PG 10, col. 56
λειπτον μένῃ τὸ ὄνομα τοῦ μετηλλαχότος. Ἐπεὶ
οὖν οἱ τῇ γενεαλογία ταύτῃ ἐμφερόμενοι, οἱ μὲν διε-
δέξαντο, παῖς πατέρα γνησίως’ οἱ δὲ ἑτέροις μὲν
ἐγεννήθησαν, ἑτέροις δὲ προσετέθησαν κλήσει· ἀμ-
φοτέρων γέγονεν ἡ μνήμη, καὶ τῶν γεγεννηκότων,
καὶ τῶν ὡς γεγεννηκότων. Οὕτως οὐδέτερον τῶν
Εὐαγγελίων ψεύδεται, καὶ φύσιν ἀριθμοῦν καὶ νόμον -
συνεπεπλάκη γὰρ ἀλλήλοις τὰ γένη (5), τό τε ἀπὸ
τοῦ Σολομῶντος, καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ Ναϐὰν, ἀναστάσεσιν
ἀτέκνων (6), καὶ δευτερογαμίαις καὶ ἀναστάσεσι
σπερμάτων (7), ὡς δικαίως τοὺς αὐτοὺς ἄλλοτε ἆλ-
λων νομίζεσθαι (8), τῶν μὲν δοκούντων πατέρων.
τῶν δὲ ὑπαρχόντων· ὡς ἀμφοτέρας τὰς διηγήσεις
ἀληθεῖς οὔσας, επὶ τὸν Ἰωσὴφ πολυπλόκως μὲν, ἀλλ’
ἀκριϐῶς κατελθεῖν.
I". Ἵνα δὲ σαφὲς τὸ λεγόμενον, τὴν ἐπαλλαγὴν τῶν
γενῶν (9) διηγήσομαι. Ἀπὸ τοῦ Δαδὶδ διὰ Σολομῶνος
illud quod per Narium deducitur, per legales subsli-
tntioues, qua: fiebant his qui sine liberis drcedebatzi,
et per secundas nihilominus nuptias, quibus unus
atque idem aliis parentibus progenitus, aliorum esse
filius videbatur. Omisit llulinus verba illa Africnni
καὶ ἀναστάσεσι σπερμάτων, qua: certe. superllua
videntur. Cum enim jam antea dixerit ἀναστάσεσιν
ἀτέκνων rejuuctas fuisse familias, quid opus est
addere ἀναστάσεσιν σπερμάτων, quod unum idem-
quc est, teste Africano in hac ipsa all Aristiden]
epistola? Damasci-nus quoque in orat. 5 de Νηιὶνί-
tate Β. Mariae otnisit Inec verba. Cteterum obscu-
rum est, quod liic ait Africanus, reparatione scilicet
Seminis eorum qui sine liberis deccssisenl, misceri
solitas esse familias. Nam quoties frater eodem
patre natus relictam fratris sui in conjungiqu duce-
bat, nulla erat agitationis mutatio. Sed si forte fra—
ter ulerinus viduam fratris sui uxorem duceret,
tunc aliqua familiarum permistio nasci poterat.
Itaque merito addidit Africanus, καὶ δευτερογαμίαις.
llaec enim praecipua fuit causa permistionis fami-
liarum, quoties mulier susceptis jam liberis ex
priore matrimonio, ad secundas nuptias transvola—
bat, ct. lilios ex pestcriore etiam viro pariebat. Quo
duxisse et improlem pustea obiissc tingamus. 'l unc
si frater illitis uteriuus viduam in conjugium duxe—
rit, et ex ea liberos sustulerit, in persona liberorum
erit aliqua familiarum confusio; ita ut natura qui—
dem hujus. lege anteiit illius lilii dicantur.
(7) Kal druotdtrem σπερμάτων. Apud Nicepho-
rum legitur ἀναστάσει· atque ita in codice [legio
prius scriptum fuerat :poslca vero emendatum est
alia manu, αναστάσεσι. Verum Nieepbori lectio tita-
gis placet. cum paulo ante positum sit ἀναστάσεσι,
(8) femore ἄλλων νομίζεσθαι. Haec est scri-
ptura llegii codicis, quam Nicephorus etiam contir-
mat. Nostri tamen codices Mcd., Μαι. et Fuk. scri-
ptum habent ὸὶλλοτε ἄλλως.
(9) Τὴν ἀκολουθίαν τῶν γενῶν. Haec est scri~
plura codicis RegiiLqucm Asecntus est Stephanus.
Nec aliter legisse videtur Rulinus, qni sic-vertit :
ipsas generationum consequentia: enafrabimus. [teli-
qui tamen codices Man, Med., Fuk. ac Savilii pra-
οὖν οἱ τῇ γενεαλογία ταύτῃ ἐμφερόμενοι, οἱ μὲν διε-
δέξαντο, παῖς πατέρα γνησίως’ οἱ δὲ ἑτέροις μὲν
ἐγεννήθησαν, ἑτέροις δὲ προσετέθησαν κλήσει· ἀμ-
φοτέρων γέγονεν ἡ μνήμη, καὶ τῶν γεγεννηκότων,
καὶ τῶν ὡς γεγεννηκότων. Οὕτως οὐδέτερον τῶν
Εὐαγγελίων ψεύδεται, καὶ φύσιν ἀριθμοῦν καὶ νόμον -
συνεπεπλάκη γὰρ ἀλλήλοις τὰ γένη (5), τό τε ἀπὸ
τοῦ Σολομῶντος, καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ Ναϐὰν, ἀναστάσεσιν
ἀτέκνων (6), καὶ δευτερογαμίαις καὶ ἀναστάσεσι
σπερμάτων (7), ὡς δικαίως τοὺς αὐτοὺς ἄλλοτε ἆλ-
λων νομίζεσθαι (8), τῶν μὲν δοκούντων πατέρων.
τῶν δὲ ὑπαρχόντων· ὡς ἀμφοτέρας τὰς διηγήσεις
ἀληθεῖς οὔσας, επὶ τὸν Ἰωσὴφ πολυπλόκως μὲν, ἀλλ’
ἀκριϐῶς κατελθεῖν.
I". Ἵνα δὲ σαφὲς τὸ λεγόμενον, τὴν ἐπαλλαγὴν τῶν
γενῶν (9) διηγήσομαι. Ἀπὸ τοῦ Δαδὶδ διὰ Σολομῶνος
illud quod per Narium deducitur, per legales subsli-
tntioues, qua: fiebant his qui sine liberis drcedebatzi,
et per secundas nihilominus nuptias, quibus unus
atque idem aliis parentibus progenitus, aliorum esse
filius videbatur. Omisit llulinus verba illa Africnni
καὶ ἀναστάσεσι σπερμάτων, qua: certe. superllua
videntur. Cum enim jam antea dixerit ἀναστάσεσιν
ἀτέκνων rejuuctas fuisse familias, quid opus est
addere ἀναστάσεσιν σπερμάτων, quod unum idem-
quc est, teste Africano in hac ipsa all Aristiden]
epistola? Damasci-nus quoque in orat. 5 de Νηιὶνί-
tate Β. Mariae otnisit Inec verba. Cteterum obscu-
rum est, quod liic ait Africanus, reparatione scilicet
Seminis eorum qui sine liberis deccssisenl, misceri
solitas esse familias. Nam quoties frater eodem
patre natus relictam fratris sui in conjungiqu duce-
bat, nulla erat agitationis mutatio. Sed si forte fra—
ter ulerinus viduam fratris sui uxorem duceret,
tunc aliqua familiarum permistio nasci poterat.
Itaque merito addidit Africanus, καὶ δευτερογαμίαις.
llaec enim praecipua fuit causa permistionis fami-
liarum, quoties mulier susceptis jam liberis ex
priore matrimonio, ad secundas nuptias transvola—
bat, ct. lilios ex pestcriore etiam viro pariebat. Quo
duxisse et improlem pustea obiissc tingamus. 'l unc
si frater illitis uteriuus viduam in conjugium duxe—
rit, et ex ea liberos sustulerit, in persona liberorum
erit aliqua familiarum confusio; ita ut natura qui—
dem hujus. lege anteiit illius lilii dicantur.
(7) Kal druotdtrem σπερμάτων. Apud Nicepho-
rum legitur ἀναστάσει· atque ita in codice [legio
prius scriptum fuerat :poslca vero emendatum est
alia manu, αναστάσεσι. Verum Nieepbori lectio tita-
gis placet. cum paulo ante positum sit ἀναστάσεσι,
(8) femore ἄλλων νομίζεσθαι. Haec est scri-
ptura llegii codicis, quam Nicephorus etiam contir-
mat. Nostri tamen codices Mcd., Μαι. et Fuk. scri-
ptum habent ὸὶλλοτε ἄλλως.
(9) Τὴν ἀκολουθίαν τῶν γενῶν. Haec est scri~
plura codicis RegiiLqucm Asecntus est Stephanus.
Nec aliter legisse videtur Rulinus, qni sic-vertit :
ipsas generationum consequentia: enafrabimus. [teli-
qui tamen codices Man, Med., Fuk. ac Savilii pra-