὸ nptiame τοῦ
Υῐοῦ τῇ τοῦ Κυρίου προσηγορίᾳ’ μὴ χωριζέσθω
δὲ ταύτης ὁ Θεὸς, Κύριος ὢν ὡς Κυρίου Πατήρ·
καθ’ὃτῴ μὲν Υἰῷ τὸ κυριεύειν ἴδιον , αὐτῷ δὲ διεθη-
μιουργηκότι δι’ ἑαυτοῦ καὶ κυριεύοντι τῶν πεποιη-
μένων ' τῷ δὲ Πατρὶ ἀνωτέρω ὑπάρχον, ὡς Πατρὶ
τοῦ κυριεύοντος ὄντι · οὕτω δὴ καὶ Θεὸν ἕνα φαμὲν
τὴν Τριάδα , ἀλλ’ οὐχ ὡς ὲκ συνθέσεως τριῶν ἕνα
δόντες ’ μέρος γὰρ ἆπαν ἀτελὲς τὸ συνθέσεως figuri-
ί) μενον· ἀλλ’ ὡς ὅπερ ἐστὶν ὁ Πατὴρ ἀρχικῶς τε καὶ
γεννητικῶς, τοῦτο ὂντα τδν Υἱὸν εἰκόνα καὶ γέννημα
τοῦ Πατρός · ὥστε εἴ τις ἔροιτο, Πῶς εἷς Θεδς, εἴπερ
ὲκ Θεοῦ Θεόςς ἐροῦμεν ὅτι τῷ τῆς ἀρχῆς λόγῳ, καθ’
ὃν μία ἀρχὴ ὁ Πατήρ· καὶ εἴ τις αὐτῶν niveam-.70.
Πῶς εἷς Κύριος εἴπερ Κύριος ὁ Πατήρ; τοῦτο πάλιν
ἀποκρινώμεθα, καθ’ ΕΞτοῦ Κυρίου ἐστὶ Πατήρ· καὶ
οὐκέτι ἡμῖν ἀπαντήσεται τὸ ἄπορον τοῦτο.
Καὶ πάλιν ἐὰν εῖπωπιν οἱ ἀσεϐεῖς· Πῶς οὐκ ἂν
εἷεν τρεῖς Θεοὶ , τρία Πρόσωπα, εἰ μίαν ἔχοιεν τήν
οεότητα; Ἐροῧμεν, ἐπειδὴ ό Θεὸς ἀρχὴ καὶ Πατήρ
ἐστιν τοῦ Υῐοῦ, καὶ οὗτος εἰκών ἐστι καὶ γέννημα τοῦ
Πατρὸς καὶ οὐκ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ Πνεῦμα ὡσαύτως
D πνεῦμα Θεοῦ ἐστιν, ὡς γέγραπται · Πνεῦμα ὁ Θεέ(
ἄνωθεν δὲ ὲηκ τοῦ προφήτου Δαϐξδ⁸ Τῷ λόγῳ Κηίω-
δεδήλωταε τεὺς οιῖιρανοὺς ἐστερεῶσθαι, καὶ tt;
πνεύματι τοῦ στόματος αὑτοῦ πᾶσαν τὴν δύνα-
μιν αὐτῶν. Καὶ ὲν ἀρχῇ τῆς Κοσμοποιΐας τέτρι-
πται οὕτως· Καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπεφέρετο
ἐπάνω τσῦ ὕδατος. Καὶ Παῦλος δὲ γράψε) Ῥυ-
μαὶοις φησίν · Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ὲν σαρκὶ, ἀοι-ι’
ἐν πνεύματι· εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ ρέκεῑ ἐν ί·μᾶ-
Καὶ πάλιν λέγει · Εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραι-τίς
Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ὲν ὑμῖντ ὁ ἑτείρας X5:-
στὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ ι”μιιλΓ
δι’ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ· τοιγαροῦν
[εἰ] εἷς μὲν Θεὸς, Κύριος δὲ εἷς, ἒν δὲ Πρόσωπον καθ’
ὃ θεότης μιᾶς κυριότητος, καὶ πῶς πιστεύεται τὺ ἑξ
οὗ ua‘t δι’ οὗ ὡς προεὶρηται; Καὶ οὐ διακόπτοντες
ἡμεῖς τῆς Θεότητος τὴν κυριότητα λέγομεν, οὔδ’
ἀπαλλοτριοῦντες θατέρου θάτερον, ἀλλ’ οὕτως ἑνοῦν·
τες ὡς ἔχει τὸ πρᾶγμα καὶ ή ἀλήθειαν καὶ Θεὸν μὲν
τὸν Υἰὸν τῷ ἰδιώματι τοῦ Πατρδς καλοῦντες ὡς εἰς
κύνα καὶ γέννημα, Κύριον δὲ τὸν Πατέρα τῷ τοῦ
ἐνὸς Κυρίου προσαγορεύοντες ὀνόματι, ὡς toi—.09 ἀρ-
B χὴν καὶ γεννήτειρα.
Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ περὶ τοῦ Πνεὺματος ἑνότητα τριλς
τὸν Υἱὸν ἔχοντος, ἣν ό Υἱὸς πρὸς τὸν Πατέρα· ὦπε
γνωριζέσθω μὲν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρὸς τῇ τοῦ Θεώ
προσηγορίαο μὴ διατετμήσθω δὲ ταύτης ὁ Υἱὸς ὡς
ὢν ὲκ Θεοῦ · γνωριζέσθω δὲ καὶτὸ nptiame τοῦ
Υῐοῦ τῇ τοῦ Κυρίου προσηγορίᾳ’ μὴ χωριζέσθω
δὲ ταύτης ὁ Θεὸς, Κύριος ὢν ὡς Κυρίου Πατήρ·
καθ’ὃτῴ μὲν Υἰῷ τὸ κυριεύειν ἴδιον , αὐτῷ δὲ διεθη-
μιουργηκότι δι’ ἑαυτοῦ καὶ κυριεύοντι τῶν πεποιη-
μένων ' τῷ δὲ Πατρὶ ἀνωτέρω ὑπάρχον, ὡς Πατρὶ
τοῦ κυριεύοντος ὄντι · οὕτω δὴ καὶ Θεὸν ἕνα φαμὲν
τὴν Τριάδα , ἀλλ’ οὐχ ὡς ὲκ συνθέσεως τριῶν ἕνα
δόντες ’ μέρος γὰρ ἆπαν ἀτελὲς τὸ συνθέσεως figuri-
ί) μενον· ἀλλ’ ὡς ὅπερ ἐστὶν ὁ Πατὴρ ἀρχικῶς τε καὶ
γεννητικῶς, τοῦτο ὂντα τδν Υἱὸν εἰκόνα καὶ γέννημα
τοῦ Πατρός · ὥστε εἴ τις ἔροιτο, Πῶς εἷς Θεδς, εἴπερ
ὲκ Θεοῦ Θεόςς ἐροῦμεν ὅτι τῷ τῆς ἀρχῆς λόγῳ, καθ’
ὃν μία ἀρχὴ ὁ Πατήρ· καὶ εἴ τις αὐτῶν niveam-.70.
Πῶς εἷς Κύριος εἴπερ Κύριος ὁ Πατήρ; τοῦτο πάλιν
ἀποκρινώμεθα, καθ’ ΕΞτοῦ Κυρίου ἐστὶ Πατήρ· καὶ
οὐκέτι ἡμῖν ἀπαντήσεται τὸ ἄπορον τοῦτο.
Καὶ πάλιν ἐὰν εῖπωπιν οἱ ἀσεϐεῖς· Πῶς οὐκ ἂν
εἷεν τρεῖς Θεοὶ , τρία Πρόσωπα, εἰ μίαν ἔχοιεν τήν
οεότητα; Ἐροῧμεν, ἐπειδὴ ό Θεὸς ἀρχὴ καὶ Πατήρ
ἐστιν τοῦ Υῐοῦ, καὶ οὗτος εἰκών ἐστι καὶ γέννημα τοῦ
Πατρὸς καὶ οὐκ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ Πνεῦμα ὡσαύτως
D πνεῦμα Θεοῦ ἐστιν, ὡς γέγραπται · Πνεῦμα ὁ Θεέ(
ἄνωθεν δὲ ὲηκ τοῦ προφήτου Δαϐξδ⁸ Τῷ λόγῳ Κηίω-
δεδήλωταε τεὺς οιῖιρανοὺς ἐστερεῶσθαι, καὶ tt;
πνεύματι τοῦ στόματος αὑτοῦ πᾶσαν τὴν δύνα-
μιν αὐτῶν. Καὶ ὲν ἀρχῇ τῆς Κοσμοποιΐας τέτρι-
πται οὕτως· Καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπεφέρετο
ἐπάνω τσῦ ὕδατος. Καὶ Παῦλος δὲ γράψε) Ῥυ-
μαὶοις φησίν · Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ὲν σαρκὶ, ἀοι-ι’
ἐν πνεύματι· εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ ρέκεῑ ἐν ί·μᾶ-
Καὶ πάλιν λέγει · Εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραι-τίς
Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ὲν ὑμῖντ ὁ ἑτείρας X5:-
στὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ ι”μιιλΓ