PG 10, col. 1123
ἀναρίθμητοι διδασκαλίαι ἡμῖν ὑπάρχουσι συμμαρτυροῦσα τῇ ἀποστολικῇ καὶ ἐκκλησιαστικῇ πίστει.
(Ex Leontii Eierosoiymilant libro contra Monophysitas, ap. MAI, Script. νει, tom. VII, p. HT.)
Γρηγορίου τοῦ Θαυματυυργοῦ, ὥς φασιν, ἐν τῇ
κατὰ μέρος Πίστει.
Τὸ δοξάζειν δύο φύσεις τὸν ἕνα Χριστὸν, τετράδα
τὴν ἁγίαν Τριάδα ποιεῖ, φησί· ἔφη γὰρ οὓτως· ι Καὶ
ἔστι Θεὸς ἀληθινὸς 6 ἄσαρκος ὲν σαρκὶ φανερωθεὶς
τέλειος τῇ ἀληθινῇ καὶ θείᾳ τελειότητι, οὑ δύο φύσεις,
· οὐδὲ τέσσαρας προσκυνεῖν, Θεὸν λέγομεν, καὶ Υίὺν
Θεοῦ , καὶ ἄνθρωπον, καὶ Πνεῦμα ἅγιον. ι Πρῶτον
μὲν ἀγνοεῖται καὶ ἀμφιϐάλλεται λίαν ἠ χρῆσις καὶ
ἥδε· ὅμως μέντοι μὴ δύο πρόσωπα ἐπὶ Χριστοῦ λέ-
γειν φησὶ, ῐνα μὴ ὁμολογοῦντες αὑτὸν Θεὸν καὶ ὲν τε-
λείᾳ θεότητι, δύο δὲ αὐτοῦ πρόσωπα , τετράδα. παρ-
Unum ea; cad. Arab. 101 proferam Tltaumaturgi fragmentum. et mox aliorum Patrum alia, interpretibus rut.
Μαίνιωο Scia/iano. et Franci Me/tasebo, Maronitis:- in quo T/iaumatgtrgi fragmento si ᾴιια sunt obscura rd
ambigua, ipse aKprime codicis auctor Arabs in causa credendusest. Deinde et illud cogitare proderit, qua
nemDe sanctus utilius in epistola 210. ad Neocazsarienses. loquitur de auadum expositione fidei et cationi:
nempe sanctus Basilius in epistola 210, ad Neocwsarienses, loquitur de quadam expositione fidei et nam.
Titaumatargi cum {Elimia ile Trinitate , ubi multw locutiones‘erant partim α librariis vitiata. partim tm
tales ut ind]: Iuvretici semet valde corroborarent, perperam illa: interpretantes, atque ad sui dogmati: prd-
tritatem trahentes; cum tamen sanctus Pater ratione simplici et suo tempori idonea usus fuisset. Profecto
hic est perpetuus Monophysitarum mos in laudandis pro se Patrum orthodozorum auctoritatibus, ut an si
de unico Christo , unicoqne individuo , hypostasive contra_i\’estoriunt vel ejur ὁμόφρονας loquantur, illico id
prfdicti liwrelici tle una Christi natura ’velint intelligi. In cunctis istorum libris nihil hoc errore vel [rates
so einmus est.
solemnia; est.
Gregorius Thaumaturgus, episcopus_Neocaasareie Ponti (7), proximus apostolis, in suo de
Ego in omnibus tria essentialia video, substan— (ι et Spiritum sanctum; neque tamen haec sum nomi-
tiam, genus, nomen. Dicimus hominem , servum, na quae ipsis postea supervenerint. sed sunt sulsi-
curatorem; hominem propter substantiam, servum stentiaa. Denominatio autem hominis non est τηρεε
propter genus seu conditionem, curatorem propter denominatio , sed sulistanlia communis hominum.
denominatiunem. Dicimus etiam Patrem , Filium, et propria est. omnium hominum denominatio; ω’
(7) Codex Arabicus mendose. ϐαδίσειεν Cappadocia.
(Ex Leontii Eierosoiymilant libro contra Monophysitas, ap. MAI, Script. νει, tom. VII, p. HT.)
Γρηγορίου τοῦ Θαυματυυργοῦ, ὥς φασιν, ἐν τῇ
κατὰ μέρος Πίστει.
Τὸ δοξάζειν δύο φύσεις τὸν ἕνα Χριστὸν, τετράδα
τὴν ἁγίαν Τριάδα ποιεῖ, φησί· ἔφη γὰρ οὓτως· ι Καὶ
ἔστι Θεὸς ἀληθινὸς 6 ἄσαρκος ὲν σαρκὶ φανερωθεὶς
τέλειος τῇ ἀληθινῇ καὶ θείᾳ τελειότητι, οὑ δύο φύσεις,
· οὐδὲ τέσσαρας προσκυνεῖν, Θεὸν λέγομεν, καὶ Υίὺν
Θεοῦ , καὶ ἄνθρωπον, καὶ Πνεῦμα ἅγιον. ι Πρῶτον
μὲν ἀγνοεῖται καὶ ἀμφιϐάλλεται λίαν ἠ χρῆσις καὶ
ἥδε· ὅμως μέντοι μὴ δύο πρόσωπα ἐπὶ Χριστοῦ λέ-
γειν φησὶ, ῐνα μὴ ὁμολογοῦντες αὑτὸν Θεὸν καὶ ὲν τε-
λείᾳ θεότητι, δύο δὲ αὐτοῦ πρόσωπα , τετράδα. παρ-
Unum ea; cad. Arab. 101 proferam Tltaumaturgi fragmentum. et mox aliorum Patrum alia, interpretibus rut.
Μαίνιωο Scia/iano. et Franci Me/tasebo, Maronitis:- in quo T/iaumatgtrgi fragmento si ᾴιια sunt obscura rd
ambigua, ipse aKprime codicis auctor Arabs in causa credendusest. Deinde et illud cogitare proderit, qua
nemDe sanctus utilius in epistola 210. ad Neocazsarienses. loquitur de auadum expositione fidei et cationi:
nempe sanctus Basilius in epistola 210, ad Neocwsarienses, loquitur de quadam expositione fidei et nam.
Titaumatargi cum {Elimia ile Trinitate , ubi multw locutiones‘erant partim α librariis vitiata. partim tm
tales ut ind]: Iuvretici semet valde corroborarent, perperam illa: interpretantes, atque ad sui dogmati: prd-
tritatem trahentes; cum tamen sanctus Pater ratione simplici et suo tempori idonea usus fuisset. Profecto
hic est perpetuus Monophysitarum mos in laudandis pro se Patrum orthodozorum auctoritatibus, ut an si
de unico Christo , unicoqne individuo , hypostasive contra_i\’estoriunt vel ejur ὁμόφρονας loquantur, illico id
prfdicti liwrelici tle una Christi natura ’velint intelligi. In cunctis istorum libris nihil hoc errore vel [rates
so einmus est.
solemnia; est.
Gregorius Thaumaturgus, episcopus_Neocaasareie Ponti (7), proximus apostolis, in suo de
Ego in omnibus tria essentialia video, substan— (ι et Spiritum sanctum; neque tamen haec sum nomi-
tiam, genus, nomen. Dicimus hominem , servum, na quae ipsis postea supervenerint. sed sunt sulsi-
curatorem; hominem propter substantiam, servum stentiaa. Denominatio autem hominis non est τηρεε
propter genus seu conditionem, curatorem propter denominatio , sed sulistanlia communis hominum.
denominatiunem. Dicimus etiam Patrem , Filium, et propria est. omnium hominum denominatio; ω’
(7) Codex Arabicus mendose. ϐαδίσειεν Cappadocia.