PG 10, col. 805
χόμενον κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Καὶ ταῦτα λέ-
γομεν ἃ ἐμάθομεν. Τότε τοῦτον ἑλέγξαντες ἐξέωσαν τῆς ἐκκλησίας (72) · ὃς εις τοσοῦτο φυσίωμα ἠνέχθη.
ὡς διδασκαλεῖον συστῆσαι.
Οἱ καὶ δεῖξαι βούλονται σύστασιν τῷ δόγματι, λέ-
γοντες· Εἶπεν ὲν νόμῳ· ί Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τῶν πασ-
τέρων ὑμῶν· οὐκ ἔσονται ὑμῖν θεοὶ ἕτεροι πλὴν
ἐμοῦ. ι Καὶ πάλιν ὲν ἑτέρῳ· ‹ Ἐγὼ, φησιν, πρῶτος,
καὶ ἔσχατος, καὶ μετ’ ἐμὲ οὐκ ἐστιν οὐδείς. ι Οὕτω
φάσκουσιν συνιστᾷν ἕνα Θεόν. Οἳ ἀποκρίνονται λέ-
γοντες· Εἰ οὖν Χριστὸν ὁμολογῶ Θεὸν, αὐτὸς ἄρα
ἐστὶν 6 Πατὴρ, εἰ γάρ ἐστιν 6 Θεός· ἔπαθεν δὲ Χρι-
στὸς, αὐτὸς ὣν Θεὸς, ἄρα οὖν ἔπαθεν Πατήρ· Πατὴρ
γὰρ αὐτὸς ἦν. Ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἔχει· οὐδὲ γὰρ οὕτως
αἱ Γραφαὶ διηγοῦνται. Χρῶνται δὲ καὶ ἑτέραις μαρ-
τυρίαις. λέγοντες· Οὕτω γέγραπταιν ι Οὗτος 6 Θεὸς
ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν. Ἐξεῦρεν
πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼό
τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’
αὐτοῦ’ μετὰ rain ἐπὶ γῆς ὢφοή, καὶ τοῖς ἀνθρώ-
ποις συνανεστράφη. ι Ὁρᾷς οὖν, φησὶν, ὅτι οὗτός
ἐστιν 6 Θεὸς, 6 μόνος ὢν, καὶ ὕστερον ὠσθεὶς, καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφείς. [Ἐν] ἑτέρῳ δὲ, φη-
σὶν, λέγει· ι Ἐκοπιασεν Αἴγυπτος, καὶ ἐμπόρια Αι-
eam καὶ οε Σαόαεὶμ, ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαϐή- C
σονται [καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι] καὶ πορεύσονται
ὀπίσω σου δεδεμένοι ὲν χειροπέδαις, καὶ ὲν σοὶ προσ-
κυνήσουσιν· ὅτι ἐν σοὶ 6 Θεός ἐστιν, καὶ ἐν σοὶ προσ-
εύξονται· καὶ οὐκ ἔστιν Θεὸς πλὴν σοῦ. Σὺ γὰρ εἷ
Θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν '6 Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ Σωτήρ. ι
Ὁρᾷς, φησιν, πῶς ἕνα Θεὸν κηρύσσουσιν αἱ Γραφαί ;
Τούτου ἐμφανοῦς δεικνυμένου , τῶν οὕτως μαρτυρου-
μένων, ὰνάγκην, φησιν, ἔχω ἑνὸς ὁμολογουμένου,
τοῦτον ὑπὸ πάθος φέρειν. Χριστὸς γὰρ ἦν Θεὸς, καὶ
ἔπασχεν δι’ ἡμᾶς, αὐτὸς ὢν ὁ Πατὴρ, ἵνα καὶ σῶσαι
ἡμεῖς δυνηθῇ. Ἀλλο δὲ, φησιν, οὐ δυνάμεθα λέγειν·
καὶγὰρ 6 Ἀπόστολος ἕνα Θεὸν ὁμολογεῖ, λέγων·
ι Ὠν οἱ πατέρες, ἐξ ὧν Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, 6
ὦν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. ι
Καὶ ταῦτα βούλονται οὕτω διηγεῖσθαι καὶ αὐτοῖς
μονόκωλα (75) χρώμενοι, ὃν τρόπον εἶπεν Θεφξερς
’θ Exod. ιιι, 6. ³⁸ Exod. xx, 5. ³⁸ lsa. xuv, 6.
ix, 5.
(Ἠ) Ἕνα Θεὸν, κ. τ. λ, Quae sequuntur, sunt
ipsa verba Syinboli, quale eustat apud Irenaeum
lib. ι, c. 2 seq, lib. ιιιζ c. 4; Tertullianum contra
Praxeam. c. ‘2, et De Prwscript., c. 15, et De vi)"
giuibus vetandis, c. Ι, etc. Fanum.
(72) ἘξέωσαντῆςἘκφὶλησίας. Noetum dam-
natum a Tranquillo episcopo Chalcedouiorum Sy-
ri:e. scribit auctor Prin-destinati. cap. 50. Quod au-
tem in Synodico libello cap. 50, legis iu Synodo
Romana damnatum Noetuni a PapaEVictore,‘ terit-
borum ratio non patitur. Sed sunt quaedam et alia
iuillo Synodico parum accurate tradita. licet scri-
glum‘ipsum alioqui est neutiquam contemnen-
um. n,
um. in.
γομεν ἃ ἐμάθομεν. Τότε τοῦτον ἑλέγξαντες ἐξέωσαν τῆς ἐκκλησίας (72) · ὃς εις τοσοῦτο φυσίωμα ἠνέχθη.
ὡς διδασκαλεῖον συστῆσαι.
Οἱ καὶ δεῖξαι βούλονται σύστασιν τῷ δόγματι, λέ-
γοντες· Εἶπεν ὲν νόμῳ· ί Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τῶν πασ-
τέρων ὑμῶν· οὐκ ἔσονται ὑμῖν θεοὶ ἕτεροι πλὴν
ἐμοῦ. ι Καὶ πάλιν ὲν ἑτέρῳ· ‹ Ἐγὼ, φησιν, πρῶτος,
καὶ ἔσχατος, καὶ μετ’ ἐμὲ οὐκ ἐστιν οὐδείς. ι Οὕτω
φάσκουσιν συνιστᾷν ἕνα Θεόν. Οἳ ἀποκρίνονται λέ-
γοντες· Εἰ οὖν Χριστὸν ὁμολογῶ Θεὸν, αὐτὸς ἄρα
ἐστὶν 6 Πατὴρ, εἰ γάρ ἐστιν 6 Θεός· ἔπαθεν δὲ Χρι-
στὸς, αὐτὸς ὣν Θεὸς, ἄρα οὖν ἔπαθεν Πατήρ· Πατὴρ
γὰρ αὐτὸς ἦν. Ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἔχει· οὐδὲ γὰρ οὕτως
αἱ Γραφαὶ διηγοῦνται. Χρῶνται δὲ καὶ ἑτέραις μαρ-
τυρίαις. λέγοντες· Οὕτω γέγραπταιν ι Οὗτος 6 Θεὸς
ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν. Ἐξεῦρεν
πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακὼό
τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’
αὐτοῦ’ μετὰ rain ἐπὶ γῆς ὢφοή, καὶ τοῖς ἀνθρώ-
ποις συνανεστράφη. ι Ὁρᾷς οὖν, φησὶν, ὅτι οὗτός
ἐστιν 6 Θεὸς, 6 μόνος ὢν, καὶ ὕστερον ὠσθεὶς, καὶ
τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφείς. [Ἐν] ἑτέρῳ δὲ, φη-
σὶν, λέγει· ι Ἐκοπιασεν Αἴγυπτος, καὶ ἐμπόρια Αι-
eam καὶ οε Σαόαεὶμ, ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαϐή- C
σονται [καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι] καὶ πορεύσονται
ὀπίσω σου δεδεμένοι ὲν χειροπέδαις, καὶ ὲν σοὶ προσ-
κυνήσουσιν· ὅτι ἐν σοὶ 6 Θεός ἐστιν, καὶ ἐν σοὶ προσ-
εύξονται· καὶ οὐκ ἔστιν Θεὸς πλὴν σοῦ. Σὺ γὰρ εἷ
Θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν '6 Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ Σωτήρ. ι
Ὁρᾷς, φησιν, πῶς ἕνα Θεὸν κηρύσσουσιν αἱ Γραφαί ;
Τούτου ἐμφανοῦς δεικνυμένου , τῶν οὕτως μαρτυρου-
μένων, ὰνάγκην, φησιν, ἔχω ἑνὸς ὁμολογουμένου,
τοῦτον ὑπὸ πάθος φέρειν. Χριστὸς γὰρ ἦν Θεὸς, καὶ
ἔπασχεν δι’ ἡμᾶς, αὐτὸς ὢν ὁ Πατὴρ, ἵνα καὶ σῶσαι
ἡμεῖς δυνηθῇ. Ἀλλο δὲ, φησιν, οὐ δυνάμεθα λέγειν·
καὶγὰρ 6 Ἀπόστολος ἕνα Θεὸν ὁμολογεῖ, λέγων·
ι Ὠν οἱ πατέρες, ἐξ ὧν Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, 6
ὦν ἐπὶ πάντων θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. ι
Καὶ ταῦτα βούλονται οὕτω διηγεῖσθαι καὶ αὐτοῖς
μονόκωλα (75) χρώμενοι, ὃν τρόπον εἶπεν Θεφξερς
’θ Exod. ιιι, 6. ³⁸ Exod. xx, 5. ³⁸ lsa. xuv, 6.
ix, 5.
(Ἠ) Ἕνα Θεὸν, κ. τ. λ, Quae sequuntur, sunt
ipsa verba Syinboli, quale eustat apud Irenaeum
lib. ι, c. 2 seq, lib. ιιιζ c. 4; Tertullianum contra
Praxeam. c. ‘2, et De Prwscript., c. 15, et De vi)"
giuibus vetandis, c. Ι, etc. Fanum.
(72) ἘξέωσαντῆςἘκφὶλησίας. Noetum dam-
natum a Tranquillo episcopo Chalcedouiorum Sy-
ri:e. scribit auctor Prin-destinati. cap. 50. Quod au-
tem in Synodico libello cap. 50, legis iu Synodo
Romana damnatum Noetuni a PapaEVictore,‘ terit-
borum ratio non patitur. Sed sunt quaedam et alia
iuillo Synodico parum accurate tradita. licet scri-
glum‘ipsum alioqui est neutiquam contemnen-
um. n,
um. in.