PG 10, col. 53
ἀρχερεῦς ἐσττ Πατρὸς, οὰς ἡμετέρας πρὸς αὐτὸν A gis apud Patrem pontifex, preces nostras ei ee
εὐχὰς ἀναφέρων, καὶ βασιλεὺς ὑπερκόσμιος, οὗς
ἠλευθέρωσε νέμων τῷ Πνεύματι, συνεργὸς εἰς τὴν
διακόσμησιν τῶν ὅλων γενόμενος· καὶ τοῦτο ἡμῖν
προσήγγειλεν οὐχ ὁ κατάλογος τῶν φυλῶν, οὐχ ἡ
μίέξις τῶν ἀναγράπτων γενῶν, ἀλλὰ πατριάρχαι καὶ
προφήται· μὴ οὐν κατίωμεν εἰς τοσαύτην θεοσεβείας
σμικρολογίαν, ἵνα τῇ ἐναλλαγῇ τῶν ὀνομάτων, τὴν
Χριστοῦ βασιλείαν καὶ ἱερωσύνην συνιστῶμεν· ἐπεὶ
τῇ Ἰούδα φυλῇ τῇ βασιλικῇ, ἡ τοῦ Λευὶ φυλὴ ἰερα-
τικὴ συνεζύγη, τοῦ Καασσὼν ἀδελφὴν τὴν Ἐλισάβετ
Ἀαρὼν ἀξαμένου, καὶ πάλιν Ἐλεάζαρ τὴν θυγα-
τέρα θατιὴλ, καὶ ἐνθένδε παιδοποιησαμένωνν· ἐψεύ-
σαντο οὖν οἱ εὐαγγελισταὶ, συνιστάντες οὐκ ἀλήθειαν,
ἀλλʼ εἰκαζόμενον ἔπαινον· καὶ διὰ τοῦτο ὁ μὲν διὰ
Σολομῶνος ἀπὸ Δαβὶδ ἐγενεαλόγησεν τὸν Ἰακὼβ τὸν ο
τοῦ Ἰωσὴφ πατέρα· ὁ δὲ ἀεὸ Nάθαν τοῦ Δαβὶδ, τὸν
λεὶ τὸν τοῦ Ἰωσὴφ ὀμοίως ἄλλως πατέρα· καί τοι
ἔγνοεῖν αὐτοὺς οὐκ ἐχρῆν, ὡς ἐκατέρα τῶν κατηρι-
θμημένων τάξις, τὸ τοῦ Δαβὶδ ἐστὶ γένος, ἡ τοῦ
Τούδα φυλὴ ρασιλική· εἰ γὰρ προφήτης ὁ Nάθαν,
ἄλλʼ οὖν καὶ Σολομὼν, ὅ τε τούτων πατὴρ ἐκατέρου·
ἐκ πολλῶν δὲ φυλῶν ἐγίνοντο προφῆται, ἱερεῖς δὲ ἐξ
οὐδεμιᾶς (2) τῶν δώδεκα φυλῶν, μόνοι δὲ Λευῖται·
μάτην αὐτοῖς ἄρα πέπλαστα τὸ ἐψευσμένον· μηδὲ
κρατοίη τοιοῦτος λόγος ἐν Ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ [κατὰ)
ἀκριβοῦς ἀληθείας, ὅτι ψεῦδος σύγκειται εἰς αἶνον
ααὶ δοξολογίαν Χριστοῦ· τίς γὰρ οὐκ οἶδε κάκεῖνον
τὸν ἱερώτατον τοῦ Ἀποστόλου λόγον κηρύσσοντος καὶ
διαγγέλλοντος τὴν ἀνάστασιν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν,
καὶ διισχυριζομένου τὴν ἐλήθειαν, μεγάλῳ φόβῳ·
λέγοντος,« ὅτι εἰ Χριστὸν λέγουσί τινες μὴ ἐγηγέρθαι,
ἡμεῖς δὲ τοῦτο καὶ φαμὲν καὶ πεπιστεύκαμεν, καὶ
αὐτὸ καὶ ἐλπίζομεν καὶ κηρύσσομεν, καταψευδομαρ-
τυροῦμεν τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστὸν ὅν οὐκ
γειρεν· » εἰ δὲ οὕτως ὁ δοξολογῶν Θεὸν Πατέρα, δέ-
δοικε μὴ ψευδολόγος δοκοίη, ἔργον παράδοξον διηγού-
μενος, πῶςοὐκ ἂν δικαίως φοβηθείη, ὅτι [I. ὅστις] διὰ
ψευδολογίας ἀληθείας σύστασινποριζόμενος, δόξανοὐκ
ἀληθῆ συντιθείς; εἰ γὰρ τὰ γένη διάφορα, καὶ μη-
δὲν καταφέρει γνήσιον σπέρμα ἐπὶ τὸν Ἰωσὴφ, εἴ-
ρηται δὲ μόνον εἰς σύστασιν τοῦ γεννηθησομένου,
δτι βασιλεὺς καὶ ἱερεὺς ἔσται ὁ ἐσόμενος, ἀποδείξεως
μὴ προσούσης, ἀλλὰ τῆς τῶν λόγων σεμνότητος εἰς
ὕμνον ἀδρανῆ φερομένης, δῆλον ὡς τοῦ Θεοῦ μὲ ⁹ 0 gtque sacerdos foret is qui venturus erat, deficiente
ἔπαινος οὐχ ἅπτεται, ψεῦδος ὡν· κρίσις δὲ τῷ εἰρη-
κότι, τὸ οὐκ ὅν ὡς ὄν κομπάσαντι. Ἰνα οὖν καὶ
τοῦτο μὲν τοῦ εἰρηκότος ἐλέγξωμεν τὴν ἀμαθίαν,
παύσωμεν δὲ τοῦ μηδένα ὑπʼ ἀγνοίας σκανδαλι-
σθῆναι, τὴν ἀληθῆ τῶν γεγονότων ἱστορίαν ἐκθή-
σομαι.)
Ε75) Ἐπειδὴγάρ τὰ όνόματαίέ)τῶνγενῶνἐν Ἰσραὴλ
¹Εαod. π, 23. Ibid. 25. 1 Cor. ατ, 12 sq.
(2) In epitome codex habet omnino οὐ δεῖνες, sed
veram nunc vides lectionem ἐξ οὐδεμιᾶς. Mμ.
(5 ie incipit Eusebius.
(4) ἘἘεειδὴ γὰρ τὰ ὀνόματα. Particula γὰρ abest
εὐχὰς ἀναφέρων, καὶ βασιλεὺς ὑπερκόσμιος, οὗς
ἠλευθέρωσε νέμων τῷ Πνεύματι, συνεργὸς εἰς τὴν
διακόσμησιν τῶν ὅλων γενόμενος· καὶ τοῦτο ἡμῖν
προσήγγειλεν οὐχ ὁ κατάλογος τῶν φυλῶν, οὐχ ἡ
μίέξις τῶν ἀναγράπτων γενῶν, ἀλλὰ πατριάρχαι καὶ
προφήται· μὴ οὐν κατίωμεν εἰς τοσαύτην θεοσεβείας
σμικρολογίαν, ἵνα τῇ ἐναλλαγῇ τῶν ὀνομάτων, τὴν
Χριστοῦ βασιλείαν καὶ ἱερωσύνην συνιστῶμεν· ἐπεὶ
τῇ Ἰούδα φυλῇ τῇ βασιλικῇ, ἡ τοῦ Λευὶ φυλὴ ἰερα-
τικὴ συνεζύγη, τοῦ Καασσὼν ἀδελφὴν τὴν Ἐλισάβετ
Ἀαρὼν ἀξαμένου, καὶ πάλιν Ἐλεάζαρ τὴν θυγα-
τέρα θατιὴλ, καὶ ἐνθένδε παιδοποιησαμένωνν· ἐψεύ-
σαντο οὖν οἱ εὐαγγελισταὶ, συνιστάντες οὐκ ἀλήθειαν,
ἀλλʼ εἰκαζόμενον ἔπαινον· καὶ διὰ τοῦτο ὁ μὲν διὰ
Σολομῶνος ἀπὸ Δαβὶδ ἐγενεαλόγησεν τὸν Ἰακὼβ τὸν ο
τοῦ Ἰωσὴφ πατέρα· ὁ δὲ ἀεὸ Nάθαν τοῦ Δαβὶδ, τὸν
λεὶ τὸν τοῦ Ἰωσὴφ ὀμοίως ἄλλως πατέρα· καί τοι
ἔγνοεῖν αὐτοὺς οὐκ ἐχρῆν, ὡς ἐκατέρα τῶν κατηρι-
θμημένων τάξις, τὸ τοῦ Δαβὶδ ἐστὶ γένος, ἡ τοῦ
Τούδα φυλὴ ρασιλική· εἰ γὰρ προφήτης ὁ Nάθαν,
ἄλλʼ οὖν καὶ Σολομὼν, ὅ τε τούτων πατὴρ ἐκατέρου·
ἐκ πολλῶν δὲ φυλῶν ἐγίνοντο προφῆται, ἱερεῖς δὲ ἐξ
οὐδεμιᾶς (2) τῶν δώδεκα φυλῶν, μόνοι δὲ Λευῖται·
μάτην αὐτοῖς ἄρα πέπλαστα τὸ ἐψευσμένον· μηδὲ
κρατοίη τοιοῦτος λόγος ἐν Ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ [κατὰ)
ἀκριβοῦς ἀληθείας, ὅτι ψεῦδος σύγκειται εἰς αἶνον
ααὶ δοξολογίαν Χριστοῦ· τίς γὰρ οὐκ οἶδε κάκεῖνον
τὸν ἱερώτατον τοῦ Ἀποστόλου λόγον κηρύσσοντος καὶ
διαγγέλλοντος τὴν ἀνάστασιν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν,
καὶ διισχυριζομένου τὴν ἐλήθειαν, μεγάλῳ φόβῳ·
λέγοντος,« ὅτι εἰ Χριστὸν λέγουσί τινες μὴ ἐγηγέρθαι,
ἡμεῖς δὲ τοῦτο καὶ φαμὲν καὶ πεπιστεύκαμεν, καὶ
αὐτὸ καὶ ἐλπίζομεν καὶ κηρύσσομεν, καταψευδομαρ-
τυροῦμεν τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστὸν ὅν οὐκ
γειρεν· » εἰ δὲ οὕτως ὁ δοξολογῶν Θεὸν Πατέρα, δέ-
δοικε μὴ ψευδολόγος δοκοίη, ἔργον παράδοξον διηγού-
μενος, πῶςοὐκ ἂν δικαίως φοβηθείη, ὅτι [I. ὅστις] διὰ
ψευδολογίας ἀληθείας σύστασινποριζόμενος, δόξανοὐκ
ἀληθῆ συντιθείς; εἰ γὰρ τὰ γένη διάφορα, καὶ μη-
δὲν καταφέρει γνήσιον σπέρμα ἐπὶ τὸν Ἰωσὴφ, εἴ-
ρηται δὲ μόνον εἰς σύστασιν τοῦ γεννηθησομένου,
δτι βασιλεὺς καὶ ἱερεὺς ἔσται ὁ ἐσόμενος, ἀποδείξεως
μὴ προσούσης, ἀλλὰ τῆς τῶν λόγων σεμνότητος εἰς
ὕμνον ἀδρανῆ φερομένης, δῆλον ὡς τοῦ Θεοῦ μὲ ⁹ 0 gtque sacerdos foret is qui venturus erat, deficiente
ἔπαινος οὐχ ἅπτεται, ψεῦδος ὡν· κρίσις δὲ τῷ εἰρη-
κότι, τὸ οὐκ ὅν ὡς ὄν κομπάσαντι. Ἰνα οὖν καὶ
τοῦτο μὲν τοῦ εἰρηκότος ἐλέγξωμεν τὴν ἀμαθίαν,
παύσωμεν δὲ τοῦ μηδένα ὑπʼ ἀγνοίας σκανδαλι-
σθῆναι, τὴν ἀληθῆ τῶν γεγονότων ἱστορίαν ἐκθή-
σομαι.)
Ε75) Ἐπειδὴγάρ τὰ όνόματαίέ)τῶνγενῶνἐν Ἰσραὴλ
¹Εαod. π, 23. Ibid. 25. 1 Cor. ατ, 12 sq.
(2) In epitome codex habet omnino οὐ δεῖνες, sed
veram nunc vides lectionem ἐξ οὐδεμιᾶς. Mμ.
(5 ie incipit Eusebius.
(4) ἘἘεειδὴ γὰρ τὰ ὀνόματα. Particula γὰρ abest